Απίστευτο! Η Harley σταματά τα Sportster στην Ευρώπη!

Άλλη μία κίνηση αυτοκτονίας

Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2020

Από την στιγμή που οι μέτοχοι έδιωξαν από τη θέση του CEO τον Matt Lavatich, εμπνευστή της στρατηγικής “More Roads” και έβαλαν στη θέση του τον Jochen Zeitz (μέλος του Δ.Σ. έως τότε, αλλά και με αμφισβητούμενη προϊστορία στην PUMA), τα νέα που μας έρχονται από το στρατόπεδο της Harley Davidson είναι συνεχώς άσχημα για τους φίλους της αμερικάνικης εταιρείας και όχι μόνο. Αναλαμβάνοντας τα νέα του καθήκοντα ο Jochen Zeitz παρουσίασε το δικό του πλάνο με την ονομασία “Rewiring” το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα πλάνο απόλυτης εσωστρέφειας και sort-term κέρδους για τους μετόχους. Τα βασικά στοιχεία του είναι ο περιορισμός της γκάμας κατά 30% και η αποκλειστική στόχευση στο ήδη υπάρχον πελατολόγιο της Harley. Αμέσως στις ΗΠΑ υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις, οι οποίες βασίστηκαν στο πραγματικό γεγονός πως οι πτώσεις των πωλήσεων της Harley οφείλονται στον διαρκώς αυξανόμενο μέσω όρο ηλικίας των πελατών της, οπότε το να στοχεύεις ξανά σε μια λίμνη πελατών που διαρκώς συρρικνώνεται δεν έχει νόημα για το μέλλον της εταιρείας. Έχει όμως νόημα για την τσέπη των μετόχων, καθώς η άμεση εναρμόνιση των εξόδων και των εσόδων αυξάνει την αξία της μετοχής της εταιρείας στο χρηματιστήριο. Προφανώς αυτό δεν είναι κακό, καθώς οι εταιρείες φτιάχνονται για να παράγουν κέρδος και όχι για να προσφέρουν κοινωνικό έργο. Όμως υπάρχει ένα όριο μέχρι ποιο σημείο μπορείς να βγάζει ξίγκι από τη μύγα.

Η οριστική απόφαση πριν μερικές ημέρες να φύγει η Harley από την αγορά της Ινδίας (την μεγαλύτερη αγορά δικύκλων στον κόσμο και με εξωπραγματικό ποσοστό αύξησης πωλήσεων κάθε χρόνο!) και να παραχωρήσει όλη την εμπορική δραστηριότητα στην Hero, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την sort-term στρατηγική. Όμως αυτό που αντανακλά σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την “λογιστική” σκέψη του νέου CEO και των μετόχων, είναι το γεγονός πως δεν φρόντισαν να έχουν εγκαίρως προετοιμάσει τα δημοφιλή μοντέλα της γκάμας τους για της προδιαγραφές Euro5. Έχουν έρθει στη δημοσιότητα σχέδια για έναν νέο αεροψυκτό κινητήρα με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για τη σειρά των Sportster, αλλά σύμφωνα με τον Γάλλο αντιπρόσωπο δεν είναι ακόμα έτοιμος για την γκάμα του 2021. Ο ίδιος, επιβεβαίωσε πως την χρονιά που μας έρχεται, όλα τα Street με τον υγρόψυκτο κινητήρα των 750 κυβκών, καθώς και τα Iron 883 και Sportster 1200 θα παραμείνουν Euro4, δηλαδή δεν θα μπορούν να πουληθούν στις χώρες της Ε.Ε. Ως αποτέλεσμα, τα καταστήματα της Harley στην Ευρώπη θα έχουν μοτοσυκλέτες που θα ξεκινούν από τα 17.000€ τουλάχιστον και καμία από αυτές δεν θα έχει λιγότερα από 1700 κυβικά! Δηλαδή δεν θα υπάρχει ούτε ένα μοντέλο στη γκάμα για νέους αναβάτες! Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσα καταστήματα θα επιβιώσουν χωρίς το Iron 883, αλλά και τι αντίκτυπο θα έχει στο μέλλον αυτό το κενό στη γκάμα. Προς το παρόν τουλάχιστον, το μικρό μονοκύλινδρο που θα φτιάχνει στην Κίνα η QJ (Benelli) και το mega on-off Pan America, συνεχίζουν να βρίσκονται μέσα στα πλάνα, έστω κι αν ήδη έχουν καθυστερήσει. Πραγματικά μας κάνει εντύπωση που ένα στέλεχος σαν τον Jochen Zeitz φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται την έννοια του “timing” στον κλάδο της βιομηχανίας οχημάτων…

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.