Ατυχήματα με μοτοσυκλέτες: Ανατροπή στερεοτύπων για την ταχύτητα!

Η λάθος κατεύθυνση των μέχρι τώρα αναλύσεων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/3/2020

Για πάρα πολλά χρονιά, επικρατούσε (ή μάλλον επικρατεί ακόμη και σήμερα σε μεγάλο βαθμό) η αντίληψη ότι όσο πιο αργά οδηγείς, τόσο πιο ασφαλής είσαι. Επιφανειακά, αυτό δείχνει λογικό καθώς οι χαμηλότερες ταχύτητες σου δίνουν περισσότερο χρόνο να αντιδράσεις στα εμπόδια και τους κινδύνους, ενώ απαιτείται μικρότερη σωματική προσπάθεια δίνοντας παράλληλα και περισσότερο χρόνο στους άλλους οδηγούς, να αντιδράσουν κι αυτοί με την σειρά τους.

Μια έρευνα όμως που έγινε πέρσι και τα αποτελέσματά της δημοσιεύθηκαν πριν λίγες μέρες, αποδεικνύει ότι τα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες είναι πολύ πιο πολύπλοκα από αυτή την απλοϊκή σκέψη, ενέχοντας και πολλούς τυχαίους παράγοντες. Μέσα από αυτή την έρευνα φαίνεται ότι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας δεν αποτελεί πάντα τον καθοριστικό παράγοντα για το αν ένας αναβάτης θα τραυματιστεί ή όχι και ότι οι μέχρι τώρα αναλύσεις, στρέφονταν προς την λάθος κατεύθυνση!

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της έρευνας με αναφορές από χιλιάδες ατυχήματα, τα περισσότερα από αυτά είχαν συμβεί μεσημέρι προς απόγευμα Σαββάτου, μεταξύ 15:0 και 16:00. Μάλιστα, όσοι πήραν μέρος στην έρευνα απάντησαν ότι η ορατότητα την ώρα του ατυχήματος ήταν καλή, με ένα ποσοστό άνω του 60% να καταθέτει ότι το ατύχημά τους συνέβη ενώ επικρατούσαν άριστες καιρικές συνθήκες.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στατιστικά, είναι αυτό που δείχνει ότι δεν υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ της ταχύτητας της μοτοσυκλέτας και της σοβαρότητας του τραυματισμού, ή του χρόνου νοσηλείας που απαιτήθηκε. Αντιθέτως, η σοβαρότητα του τραυματισμού και ο χρόνος που πέρασαν οι αναβάτες στο νοσοκομείο είναι ένας σχεδόν τυχαίος παράγοντας, καθώς σοβαροί τραυματισμοί καταγράφηκαν σε διαφορετικές ταχύτητες.

Προσοχή όμως να εξηγηθούμε, για να μην παρεξηγηθούμε. Σε καμία περίπτωση δεν λέμε ότι πρέπει να αμοληθείτε με τις μοτοσυκλέτες σας και να τερματίσετε τα κοντέρ, γιατί αυτό είναι ασφαλέστερο. Αυτό που λέμε εμείς και που τονίζεται από την συγκεκριμένη έρευνα, είναι ότι στην περίπτωση ενός ατυχήματος με μοτοσυκλέτα, δεν ισχύει πάντα η άποψη ότι φταίει ο αναβάτης και το ότι οδηγούσε πολύ γρήγορα.

Σε ό,τι αφορά την έρευνα, αυτή διεξήχθη σε 1.578 μοτοσυκλετιστές από την Ευρώπη, τις Η.Π.Α., την Ν. Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία, με την αρωγή του SMC (Sveriges MotoRyklister) και της FIM, από τους Elaine Hardy, Martin Winkelbauer, Dimitri Margaritis (και ελληνικό στοιχείο…) και James Ouellet. Όλοι τους έχουν μεγάλη εμπειρία στο θέμα των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες και έχουν εργαστεί και στο πεδίο της πραγματογνωμοσύνης των ατυχημάτων. Οι απαντήσεις των μοτοσυκλετιστών δόθηκαν μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας και όλοι τους είχαν εμπλακεί σε ένα τουλάχιστον ατύχημα τα τελευταία δέκα χρόνια. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από 39 ερωτήσεις, οι οποίες κάλυπταν θέματα όπως το επίπεδο της οδηγικής εμπειρίας, την κατηγορία του διπλώματος οδήγησης, τον εξοπλισμό του αναβάτη (ένδυση και κράνος), τον τύπο της μοτοσυκλέτας, τον κυβισμό της, τις συνθήκες του δρόμου και τα δυναμικά στοιχεία του ατυχήματος (ταχύτητα, φρένα, ABS, ζημιές, τραυματισμοί και χρόνος νοσηλείας).

Για όσους θέλουν να διαβάσουν την πλήρη έρευνα των 124 σελίδων, μπορούν να την βρουν εδώ.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.