Τέλειος συνδυασμός με λεκιασμένα ρούχα από γράσο και λάδια
Από τον
Μπάμπη Μέντη
26/1/2023
Όχι δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο, μιλάμε σοβαρά! Η εταιρεία αρωμάτων MSCHF που εδρεύει στο Brooklyn παρουσίασε ένα καινούριο άρωμα που υπόσχεται ότι μυρίζει ακριβώς όπως το γνωστό πολυχρηστικό σπρέι WD-40 που χρησιμοποιείται σχεδόν απ’ όλους τους μηχανικούς και “μάστορες” κάθε είδους, χάρη στην ιδιότητά του να απορροφά την υγρασία και να προσφέρει ένα λεπτό φιλμ λίπανσης στις επιφάνειες, προστατεύοντάς τες, ενώ έχει ταυτόχρονα ελαφρές αντισκωριακές ιδιότητες, βοηθώντας στο ξεβίδωμα σκουριασμένων βιδών, κολλημένων κλειδαριών κ.τ.λ. Το όνομά του το πήρε από τον αριθμό πρωτοκόλλου που χρησιμοποιούσε το εργαστήριο κατά της δοκιμές που έκανε για τη δημιουργία του, δηλαδή είναι η 40η χημική σύνθεση που δοκίμασαν μετά από 39 αποτυχημένες που είχαν προηγηθεί. Σήμερα βέβαια το όνομα WD-40 υπάρχει σε διαφορετικών ειδών προϊόντα, διότι είναι πλέον Trademark εταιρείας κατασκευής χημικών και όχι μόνο στο δημοφιλές σπρέι.
Πάντως η MSCHF ισχυρίζεται πως το άρωμα WD-40 μυρίζει ακριβώς όπως το γνωστό μας σπρέι και θα σε κάνει να μυρίζεις και εσύ σαν να τελείωσες τη γενική επισκευή κινητήρα φορτηγού… Κι αν όλα αυτά σαν ακούγονται αστεία ή έστω σκέπτεστε πως θα είχε πλάκα να το κάνετε δώρο σε κάποιον φίλο σας, είναι γιατί δεν έχετε ακούσει ακόμα την τιμή του!
Για το άρωμα WD-40 θα πρέπει να πληρώσετε 48 δολάρια Αμερικής χωρίς τους φόρους και χωρίς το κόστος των μεταφορικών. Οπότε αναρωτιόμαστε γιατί να μην πάρουμε με 10 ευρώ το πολύ ένα σπρέι WD-40 για να ψεκάσουμε τα ρούχα μας και με το υπόλοιπο να φτιάξουμε και εκείνη την κλειδαριά στην πόρτα της εξώπορτας που έχει κολλήσει.
Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]
Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/1/2026
Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.
Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.
Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.
Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.
Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων!
Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.
Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.
Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.
Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.
Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.
