Aprilia RSV4 X: Ξεπούλησε με το καλημέρα

Για λίγους και εκλεκτούς

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/9/2019

Το Aprilia RSV4 1100 Factory είναι η πιο δυνατή μοτοσυκλέτα για νόμιμη χρήση στο δρόμο που έχουμε δυναμομετρήσει ποτέ στο ΜΟΤΟ. Το video απ’ τη δοκιμή της το είδατε πρόσφατα, όπως και τον τρόπο που καταπίνει την ευθεία των Μεγάρων. Φανταστείτε τώρα μια μοτοσυκλέτα βασισμένη σε αυτή, όπου η ιπποδύναμή της φτάνει τους 225 ίππους και το βάρος της χωρίς υγρά να περιορίζεται στα 165kg, όπως ανακοινώνει η Aprilia.

Η RSV4 X δεν είναι μια απλή μοτοσυκλέτα, αλλά μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση σε μόλις 10 αντίτυπα, που αποτελεί φόρο τιμής στο project της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, με το οποίο είχε κερδίσει επτά τίτλους πριν από 10 χρόνια.

Θυμηθείτε: Aprilia RSV4 1100 Factory: VIDEO δοκιμή στα Μέγαρα με τον πρωταθλητή Λευτέρη Πίππο!

Αυτή η περιορισμένη έκδοση (που δεν είναι ομολογκαρισμένη για χρήση στο δρόμο, καθώς δεν διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισμό) απευθύνεται στους πιο σκληροπυρηνικούς αναβάτες του είδους, που παράλληλα έχουν την οικονομική δυνατότητα όχι μόνο να την αποκτήσουν αλλά και να την συντηρήσουν. Κοινώς απευθύνεται σε αγωνιζόμενους κυρίως της παγκόσμιας σκηνής, αφού επί της ουσίας είναι οι μοναδικοί που μπορούν να οδηγήσουν μια τέτοια μοτοσυκλέτα στα όριά της και να καλύψουν τα έξοδά της. Έτσι, τόσο ο Max Biaggi όσο και ο Andrea Iannone που είχαν την ευκαιρία να οδηγήσουν την RSV4 X στο Mugello, τον περασμένο Μάρτιο που έγινε η πρώτη της παρουσίαση, έδωσαν ήδη την παραγγελία τους ώστε να αποκτήσει ο καθένας τη δική του. Οι υπόλοιποι οκτώ τυχεροί φρόντισαν να κάνουν την παραγγελία τους ηλεκτρονικά και να εξασφαλίσουν μια RSV4 X για αξέχαστα track days…

“Με ενθουσιάζει πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο μπαίνει στις στροφές του Mugello, η RSV4 Χ. Οδηγώντας, μου δίνει ακριβώς την ίδια αίσθηση που έχει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα και μόλις την καβάλησα αισθάνθηκα σαν να μην σταμάτησα ποτέ τους αγώνες.” Είπε ο Max Biaggi.

Θυμηθείτε: Aprilia RSV4 1100 Factory - Τελική ταχύτητα [video]

Για τη δημιουργία της RSV4 X, η Aprilia Racing, που είναι το πιο τεχνολογικά προηγμένο τμήμα του ομίλου Piaggo και αναλαμβάνει την εξέλιξη των τεχνολογιών που εφαρμόζονται στις μοτοσυκλέτες του, πήρε μια RSV4 1100 Factory και έθεσε τα όρια πιο ψηλά. Σχετικά με τον κινητήρα, ο οποίος έχει συναρμολογηθεί στο χέρι, ελέγχοντας κομμάτι-κομμάτι τις ανοχές και τα όρια σφιξίματος όπως γίνεται στους αγωνιστικούς κινητήρες, έχει αρκετές τροποποιήσεις. Η κεφαλή έχει δεχτεί αλλαγές, διαθέτοντας νέο εκκεντροφόρο εισαγωγής, νέα ελατήρια βαλβίδων, νέα καπελότα, που χρησιμοποιούνται στις μοτοσυκλέτες του Motul WSBK ώστε ο εκκεντροφόρος να έχει πιο “άγριο” προφίλ και νέες καπελοθήκες. Το σύστημα εξαγωγής είναι της Akrapovic με σωλήνες τιτανίου και τελικό από carbon, ενώ το φίλτρο αέρα είναι το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα του Andrea Iannone στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix και κατασκευάζεται από την Sprint Filter. Με αυτές τις αλλαγές έγινε και ο επαναπρογραμματισμός της ECU, με την ιπποδύναμη να φτάνει τους 225 ίππους.

Ωστόσο, δεν είναι αυτό το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στην RSV4 X αλλά το ANN (Aprilia No Neutral) και οι δαγκάνες της GP4-MS billet, καθώς είναι η πρώτη φορά που αυτός ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται σε μοτοσυκλέτα παραγωγής, έστω και περιορισμένης. Το ANN έχει να κάνει με την τοποθέτηση των γραναζιών των σχέσεων μέσα στο κιβώτιο κι έτσι η νεκρά εντοπίζεται πλέον “κάτω” από την πρώτη χωρίς να παρεμβάλλεται πλέον μεταξύ αυτής και της δευτέρας. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνονται πιο άμεσες αλλαγές και αυτή η τεχνολογία χρησιμοποιείται τόσο στις μοτοσυκλέτες των MotoGP όσο και των Motul WSBK. Τις δαγκάνες GP4-MS τις είχαμε δει και από κοντά για πρώτη φορά στην περσινή EICMA, όταν η Brembo τις είχε στο περίπτερό της και ανακοίνωνε πως θα ξεκινήσει τη μαζική παραγωγή τους, μεταφέροντας αυτούσια την τεχνολογία απ’ τους αγώνες στις μοτοσυκλέτες “καθημερινής χρήσης”.

Όλα τα πλαστικά της RSV4 X είναι κατασκευασμένα από carbon και διαθέτει νέο και ελαφρύτερο ρεζερβουάρ, ενώ είναι βαμμένα με τα χρώματα της Aprilia RS-GP. Οι ζάντες της Marchesini είναι από μαγνήσιο και κάνουν πιο ακριβείς τους χειρισμούς της μοτοσυκλέτας. Πολλά απ’ τα εξαρτήματα έχουν δημιουργηθεί σε εργαλειομηχανές CNC, όπως είναι και οι GP4-MS, καθώς με την ακρίβεια της κατασκευής περιορίζεται και το βάρος.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;