Η Showa φαίνεται πως τελικά βρήκε μια νέα λύση για να ένα πολύ παλιό πρόβλημα. Μιλάμε φυσικά για το ύψος της σέλας των μοτοσυκλετών από το έδαφος, που είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος για τους σχεδιαστές της εργονομίας της θέσης οδήγησης, αλλά και συνολικά κατά τον σχεδιασμό μιας μοτοσυκλέτας, καθώς κάτω από την σέλα πρέπει να χωρέσουν όλο και περισσότερα πράγματα σε σχέση με το παρελθόν. Κάτι οι προδιαγραφές ρύπων και θορύβου που απαιτούν μεγαλύτερου όγκου φίλτρα αέρα και εξατμίσεις, κάτι η μόδα των τεράστιων mega on-off που έχει κάνει τις μοτοσυκλέτες πανύψηλες και υπέρβαρες, περιορίζουν διαρκώς τη δυνατότητα να σχεδιαστεί μια μοτοσυκλέτα με μικρό ύψος σέλας. Το πρόβλημα για τους κατασκευαστές έγινε ακόμα μεγαλύτερο με την οικονομική ενδυνάμωση των ασιατικών χωρών οι οποίες αγοράζουν όλο και περισσότερες μεγάλες μοτοσυκλέτες, αλλά και την εξαγωγή στις δυτικές χώρες μοτοσυκλετών που έχουν σχεδιαστεί κυρίως για τις ασιατικές αγορές. Πώς να φτιάξεις μια μεγάλη μοτοσυκλέτα που να μπορούν να την οδηγούν οι μικρόσωμοι ασιάτες, αλλά και οι μεγαλόσωμοι Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι;
Οι ρυθμιζόμενου ύψους σέλες έχουν μικρό εύρος ρυθμίσεων και συνήθως γίνονται θυσίες στην άνεση με την αφαίρεση αφρώδους υλικού. Η ιδέα της Showa να αυξάνεται και να μειώνεται η διαδρομή των αναρτήσεων, προφανώς δεν είναι κάτι το πρωτοποριακό, καθώς το έχει κάνει πράξη η Citroen με την DS από το 1955. Ούτε φυσικά είναι κάτι νέο η αλλαγή του ύψους ανάλογα με την ταχύτητα που κινείται το όχημα. Το έχει κάνει η Mercedes και η Audi από το 1998. Η καινοτομία της Showa βρίσκεται στο γεγονός, που κατάφερε χωρέσει τους απαραίτητους μηχανισμούς μέσα σε ελάχιστο χώρο, με αποτέλεσμα το συνολικό μέγεθος των αναρτήσεων μεταβλητού ύψους να είναι σχεδόν ίδιο με των συμβατικών αναρτήσεων. Η αλλαγή του ύψους γίνεται με υδραυλικό τρόπο, οπότε το σύστημα χρειάζεται αντλία και τον κινητήρα να δουλεύει. Όσο η μοτοσυκλέτα είναι ακίνητη ή κινείται με πολύ μικρή ταχύτητα, οι αναρτήσεις είναι στο χαμηλότερο σημείο. Όταν αυξήσεις ταχύτητα, τότε οι αναρτήσεις αυξάνουν το ύψος της μοτοσυκλέτας. Με το μάτι μπορεί να μπερδευτείς και να πιστέψεις πως το σύστημα αυτό αυξάνει και μειώνει την προφόρτιση του ελατηρίου, όμως στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να αυξάνει και να μειώνει την απόσταση ανάμεσα στο σημείο στήριξης του ελατηρίου με την βάση στήριξης του αμορτισέρ στο πλαίσιο ή το μοχλικό αναλόγως την τοποθέτηση. Με άλλα λόγια αυξάνει και μειώνει το εξωτερικό ολικό μήκος του αμορτισέρ και όχι του ελατηρίου.
Επίσης έχει τη δυνατότητα να προγραμματιστεί ημί-ενεργητικά και να διατηρεί σταθερή την απόσταση της μοτοσυκλέτα από τον δρόμο ανεξάρτητα αν έπεσες σε λακκούβα ή αν καβάλησες πεζοδρόμιο! Αυτό είναι βέβαια κάτι εξαιρετικά σύνθετο και μπορεί να καταστήσει την μοτοσυκλέτα, άσχημη σε συμπεριφορά. Ας μην ξεχνάμε πως τώρα, δέκα χρόνια μετά την είσοδο των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων στην ζωή μας, η έρευνα γύρω από την εξέλιξή τους γίνεται με στόχο την βέλτιστη αλλαγή γεωμετρίας κατά το φρενάρισμα και την επιβράδυνση, και όχι στην προσπάθεια διατήρησης της μοτοσυκλέτας επίπεδης, όπως ήταν αρχικά... Η Showa με μία τέτοια κίνηση προχωρά ακόμη πιο βαθιά...
ΠΗΓΗ: YOUNG MACHINE
