Ανεξάρτητη η Kawasaki Motors από σήμερα [VIDEO]

Φεύγει από την ομπρέλα της Kawasaki Heavy Industries
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2021

Εγκαινιάζεται σήμερα η δομική αλλαγή για τις μοτοσυκλέτες της Kawasaki που αποχωρούν από τον τεράστιο όμιλο Kawasaki Heavy Industries και γίνονται μία ανεξάρτητη εταιρεία, σε μία προαναγγελθείσα κίνηση που την περιμένουμε εδώ κι ένα χρόνο.

Ανέκαθεν για την Kawasaki ο Οκτώβριος είναι μήνας αλλαγών, όπως και γενικά στην Ιαπωνική κουλτούρα και από σήμερα εφαρμόζεται πλέον και τυπικά, η κίνηση που είχαν εξαγγείλει. Αξίζει να τονίσουμε μία μικρή λεπτομέρεια, πως έχει προηγηθεί η μεταφορά της πώλησης αλλά και της γραμμής παραγωγής των μικρών αερόψυκτων δίχρονων και τετράχρονων κινητήρων που ακόμη κατασκεύαζε ο όμιλος για διάφορες χρήσεις, γεννήτριες κτλ, στην εταιρεία MHIM (Mitsubishi Heavy Industries Meiki Engines Co., Ltd θυγατρική του Mitsubishi Heavy Industries Group. Η μεταφορά αυτή ενεργοποιήθηκε 1η Φεβρουαρίου 2020 αλλά είχε κοινοποιηθεί με δελτίο τύπου επίσης Οκτώβριο, λίγους μήνες πριν, το 2019. Μετά την πώληση της γραμμής παραγωγής των μικρών κινητήρων, ήρθε και η ανακοίνωση για την ανεξαρτητοποίηση του τμήματος μοτοσυκλετών και κινητήρων και πλέον από σήμερα, 1/10/2021, τίθεται σε ισχύ.

Αυτό δείχνει πως η Kawasaki Heavy Industries ήθελε να απεμπλακεί από τον κύκλο εργασιών του μικρότερου και πιο αγαπημένου παιδιού της, του τμήματος μοτοσυκλετών, atv, jetski κτλ, σε ένα γενικότερο πλάνο αναδιάρθρωσης της βαριάς βιομηχανίας της. Ας μην ξεχνάμε πως η Kawasaki Heavy Industries έχει κατακτήσει την θάλασσα, την γη, τον αέρα και το διάστημα, είναι δηλαδή εμπλεκόμενη σε κάθε τομέα κίνησης με μηχανικό μέσο, από όλους όσους γνωρίζει η ανθρωπότητα αυτή την στιγμή. Η Kawasaki κατασκευάζει από πλοία, τρένα, κινητήρες αεροσκαφών, μέχρι πύραυλους και δορυφόρους και φαίνεται πως στην νέα εποχή των προδιαγραφών με αυστηρό έλεγχο των ρύπων στην βιομηχανία και των απότομων αλλαγών σε ορισμένους μόνο τομείς των μεταφορών, ενώ άλλοι προχωρούν πιο αργά, ήταν προς κοινό συμφέρον όλων, να υπάρξει διαχωρισμός εταιρειών. Η κίνηση αυτή αναμένεται απλά να βοηθήσει το τμήμα των μοτοσυκλετών σε ευελιξία, χωρίς όμως στην πράξη να χάσει την υποστήριξη από τον τεράστιο αυτό όμιλο.

Από σήμερα η Kawasaki Motors φαίνεται πως θα χρησιμοποιεί πολύ πιο συχνά το λογότυπο “River Mark” και το γνωστό σλόγκαν “Let the good times roll” πράγματα δηλαδή συνυφασμένα με την Kawasaki από την αρχή σχεδόν της πορείας της. Μέχρι στιγμής το “River Mark” ήταν ένα λογότυπο που έμπαινε σε πολύ λίγα προϊόντα και στην νεότερη ιστορία της Kawasaki ο κόσμος το είδε το 2014 στην H2R και αργότερα σε όλη την σειρά H2, όπως άλλωστε υπήρχε και παλαιότερα στις ιδιαίτερες αυτές μοτοσυκλέτες:

Η Kawasaki Heavy Industries θεώρησε τότε πως η πρώτη υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής του κόσμου πρέπει να φέρει το συγκεκριμένο λογότυπο, που δηλώνει την τεράστια ιστορία του ομίλου και την κατασκευαστική του δεινότητα.

Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμούνται τώρα, αυτά που πρώτοι στον κόσμο μάθαιναν πίσω στο 2015, όταν το ΜΟΤΟ οδηγούσε από τους πρώτους στον κόσμο την εξωφρενική H2R στο Τατόι, πως η τεχνογνωσία που υπήρχε απλωμένη στον όμιλο ήταν ο μόνος τρόπος να φτάσει ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών σε αυτό το αποτέλεσμα.

Φανταστείτε τις μεγάλες εταιρείες με τα τόσα πολλά κέντρα εξέλιξης σε διαφορετικούς τομείς που εσωκλείουν και ερευνητικά κέντρα ή αυτόνομα συνεργάζονται με πανεπιστήμια και εξωτερικούς συνεργάτες, σαν ένα τεράστιο αγρό που η γνώση έχει την μορφή πλούσιων οπωροφόρων δέντρων που οποιοσδήποτε ανήκει στην οικογένεια, μπορεί να τρυγήσει. Έτσι κατάφερε η Kawasaki Motors να χρησιμοποιήσει τεχνολογία που είχε αναπτυχθεί στο αεροναυπηγικό τμήμα για να φτιάξει μία γραμμή παραγωγής που συνδύαζε ακρίβεια πολλά επίπεδα κάτω από το χιλιοστό, με βιομηχανικό ρυθμό παραγωγής. Έτσι ώστε να φτάσουμε να έχουμε μία φτερωτή που παίρνει κίνηση από πλανητικό κιβώτιο δύο σχέσεων και αποτελεί την καρδιά του συστήματος του υπερσυμπιεστή για την σειρά H2. Όλες οι μεγάλες εταιρείες μεταδίδουν την γνώση από τμήμα σε τμήμα, και η BMW όταν σχεδίαζε τον εξακύλινδρο κινητήρα της σειράς μοτοσυκλετών K1600, στο τμήμα Μ των αυτοκινήτων απευθύνθηκε για να δει με ποιον τρόπο θα φτιάξει έναν τέτοιο στρόφαλο, που πρώτη φορά χρειαζόταν. Η διαφορά της Kawasaki είναι πως αυτή η γνώση ξεκινά από τον πυθμένα της θάλασσας, πηγαίνει στην επιφάνειά της, εκτείνεται στην στεριά, πετάει στον αέρα και ξεφεύγει και στο διάστημα… Αυτό είναι ένα τεράστιο εφόδιο  που δεν θα πρέπει να χαθεί από την φαρέτρα της εταιρείας, παρά την ανεξαρτητοποίηση του τμήματος μοτοσυκλετών και την γενικότερη βαθιά ανοικοδόμηση όλου του ομίλου.

Ας μην ξεχνάμε πως η Kawasaki ξεκίνησε να ασχολείται με τις μοτοσυκλέτες όταν το τμήμα των αεροσκαφών συνεργάστηκε και στην συνέχεια απορρόφησε την “Meguro Motorcycles” που είχε ιστορία από το 1937 αλλά που και οι δικές της ρίζες πηγαίνουν πίσω σε ένα ναυπηγείο μία δεκαετία νωρίτερα…

Πολύ συμπυκνωμένα, το «River Mark» είναι σύμβολο που δείχνει τα όρια να ξεπερνιούνται και πηγάζει στην εποχή πριν από την Kawasaki Heavy Industries στην απαρχή της εποχής «Meiji» δηλαδή της βιομηχανικής επανάστασης στην Ιαπωνία! Έρχεται απευθείας από το ναυπηγείο Kawasaki Tsukiji και το συναντάμε περίπου το 1870. Προσομοιάζει το ιδεόγραμμα “kawa” που στα ιαπωνικά σημαίνει ποτάμι και συμβολίζει την αέναη κίνηση προς τα εμπρός. Το βλέπουμε να χρησιμοποιείται με μεγάλη φειδώ στην νεότερη ιστορία του γκρουπ και μόνο για εξαιρετικές περιπτώσεις και πολύ σωστά έκαναν και το τοποθέτησαν στην σειρά H2 που πρακτικά είναι μοτοσυκλέτα που ενέπλεξε όλο τον όμιλο, κερδίζοντας τεχνογνωσία από πολλά διαφορετικά σημεία.

Φαίνεται πως το σύμβολο αυτό καθιερώνεται πλέον για τις μοτοσυκλέτες της Kawasaki, μιας και η ανακοίνωση στα ιαπωνικά, όπως και το video που ανέβασαν στον ιαπωνικό τους λογαριασμό, για την σημερινή πρώτη ημέρα ανεξαρτησίας, το χρησιμοποιούν ευρέως.

Καμία αλλαγή δεν θα υπάρχει για τους ιδιοκτήτες και πελάτες της Kawasaki ανά τον κόσμο , ενώ η Kawasaki USA που είναι από τις σημαντικότερες οντότητες μέσα στην Kawasaki Motors και που ετοιμάζεται για μία από τις μεγαλύτερες επεκτάσεις, έχει ήδη δηλώσει εδώ και ένα χρόνο, πως η οργανωτική αυτή αλλαγή δεν θα επηρεάσει στο παραμικρό τα σχέδια της εταιρείας. Ίσα, ίσα που θα δημιουργήσει ευκαιρίες για μεγαλύτερη ευελιξία στο μέλλον.

Να τονίσουμε πως οι πωλήσεις στην Ευρώπη καλπάζουν για την Kawasaki και μπορεί αυτή την στιγμή να μην είναι για την ελληνική πλευρά η πιο δυνατή περίοδος, καθώς γίνονται οργανωτικές αλλαγές και ζημώσεις εντός του ομίλου, αλλά εκτός Ελλάδας οι πωλήσεις της Kawasaki καλπάζουν με μεγάλο θετικό πρόσημο.

Η νέα εταιρεία πρακτικά συγκεντρώνει τα προϊόντα με τα οποία το ευρύ κοινό γνωρίζει το όνομα Kawasaki, καθώς επίσης συγκεντρώνει και την μαζική παραγωγή. Οι τομείς με τους οποίους ασχολείται η Kawasaki Heavy Industries δεν αποτελούν κομμάτι «βιτρίνας». Κι αυτός είναι άλλος ένας λόγος για να γίνει ο διαχωρισμός αυτός, ώστε βασικοί τομείς στους οποίους η Kawasaki Motors πάσχει οργανωτικά, να μπορούν να αναπτυχθούν καλύτερα.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.