Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;

Ο Sam Sunderland στοχεύει νέο παγκόσμιο ρεκόρ για τον γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα

29.000 χιλιόμετρα σε πέντε ηπείρους – Ξεκινά στις 5 Σεπτεμβρίου
Sunderland
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/8/2026

Ο Sam Sunderland θα επιχειρήσει να γίνει ο ταχύτερος άνθρωπος που έχει κάνει τον γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα, έχοντας ως στόχο να καταρρίψει το σημερινό ρεκόρ των 19 ημερών, 8 ωρών και 25 λεπτών

Ο Sam Sunderland επιστρέφει στη δράση με μία απαιτητική πρόκληση. Ο δύο φορές νικητής του Rally Dakar θα επιχειρήσει να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ για τον ταχύτερο γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα, ξεκινώντας από το Λονδίνο στις 5 Σεπτεμβρίου.

Ο Sunderland θα οδηγήσει μια Triumph Tiger 1200 Rally Explorer με τα χρώματα της Red Bull και θα πρέπει να καλύψει περίπου 29.000 χιλιόμετρα, περνώντας από πέντε ηπείρους. Για να πάρει το ρεκόρ, θα πρέπει να ολοκληρώσει την προσπάθεια σε λιγότερο από 19 ημέρες, 8 ώρες και 25 λεπτά, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτη για περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Sunderland

Μια άλλη απόπειρα μεσολάβησε τη αρχικής ανακοίνωσης του πλάνου του Sunderland και της εκκίνησής του, με δύο με Ducati Multistrada V4 Rally, από τους Ryan Kluftinger και Connor Bondlow, ενώ τους συνόδευσε και ο σκηνοθέτης Edwin El Bainou που κατέγραφε την προσπάθεια που ολοκληρώθηκε κάνοντας το γύρο του κόσμου σε 16 ημέρες και 23 ώρες. Η επιλογής της διαδρομής τους πάντως αφήνει περιθώρια συζήτησης για την εγκυρότητα του εγχειρήματος τους.

Ο ρυθμός θα είναι έντονος, καθώς ο Sunderland θα πρέπει να καλύπτει πάνω από 1.500 χιλιόμετρα την ημέρα. Η διαδρομή περιλαμβάνει δύο διαμετρικά αντίθετα σημεία της Γης, ενώ οι συνεχείς αλλαγές κλίματος, οι συνοριακές διελεύσεις, οι διαφορετικές ζώνες ώρας και η συσσωρευμένη κόπωση θα αποτελέσουν σημαντικές προκλήσεις.

Sunderland

Η προσπάθεια ήταν αρχικά προγραμματισμένη για το 2025, όμως ο Sunderland υπέστη κάταγμα στη σπονδυλική στήλη και αναγκάστηκε να την αναβάλει.

"Πέρασα μήνες σκεπτόμενος αυτή την πρόκληση, ενώ παράλληλα επικεντρωνόμουν στο να επανέλθω σε καλή φυσική κατάσταση. Το να σπάσω την πλάτη μου δεν ήταν ποτέ μέρος του σχεδίου, αλλά κατά κάποιον τρόπο ενίσχυσε τον λόγο για τον οποίο θέλω να το κάνω. Οι προκλήσεις δεν έρχονται πάντα όταν όλα είναι τέλεια. Έχουν να κάνουν με το πώς αντιδράς όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θέλεις", δήλωσε ο Sunderland.

Από το Λονδίνο στην άλλη άκρη του κόσμου

Η διαδρομή θα ξεκινήσει από το Λονδίνο με κατεύθυνση προς την Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια θα κινηθεί μέσω της Νοτιοανατολικής Ασίας, από τη Bangkok έως την Kuala Lumpur.

Από εκεί θα περάσει στην Αυστραλία, διασχίζοντας τη χώρα από το Perth έως το Sydney, πριν συνεχίσει στη Νέα Ζηλανδία, όπου θα διατρέξει ολόκληρη τη χώρα.

Sunderland

Το μεγαλύτερο και πιθανότατα πιο απαιτητικό σκέλος θα ακολουθήσει στη Βόρεια Αμερική. Μετά την ολοκλήρωση της διέλευσης από την ήπειρο, η τελευταία μεγάλη διαδρομή θα τον οδηγήσει από την Casablanca του Μαρόκου πίσω στο Λονδίνο.

Στη διαδρομή αναμένεται να περάσει από ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του πλανήτη, μεταξύ των οποίων η αλμυρή έρημος Bonneville και η αυστραλιανή ενδοχώρα.

Η κόπωση θα είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος

Για τον Sunderland, η συγκεκριμένη προσπάθεια δεν αφορά μόνο την ταχύτητα. Η διαχείριση του ύπνου, η λήψη αποφάσεων σε κατάσταση εξάντλησης και η ικανότητα προσαρμογής σε απρόβλεπτες συνθήκες θα είναι εξίσου σημαντικές με την ίδια την οδήγηση.

"Αυτό δεν αφορά μόνο την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας. Αφορά τη διαχείριση της στέρησης ύπνου, τη λήψη αποφάσεων όταν είσαι εξαντλημένος, την προσαρμογή σε ό,τι σου επιφυλάσσει ο δρόμος και τη συνέχιση της πορείας κάθε ημέρα", εξηγεί.

Sunderland

Μετά από έναν χρόνο που περιλάμβανε σοβαρό τραυματισμό και αποκατάσταση, ο Sunderland δηλώνει πιο αποφασισμένος από ποτέ.

"Το να φτάσω στη γραμμή εκκίνησης είναι από μόνο του μια νίκη, αλλά δεν ξεκινώ μόνο για να τερματίσω. Θέλω να προσπαθήσω να δημιουργήσω ένα σημείο αναφοράς που θα παραμείνει για πολλά χρόνια."

Η προσπάθεια ξεκινά στις 5 Σεπτεμβρίου 2026 από το Λονδίνο, με τον Sunderland και την Triumph Tiger 1200 Rally Explorer να έχουν μπροστά τους έναν αγώνα όχι απέναντι σε άλλους αναβάτες, αλλά απέναντι στον χρόνο, την απόσταση και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.