Αναβάτες και οδηγοί βγάζουν σε πλειστηριασμό στολές και κράνη για τις φωτιές στην Αυστραλία

Πράξεις αλληλεγγύης
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/1/2020

Από τις αρχές του Δεκεμβρίου μέχρι και σήμερα, η Αυστραλία περνά μια πρωτοφανή κρίση με τις φωτιές που έχουν ξεσπάσει σε διάφορα σημεία της ηπείρου. Διάφορες φωτογραφίες αλλά και τρισδιάστατες απεικονίσεις της συγκεκριμένης περιοχής της Αυστραλίας έχουν κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο, που παρουσιάζουν τις εστίες που έχουν δημιουργηθεί από τις 5 Δεκεμβρίου έως και σήμερα. Η καταστροφή είναι τεράστια και πάνω από 25 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ σχεδόν 2.000 σπίτια έχουν καταστραφεί απ’ την πύρινη λαίλαπα στη Νέα Νότια Ουαλία, τη Victoria και τη Νότια Αυστραλία. Τεράστιες εκτάσεις πράσινου έχουν εξαφανιστεί και μαζί τους εκατομμύρια, ανυπεράσπιστα ζώα. Κάποιες πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν πως έχουν καεί ζωντανά πάνω από 500 εκατομμύρια ζώα.

Αρκετοί φορείς έχουν ξεκινήσει διάφορους εράνους για την οικονομική ενίσχυση του New South Wales Rural Fires Service (NSW RFS). Πρόκειται για μια πυροσβεστική, κρατική υπηρεσία, η οποία δημιουργήθηκε το 1996 και διαθέτει 2.002 σταθμούς και 3.783 πυροσβεστικά οχήματα. Κατά βάση, η NSW RFS στηρίζεται στο πνεύμα του εθελοντισμού των Αυστραλών για την εύρυθμη λειτουργία της, αφού από τα 73.402 μέλη της, μόνο τα 911 είναι μισθωτοί υπάλληλοι, με τους υπόλοιπους 72.491 ανθρώπους να είναι εθελοντές.

Αντίστοιχα, στο πνεύμα των εράνων έχουν μπει και πολλά διάσημα ονόματα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο Αυστραλός Jack Miller της Ducati έβαλε σε πλειστηριασμό το κράνος του απ’ τη σεζόν του 2018 με την τιμή του να βρίσκεται στις 11.000 δολάρια.

Αντίστοιχα, ο συμπατριώτης του, Toby Price που αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στο Dakar στη Σαουδική Αραβία έκανε το ίδιο με τη στολή που χρησιμοποιεί φέτος και η τιμή της ξεκινά απ’ τις 5.100 αυστραλιανά δολάρια. Χθες οι προφορές για την απόκτηση της στολής του είχαν φτάσει την τιμή της στα 13.001 αυστραλιανά δολάρια.

Από τον χώρο των αυτοκινήτων, ο Scott McLaughlin έχει βάλει στο ebay το ένα απ’ τα δύο κράνη που χρησιμοποιούσε στα Supercars το 2017 (το άλλο το έχει ο Roger Penske), ενώ ο Ryan Story της DJR Team Penske ολοκλήρωσε το σετ με την παροχή της στολής που φορούσε εκείνη τη σεζόν. Αυτή τη στιγμή, έχουν γίνει πάνω από 92 προσφορές για το σετ με την τιμή να φτάνει τις $45.100. Τα έσοδα απ’ τη στολή και το κράνος του McLaughlin θα διατεθούν στο Australian Red Cross and WIRES. Ο ίδιος ανέφερε πως θα κάνει και μια προσωπική δωρεά, της οποίας το πόσο θα είναι ίδιο με αυτό που θα φτάσει η τιμή του σετ του.

Ο Αυστραλός οδηγός Thomas Randle, ακολούθησε τα βήματα των υπόλοιπων αναβατών και οδηγών και έβαλε στο ebay την στολή του που χρησιμοποιούσε πέρσι στο PIRTEK Enduro Cup, με την τιμή της να φτάνει τις 3.700 αυστραλιανά δολάρια. Τέλος, ένας απ’ τους πιο αξιοσημείωτους πλειστηριασμούς, είναι αυτός του Shane Warne, πασίγνωστου παίκτη κρίκετ, ο οποίος έβαλε σε πλειστηριασμό το καπέλο του και αυτή τη στιγμή έχει φτάσει τις $356.500! Μάλιστα, το καπέλο συνοδεύεται με το αυτόγραφό του και πιστοποιητικό αυθεντικότητας.

Η ζημιά που έχει γίνει στην Αυστραλία είναι πραγματικά ανεπανόρθωτη και δυστυχώς δεν είναι η μονή, αφού νωρίτερα πέρσι είχαμε τις φωτιές στην Αφρική, τη Νότια Αμερική και στο βόρειο τμήμα της Ρωσίας με αποτέλεσμα όλος πλανήτης πλέον να έχει πάρει φωτιά… Ευχόμαστε τα χρήματα που θα μαζευτούν για τις πυρκαγιές στην Αυστραλία να αξιοποιηθούν σωστά και στο μέλλον να γίνουν προσπάθειες για την αναδάσωση των περιοχών.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.