Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;

Έλλειψη νέων πινακίδων κυκλοφορίας: Ξύνουμε πλέον τον πάτο του βαρελιού

Πίεση στο Υπουργείο Μεταφορών και από τον χώρο του αυτοκινήτου
Έλλειψη νέων πινακίδων κυκλοφορίας: Ξύνουμε πλέον τον πάτο του βαρελιού
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/3/2026

Δύο διαφορετικές εταιρείες που κατασκευάζουν πινακίδες βρίσκονται σε πόλεμο ακυρώνοντας τον διαγωνισμό της ανάθεσης από το Υπουργείο Μεταφορών και για αυτό τον λόγο τα νέα οχήματα δεν μπορούν να βγάλουν πινακίδες και άρα να παραδοθούν στους ιδιοκτήτες που σε πολλές περιπτώσεις έχουν δώσει ήδη προκαταβολές.

Μόνο η Ελλάδα είναι τόσο εχθρική στα νέα οχήματα, ανάμεσα στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, την ίδια στιγμή που καταγράφει τον πλέον γερασμένο στόλο οχημάτων.

Ποια στοιχεία συγκροτούν αυτή την εχθρότητα: Υψηλή φορολογία, ιδιαίτερα όταν αυτή συγκριθεί με το μέσο εισόδημα και το κυριότερο, πρόσθετη φορολογία σε κάθε νέο όχημα, κατά παράβαση των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το οποίο πληρώνουμε μάλιστα και πρόστιμο. Το όφελος της Πολιτείας από την πρόσθετη φορολογία εξανεμίζεται δηλαδή και καταλήγει στο ταμείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου μένει μόνο μία μικρή διαφορά, που είναι ικανή να συγκρατεί την όρεξή τους και να μην καταργούν το ειδικό τέλος ταξινόμησης. Στο μεταξύ είναι ένα ιδιαίτερα επιβαρυντικό μέτρο στις μοτοσυκλέτες καθώς αυξάνεται με τον κυβισμό και φτάνει σε σημείο να είναι οριακά ίσο ή μεγαλύτερο από το κέρδος του καταστήματος!

Σε αυτό τώρα το εχθρικό κλίμα, έρχεται να προστεθεί άλλος ένα βραχνάς που μετρά από το περασμένο καλοκαίρι την επίδρασή του, με διαλείμματα ενέσεων, όπως αυτό που περιγράφαμε εδώ.

Το Υπουργείο Μεταφορών ολοκλήρωσε διαγωνισμό από τον οποίο πλειοψήφησε μία εταιρεία κατασκευής, όμως ο δεύτερος κατά σειρά διαγωνιζόμενος πρόσβαλε την διαδικασία και μετέφερε το ζήτημα στην δικαιοσύνη.

Αυτό έχει γίνει εδώ και μήνες και δεν αναμένεται να αλλάξει κάτι άμεσα. Στο μεσοδιάστημα από την ακύρωση του διαγωνισμού και μετά, το Υπουργείο Μεταφορών είχε σκαρφιστεί την λύση των τακτικών άμεσων αναθέσεων με μικρά ποσά, στο χρηματικό όριο που προβλέπεται να μην απαιτείται διαδικασία ανοικτού διαγωνισμού. Το πρόβλημα με αυτή τη διαδικασία όμως, είναι πως υπάρχει από την Ευρωπαϊκή Ένωση ένα παντζούρι για να κλείνει το παράθυρο αυτό, ορίζοντας και τον αριθμό που μπορούν να γίνουν επαναληπτικές απευθείας αναθέσεις για τον ίδιο λόγο, στον ίδιο προμηθευτή, ακριβώς για να μην προσπερνούν την διαδικασία του ανοικτού διαγωνισμού.

 

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα

Μέχρι τώρα τα καταστήματα μετέφεραν την έκδοση πινακίδων στην περιφέρεια, χαλώντας και τα στατιστικά στοιχεία των οχημάτων γιατί ξαφνικά φαίνονται 500 νέες μοτοσυκλέτες εκεί που κάθε χρόνο πωλούνταν 15, αλλά το κυριότερο μεταφέρθηκε και το πρόβλημα, ξεκινώντας πλέον οι ελλείψεις να εμφανίζονται πανελλαδικά.

Στο μεταξύ με τις ενέσεις των απευθείας αναθέσεων υπήρξε και κάμψη των αντιδράσεων, καθώς για κάθε έναν που παραπονιόταν πως δεν μπορεί να παραλάβει την μοτοσυκλέτα του επειδή δεν έχει πινακίδα κυκλοφορίας, κάποιος άλλος του απαντούσε πως παρέλαβε σχετικά γρήγορα.

Τώρα όμως, μετά από μήνες που το πρόβλημα αυτό υποβόσκει, οδηγούμαστε σε μία πλήρη έλλειψη, για αυτό και επανερχόμαστε εκ νέου.

Στο μεταξύ το πρόβλημα αγγίζει εδώ και καιρό και τον χώρο των αυτοκινήτων και εκεί τα μεγέθη είναι πολύ μεγαλύτερα, όπως μεγαλύτερο είναι και το εκτόπισμα των εταιρειών. Ίσως τώρα το Υπουργείο Μεταφορών νιώσει την πίεση ακόμη περισσότερο, για να δώσει μία οριστική λύση στο πρόβλημα.

Σε κάθε περίπτωση το να μην γίνονται πωλήσεις από ένα τόσο χαζό λόγο, σημαίνει πως η Πολιτεία χάνει έσοδα και μάλιστα πολλαπλά. Για τα καταστήματα ή για την ταλαιπωρία των νέων ιδιοκτητών εννοείται πως δεν υπάρχει άμεσο ενδιαφέρον διαφορετικά θα είχε βρεθεί και λύση, όμως τώρα φαίνεται πως το Υπουργείο Μεταφορών δεν θα μπορεί πλέον να αποφύγει την πίεση ή να προσποιηθεί πως το πρόβλημα είναι μικρότερο από αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα.