Athens Supercross 2010: Έδαφος - Αέρας: σημειώσατε 2

Από το

Μαύρο Σκύλο

25/11/2010

Μετά από ένα διάλειμμα ενός έτους, το Athens Supercross επέστρεψε, αποζημιώνοντας τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί λόγω της διακοπής του θεσμού. Πλούσιο θέαμα, πολλοί και σύντομοι αγώνες και μπόλικη... "γαρνιτούρα" με σόου, έφεραν έναν φρέσκο αέρα σε σχέση με ό,τι είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Η προσπάθεια που καταβλήθηκε για τέρψη του κοινού ήταν συλλογική, τόσο από τη μεριά της διοργάνωσης όσο και από τους αναβάτες. Οι τελευταίοι είχαν μάλιστα τσακωθεί με τους νόμους της φυσικής. Οι τροχοί των μοτοσυκλετών βρισκόντουσαν περισσότερη ώρα στον αέρα παρά στο καλοστρωμένο –σε σύγκριση με το παρελθόν- χώμα της σφιχτής και τεχνικής πίστας. Οι freestylers ανέβασαν το επίπεδο στα αντίστοιχα ξένα events και η έκπληξη της βραδιάς ήταν οι BMXers, οι οποίοι απέταξαν το ρόλο του "φτωχού συγγενή", κλέβοντας την παράσταση με απίθανα κόλπα. Το μυστικό έγκειται στο ότι όσοι συμμετείχαν ήταν εξίσου διψασμένοι για θέαμα με το κοινό κι αυτός είναι ένας συνδυασμός που αποδίδει.

 

Σίγουρα ήταν μια προσπάθεια που έχει χώρο ακόμη για πολλές βελτιώσεις, αλλά από την άλλη ήταν ξεκάθαρη η εξέλιξη και το ότι παρά το κενό της μιας χρονιάς, η διοργάνωση έκανε βήματα μπροστά. Ήταν φανερό ότι κατάφεραν να πιάσουν τον παλμό του κοινού, που θέλει να βλέπει μπόλικες κόντρες με τους καλούς αναβάτες. Ο διαγωνισμός του "Rider's Challenge" έδωσε αυτό ακριβώς το πράγμα. Μια έξυπνη λύση που πρόσφερε συνεχώς θέαμα στον κόσμο, με σφιχτές και σύντομες μάχες, από την αφρόκρεμα του είδους.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι το Athens Supercross αξίζει να παίξει το ρόλο του εφαλτηρίου για περισσότερα πράγματα. Θα μπορούσε να αποτελέσει μια "μαγιά" για να την υλοποίηση ενός indoor enduro ή ακόμη και indoor trial, με διαφορετικό μεν αλλά εξίσου πλούσιο θέαμα. Το κοινό πλέον είναι εκπαιδευμένο για αντίστοιχες διοργανώσεις, μέσω του Supercross, κι είναι κρίμα να μείνει ανεκμετάλλευτη η όποια δυναμική έχει δημιουργηθεί, καθώς όπως δείχνουν τα πράγματα υλικό και φαντασία από την πλευρά της διοργάνωσης υπάρχει...

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.