Αντικλεπτική νομοθεσία για τα δίκυκλα

Έγινε η πρώτη επίσημη και σοβαρή κουβέντα με τους κατασκευαστές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/1/2018

Μια είδηση με ιδιαίτερη αξία μας έρχεται από την Μ. Βρετανία, όπου ο δήμαρχος του Λονδίνου πραγματοποίησε ειδική σύσκεψη με πολλούς εκπροσώπους εργοστασίων, με θέμα την αντικλεπτική προστασία των δικύκλων. Τον προηγούμενο χρόνο, μονάχα στο Λονδίνο γινόντουσαν 65 κλοπές δικύκλων κάθε μέρα, δηλαδή 14.000 συνολικά. Τα στοιχεία πραγματικά σοκάρουν, όπως το γεγονός ότι περισσότερα από 24.000 ληστείες, φόνοι και άλλου είδους ποινικά αδικήματα, πραγματοποιήθηκαν με κλεμμένα δίκυκλα. Στην σύσκεψη παραβρέθηκαν οι επικεφαλείς των Honda, Suzuki, Yamaha, BMW, και Piaggio, όπου τους ζητήθηκε να πάρουν ειδικά μέτρα προστασίας κατά της κλοπής των δικύκλων, ανάμεσά τους και ο εξοπλισμός τους με συστήματα εντοπισμού GPS.

Ουσιαστικά ο δήμαρχος του Λονδίνου προσπάθησε σε συνεργασία με τους κατασκευαστές να δημιουργήσει ένα νομικό πλαίσιο, που να καθορίζει με σαφήνεια τον υποχρεωτικό αντικλεπτικό εξοπλισμό των δικύκλων. Γενικά οι κανονισμοί ασφαλείας και οι προδιαγραφές για τα οχήματα, που ψηφίζουν κατά καιρούς οι πολιτικοί, δεν έχουν μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα. Όμως αυτή τη φορά φαίνεται ότι τα πράγματα πάνε να γίνουν με τον σωστό τρόπο. Θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον πως θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία και ποια θα είναι τα αποτελέσματά της.

Γιατί όσο η Αγγλία παραμένει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιαδήποτε εξέλιξη μας αφορά άμεσα. Και στο μέλλον όμως -όποιο κι αν είναι αυτό- οι κατασκευαστές δύσκολα θα έχουν διαφορετικές εκδόσεις, προτιμώντας να υπάρχει κοινή γραμμή

 

Η υπερβολή που πιάνει τους Άγγλους, πολλές φορές δεν συνοδεύεται από πρακτικό αποτέλεσμα κι απλά επιβεβαιώνει τον πανικό στον οποίο βρίσκονται..

Προς το παρόν φαίνεται ότι το Λονδίνο πρωτοπορεί στη μάστιγα της κλοπής δικύκλων. Η ανάμειξη των πολιτικών σε αυτή την ιστορία μας κάνει φυσικά κάπως επιφυλακτικούς, αλλά ας μην βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Το σίγουρο είναι πως δηλώνουν πλέον την αδυναμία να πατάξουν το έγκλημα αυτό με την αστυνόμευση, και μάλιστα στην μητρόπολη που χαρακτηρίζεται ως κορεσμένη από κάμερες παρακολούθησης. Ο Δήμαρχος δείχνει πως βρίσκεται σε τέλμα και ζητά από τις εταιρίες μία νέα λύση.. Οι προθέσεις είναι καλές και αξίζουν την υπομονή μας, ιδιαίτερα από την στιγμή που εκεί τα πράγματα κινούνται με διαφορετικές ή μάλλον κανονικές ταχύτητες, σε σύγκριση με τα δικά μας τραγικά δεδομένα.

Για να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος, δείτε στο παρακάτω άρθρο, πως "κάνουν φτερά" οι Panigale μέρα μεσημέρι...
Δεν αφήνεις στους δρόμους του Λονδίνο μία Panigale

 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες