Αποκλειστικό: Η BMW Motorrad απαντά για την κινέζικη προέλευση των κινητήρων σειράς "F"

Συνέντευξη με τον κ..Resch Πρόεδρο πωλήσεων BMW Motorrad
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/2/2020

Είχαμε την ευκαιρία μίας κατ' ιδίαν συζήτησης με τον κ. Timo Resch, που διατελεί Vice President Sales and Marketing της BMW Motorrad, αλλά και να οδηγήσουμε μαζί του, συνεχίζοντας με τις παρατηρήσεις μας γύρω από τα νέα F900R και F900XR. Πρόκειται για τον άνθρωπο που υπέγραψε την απόφαση να μεταφερθεί η παραγωγή των κινητήρων στην Κίνα, οπότε σίγουρα μπορεί να σχολιάσει την επιλογή αυτή.

Ο κ. Resch γνωρίζει το περιοδικό MOTO και την δουλειά που κάνουμε και δέχτηκε να συζητήσουμε δίχως να θέσει όρια και φίλτρα, ξεκινώντας από το γεγονός πως διέκοψε το ασφυκτικά γεμάτο πρόγραμμά του, για να βρεθεί στην παρουσίαση των BMW F900R και F900XR συνοδεύοντας μάλιστα τα γκρουπ των δημοσιογράφων! Για όσους δεν το ήξεραν, περνούσε ως άλλος ένας από την ομάδα της BMW, κι ας ήταν ο επικεφαλής κι ένα από τα μεγάλα αφεντικά της γερμανικής εταιρείας. Απλός και προσιτός, δεν θα αποφύγει να απαντήσει σε κάποια ερώτηση, άλλωστε όπως ο ίδιος είπε και έχει ιδιαίτερη βαρύτητα να το ακούς από κάποιον στην θέση του, η βιομηχανία οχημάτων ως σύνολο, περνά αυτή την στιγμή την δυσκολότερη φάση στην ιστορία της, μετρώντας από την απαρχή της! Δεν είναι ώρα λοιπόν για να κρύβεται κανείς με δηλώσεις.

Η συνάντησή μας με τον κ. Resch δεν είχε την μορφή συνέντευξης, αλλά μίας μακράς συζήτησης ξεκινώντας από το ειδικό θέμα της περίστασης, δηλαδή τα νέα μοντέλα της σειράς F, πριν περάσουμε στο πιο γενικό, την αγορά της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη, τον ανταγωνισμό του κτλ… Ας δούμε τα βασικότερα από αυτά που ειπώθηκαν ξεκινώντας ανάστροφα, με μία δική του ερώτηση, θέλοντας να μάθει πώς μου φάνηκαν τα νέα μοντέλα και ποιο από τα δύο θα διάλεγα.

BMW F900XR και F900R: Τα οδηγούμε στην Ισπανία

ΜΟΤΟ: «Έχετε κάνει καλή δουλειά, είναι μία τίμια μοτοσυκλέτα σε αυτά που προσφέρει και για πρώτη φορά εδώ και καιρό θα απευθυνθείτε σε ένα κοινό που δεν ήταν αποκλειστικά της BMW. Το θέμα είναι πώς θα το κρατήσετε εκεί, αν θα του πέσουν τα αυτιά στο πρώτο service, και πώς θα καλλιεργήσετε την ιδέα μιας προσιτής μοτοσυκλέτας πουλώντας από ένα κατάστημα που οι προδιαγραφές που έχετε θέσει είναι τέτοιες, που νομίζεις πως μπαίνεις σε παλάτι. Οπότε έχεις την εντύπωση πως δεν φεύγεις με μικρό λογαριασμό ό,τι κι αν κάνεις.

RESCH: «Ευχαριστώ, είναι τίμια μοτοσυκλέτα πράγματι δεν κοροϊδεύει κανέναν, απεναντίας όμως δεν βλέπω μεγάλες διαφορές στις τιμές μας. Καταρχήν και για τα ανταλλακτικά έχουμε ήδη κάνει πρόβλεψη, στο λέω σαν μέτρο που ήδη έχουμε πάρει όχι που θα πάρουμε, ώστε οι τελικές τιμές λιανικής να είναι αντίστοιχες του ανταγωνισμού. Οπότε μένει η εργατοώρα ως το μόνο που θα μπορούσε να κάνει την διαφορά και σε αυτό εμείς πάμε με το δικό μας κόστος. Δίνουμε αντίστοιχα έως και λίγο καλύτερα ημερομίσθια στους μηχανικούς μας, οπότε και η χρέωση ανά ώρα θα είναι αναλογικά δεν θα μπορεί να ξεφύγει».

Timo Resch: Η βιομηχανία οχημάτων διανύει τώρα, την δυσκολότερη στιγμή στην ιστορία της

ΜΟΤΟ: «Ό,τι και να γίνει όμως, στο τέλος θα πρέπει να πείσεις και για την προέλευση του κινητήρα. Θα υπάρχουν πάντα εκείνοι που θα μετράνε πως φτιάχνεται στην Κίνα. Δεν είναι απλό πράγμα αυτό, κι ας κατασκευάζεται η μοτοσυκλέτα στο Βερολίνο και παίρνει την τελική «σφραγίδα» από εκεί. Στο τέλος έχει έναν κινέζικο κινητήρα. Ξέρω τι θα πεις, πως όταν φτιάχνεις μία γραμμή παραγωγής είναι το ίδιο όπου κι αν βρίσκεται, πως η συνταγή μετράει. Και ναι το πιστεύω, αλλά εκτός από την πιστότητα της συνταγής, παίζουν ρόλο και τα υλικά και τα χέρια που ζυμώνουν…

RESCH: «Καταρχήν δεν το κρύβουμε. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε αν και στο τέλος όλα μαθαίνονται, αλλά δεν θεωρούμε πως υπάρχει λόγος. Είναι βέβαια αλήθεια πως το αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα και καλά λες πως παίζει ρόλο ο συνεργάτης. Είναι δύσκολες οι νέες συνεργασίες και χρειάζονται επένδυση σε χρόνο. Από την πρώτη στιγμή δεν δουλεύουν όλα ρολόι. Επίσης έχουμε κάνει λάθη στο παρελθόν και τα έχουμε πληρώσει» - «Το πιρούνι του GS για παράδειγμα» του λέω στα γρήγορα και γνέφει καταφατικά- «Ναι, αυτή ήταν μία περίπτωση λανθασμένου υπολογισμού, όμως μαθαίνουμε από τα λάθη. Υπάρχει ολόκληρη διαδικασία στην BMW ακριβώς για να αξιολογείς το λάθος. Εμείς για την μεσαία αυτή σειρά δεν είχαμε ποτέ γραμμή παραγωγής για τον κινητήρα. Πάντα ο κινητήρας φτιαχνόταν εκτός Βερολίνου, τώρα πλέον ο συνεργάτης είναι στην Κίνα, για εμάς δεν υπάρχει αλλαγή. Για τον κόσμο μπορεί. Όμως στο τέλος είναι μία γερμανική μοτοσυκλέτα, παίρνουμε τον κινητήρα σαν ανταλλακτικό από την Κίνα, και φτιάχνουμε τα πάντα εμείς, ακόμη και το πλαίσιο το κολλάμε στο Βερολίνο. - Δεν το παίρνετε έτοιμο βαμμένο από άλλη εταιρεία, όπως κάνει η Ducati για παράδειγμα; - Όχι κατασκευάζεται στο Βερολίνο. Είναι ένα ζήτημα η καταγωγή του κινητήρα, το καταλαβαίνω, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για αυτό, είναι να αφήσουμε να περάσει καιρός. Ο κόσμος θα δει πως είναι όλα καλά αλλά και πως αντιμετωπίζουμε τον πελάτη με τον τρόπο που πρέπει σε περίπτωση προβλήματος και με τον καιρό θα ξεφύγουμε από το στερεότυπο».

ΜΟΤΟ: «Είπες λάθος υπολογισμός προηγουμένως. Στην EICMA συνάντησα τον κ. Edgar Heinrich (Διευθυντής σχεδιασμού της BMW Motorrad) ή αλλιώς τον γερμανό Liam Neeson όπως τον αποκαλώ, μην μου πεις πως δεν μοιάζουν (χαμογελά καταφατικά) και μου είπε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε με τα νέα F ήταν να περιορίσουν το budget για να ανταγωνιστούν την Yamaha. Πόσο βέβαιοι μπορούμε να είμαστε τώρα, πως σε αυτή την μεγάλη προσπάθεια περιορισμού του κόστους δεν έχουν γίνει λάθη ή δεν έχει πέσει πολύ χαμηλά η ποιότητα;»

RESCH: «Σίγουρα δεν ήταν εύκολο να περιορίσουμε το κόστος χωρίς να μειώσουμε ποιότητα, τα μαθηματικά είναι πολύ δύσκολα. Ξέρεις πόσο δελεαστικό είναι να έρχεται ένας προμηθευτής και να σου λέει πόσο αγοράζεις «αυτό;» γιατί είμαι σίγουρος πως μπορώ να σου δώσω μισή τιμή; Πρέπει εκείνη την στιγμή να δεις τις επιλογές σου, να τον τσεκάρεις, να ψάξεις αν μπορεί να αποδώσει στον βαθμό που πρέπει. Παλιότερα είχαμε κάνει το λάθος να γλυκαθούμε και να επιλέξουμε επιπόλαια. Τώρα δεν γίνεται αυτό. Τώρα παίρνουμε τα μέτρα μας, με απευθείας επισκέψεις στον χώρο του προμηθευτή με έλεγχο του τρόπου δουλειάς και μία αξιολόγηση πολλών σημείων πριν αποφασίσουμε αν μπορεί να κρατήσει την ποιότητα στην τιμή που δίνει. Το κακό είναι πως συνήθως αποδεικνύεται πως δεν μπορεί. Για αυτό και πλέον όταν έχουμε έναν προμηθευτή που μας δίνει μία καλή τιμή δεν τον αλλάζουμε με τίποτα, ακόμη κι αν έρθει ένας άλλος και ζητά τα μισά. Έχουμε κατασταλάξει λίγο πολύ και στα F900 δεν έχουμε κάποιον καινούριο. Έχουμε πετύχει καλές τιμές με τους προμηθευτές που έχουμε ξανά δουλέψει μαζί».

ΜΟΤΟ: «Πώς το κάνατε αυτό; Παραγγέλνοντας μεγάλες ποσότητες»;

RESCH: «Βλέπω που το πας, ξέρεις τι σου γίνεται θα το αναγνωρίσω. Θα σου πω κατευθείαν αυτό που θέλεις να ακούσεις. Πιστεύω πως δεν θα φύγουμε μακριά από τον στόχο πωλήσεων που έχουμε θέσει. Ναι είναι υψηλός, αλλά οι μοτοσυκλέτες είναι καλές και θα τον πετύχουμε. Θα πάρουμε το μερίδιο αγοράς που πρέπει».

Ξεφεύγοντας για λίγο από την νέα σειρά F, μιλώντας για το S1000XR που αναγκαστικά πρέπει να προσπεράσουμε, αλλά και την αγορά της Ελλάδας, που είναι σίγουρα βαρετά πράγματα και θα τα αφήσουμε εκτός, πήγαμε στα ηλεκτρικά:

ΜΟΤΟ: «Πρόσφατα έγραψα ένα άρθρο για το τεράστιο λάθος των Γερμανών με τις επιδοτήσεις στα ηλεκτρικά οχήματα και το γεγονός πως αν αυτά τα χρήματα δίνονταν στην έρευνα θα είχαμε καλύτερα αποτελέσματα. Είναι όμως προς όφελος των πολιτικών να εμφανίζουμε αποτέλεσμα, έστω και φουσκωμένο, παρά να περιμένουν χρόνια να αποδώσει ένας τομέας έρευνας. Συμφωνείς με αυτό;»

RESCH: «Φυσικά, είναι ακριβώς έτσι. Όμως δεν γίνεται αλλιώς στην κοινωνία που ζούμε. Ο κόσμος θέλει να βλέπει πράγματα άμεσα και γρήγορα. Ό,τι κι αν κάνουμε τα ηλεκτρικά οχήματα είναι το μέλλον. Το πόσο εύκολα θα μπουν στην ζωή μας είναι το μεγάλο στοίχημα. Ναι φυσικά και θα ήταν προτιμότερο η εξέλιξη να είχε προχωρήσει περισσότερο, αλλά από ένα σημείο και μετά, και από την στιγμή που έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας, πρέπει να καταστεί mainstream μία τεχνολογία για να προχωρήσει και εξελικτικά. Για εμένα αυτή η περίοδος είναι η χειρότερη περίοδος στην ιστορία της αυτοκίνησης. Ποτέ ξανά δεν είχαμε σταθεί μπροστά σε ένα τέτοιο σταυροδρόμι. Τα αυτοκίνητα και τα οχήματα είχαν πάντα ανοδική πορεία, τώρα απλά ο χρόνος έχει σταματήσει. Να ξέρεις πως τους βενζινοκινητήρες δεν τους έχουμε φτάσει στο απόγειο της εξέλιξής τους. Έχουν κι άλλο, απλά από ένα σημείο και μετά τα χρήματα που ρίχνεις στην εξέλιξη σου αποφέρουν ολοένα και μικρότερη βελτίωση. Καλύτερα να τα επενδύσεις στην ηλεκτροκίνηση που το όφελος βαίνει αυξημένο. Η στιγμή όμως της αλλαγής, αυτή δηλαδή που περνάμε τώρα, είναι εξαιρετικά δύσκολη. Είναι η χειρότερη».

Ετικέτες

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας
Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών. 

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

 

 

 

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!