Ανακάλυψαν Honda RC-30 με μηδέν χιλιόμετρα!

Για όσους μάζευαν λεφτά επί τριάντα χρόνια…
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/8/2018

Προφανώς και είναι σπάνιο να βρεις μια μοτοσυκλέτα που κατασκευάστηκε πριν από τριανταένα χρόνια, η οποία να είναι ολοκαίνουρια και με… μηδέν χιλιόμετρα στο κοντέρ της. Οπότε κάθε φορά που εμφανίζεται στην αγορά μια τέτοια μοτοσυκλέτα, έχει αυτομάτως συλλεκτική αξία. Αυτή την φορά, η είδηση αφορά μια Honda VFR 750R (RC-30) που έτσι κι αλλιώς ήταν σπάνια και συλλεκτική από την πρώτη μέρα που εμφανίστηκε.

Σε αντίθεση με τις VFR 750F, η έκδοση R είχε εντελώς διαφορετικό κινητήρα και πλαίσιο και η παραγωγή της ήταν περιορισμένη. Η έκδοση R της VFR 750 αποτελούσε την βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Honda στο παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK και κυρίως στους αγώνες αντοχής (Endurance) όπως ο 8ωρος αγώνας της Suzuka. Γι΄αυτό τον λόγο ήταν εξοπλισμένη με μονόμπρατσο ψαλίδι, ώστε να επιτρέπει γρήγορες αλλαγές ελαστικών.

Η RC 30 έγινε πολύ γρήγορα η αγαπημένη μοτοσυκλέτα των ιδιωτικών ομάδων, καθώς το HRC είχε φροντίσει να διαθέτει ένα ολοκληρωμένο αγωνιστικό ΚΙΤ, που κάθε χρόνο αναβάθμιζε. Έτσι οι περισσότερες από τις RC 30 που κατασκευάστηκαν, απέκτησαν αγωνιστική μορφή και στην πορεία δέχτηκαν τόσες πολλές μετατροπές και επεμβάσεις, που ήταν αδύνατον να τις επαναφέρεις πίσω στην μορφή που είχαν ως μοτοσυκλέτες δρόμου.

Οπότε ελάχιστες από αυτές έμειναν σε πραγματικά νορμάλ μορφή και ακόμα πιο λίγες απέφυγαν το “βασανιστήριο” της συμμετοχής σε αγώνας.

Σύμφωνα με τον βρετανό dealer της Honda στο Shipley, στο κατάστημά του έχεις τρεις (!!!) ολοκαίνουριες RC-30 προς πώληση. Οι δύο από αυτές είναι με λιγότερα από 1000 μίλια και η μία από αυτές δείχνει το απόλυτο μηδέν στο κοντέρ της. Όποιος λοιπόν από εσάς μάζευε μια ζωή λεφτά για να αγοράσει μια RC-30, ήρθε η ώρα να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.