Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Isle of Man TT 2026: Με γυναικεία σκυταλοδρομία ανοίγει το TT Legacy Lap

Ιστορική στιγμή με αναβάτριες στην κεφαλή της πομπής στη θρυλική ορεινή διαδρομή
WRWR 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/4/2026

Το TT Legacy Lap του 2026 αποκτά νέο συμβολισμό, με την παγκόσμια γυναικεία μοτο-σκυταλοδρομία να ηγείται της πομπής σε έναν γύρο-φόρο τιμής που ενώνει το παρελθόν με το παρόν του Isle of Man TT.

Το Isle of Man TT συνεχίζει να εξελίσσει τις παραδόσεις του με το ΤΤ Legacy Lap, τον γύρο-φόρο τιμής την Κυριακή 31 Μαΐου 2026 που προλογίζει το αγωνιστικό πρόγραμμα των επόμενων εβδομάδων, να αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Women Riders World Relay (WRWR), μια παγκόσμια δράση που ξεκίνησε τoν Φεβρουάριο του 2019 με στόχο να συνδέσει γυναίκες αναβάτριες σε όλο τον κόσμο και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020 πάνω από 3.500 αναβάτριες ταξίδεψαν συνολικά πάνω από 100.000 χιλιόμετρα μέσα σε 79 χώρες. Η ξύλινη σκυτάλη κατέχει πλέον μια θέση ως έκθεμα στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας στο Coventry της Αγγλίας, σηματοδοτώντας το τέλος του πρώτου ιστορικού κεφαλαίου.

WRWR 2026

Η μεγάλη επιστροφή έγινε την 1η Ιανουαρίου 2026, αυτή τη φορά με την ψηφιακή σκυτάλη που επιτρέπει σε γυναίκες από κάθε γωνιά του πλανήτη να συμμετέχουν χωρίς τους περιορισμούς μιας προκαθορισμένης διαδρομής. Πλέον η συμβολική φυσική σκυτάλη έχει αντικατασταθεί από την αντίστοιχη ηλεκτρονική εφαρμογή με την σκυταλοδρομία να διαρκεί ένα έτος έως την 1η Ιανουαρίου του 2027.

WRWR 2026

Η συγκεκριμένη δράση δεν είναι απλώς συμβολική, καθώς αποτελεί μια δήλωση από τις αναβάτριες ανά τον κόσμο που δίνουν το παρών και ζητούν ισότητα, αναγνώριση και συμπερίληψη. Το WRWR έχει ήδη ενώσει περισσότερες από 20.000 γυναίκες σε πάνω από 100 χώρες και η παρουσία του στο TT σηματοδοτεί μια νέα εποχή για έναν θεσμό που βασίζεται στον σεβασμό, την κοινότητα και τη χαρά της διαδρομής.

WRWR 2026

Στο φετινό Legacy Lap, η πομπή θα ξεκινήσει με γυναίκες αναβάτριες στην κορυφή, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μοτοσυκλέτα ανήκει σε όλους.

WRWR 2026
Beryl Swain, η πρώτη αναβάτρια που αγωνίστηκε στο Isle of Man TT

Η ιστορία του TT άλλωστε περιλαμβάνει σημαντικές γυναικείες παρουσίες. Από τη Beryl Swain, που το 1962 έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε σε αγώνα TT, μέχρι τη Jenny Tinmouth, την ταχύτερη γυναίκα στην ορεινή διαδρομή, οι γυναίκες έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε έναν από τους πιο διάσημους δρόμους στον κόσμο.

WRWR 2026
Jenny Tinmouth, η ταχύτερη γυναίκα στην διαδρομή του Isle of Man

Το Legacy Lap ξεκίνησε ως Simon Andrews Lap προς τιμήν του αδικοχαμένου Άγγλου αναβάτη Simon Andrews, που έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στον αγώνα δρόμου North West 200 στη Βόρεια Ιρλανδία και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια συλλογική στιγμή μνήμης για αναβάτες, ομάδες και μοτοσυκλέτες που σημάδεψαν την ιστορία των αγώνων δρόμου. Σήμερα αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για το κοινό να βρεθεί μέσα στη δράση, συμμετέχοντας σε μια οργανωμένη πομπή στους δημόσιους δρόμους της διαδρομής των 37,73 μιλίων.

Beryl Swain

Η συγκέντρωση των συμμετεχόντων θα πραγματοποιηθεί στις 08:30 στο Douglas, με την εκκίνηση να δίνεται στις 09:30 υπό την καθοδήγηση των διοργανωτών. Πριν την αναχώρηση, θα προηγηθεί το χαρακτηριστικό “Sound of Thunder”, ένα λεπτό όπου οι συμμετέχοντες ανεβάζουν στροφές στους κινητήρες τους ως φόρο τιμής.

WRWR 2026

Παρά τον εορταστικό χαρακτήρα, οι διοργανωτές υπενθυμίζουν ότι το Legacy Lap διεξάγεται σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, με συνοδεία αλλά και σαφείς οδηγίες που πρέπει να τηρούνται. Ο σεβασμός προς τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, τους θεατές και την τοπική κοινότητα παραμένει βασική προϋπόθεση.