Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Η Ελλάδα πρώτη στην Ευρώπη σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους!

Η πρωτιά που είχαμε προ κρίσης εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη χώρα μας

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2026

Η περασμένη χρονιά, 2025, ολοκληρώθηκε σηματοδοτώντας ένα ακόμη 12μηνο σταθερής ανάπτυξης για την ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας. Φτάνοντας στις 80.416 ταξινομήσεις, τα στοιχεία δείχνουν πως η αγορά μας έχει ανακάμψει από τα δύσκολα μνημονιακά χρόνια, φτάνοντας ξανά σε επίπεδα προ 20ετίας.

Ανάλογα νούμερα βλέπαμε την περίοδο 2004-2006, όταν η αγορά της χώρας μας κυμαινόταν γύρω από τις 80.000 ταξινομήσεις, πριν φτάσει η κρίση που τη βύθισε στα επίπεδα των 30.000, με το ελάχιστο να σημειώνεται το 2017 με 28.852 – μια βουτιά που δεν παρατηρήθηκε σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε τέτοιο μέγεθος κατά τη δύσκολη αυτή περίοδο.

Το 2005 είχε κυκλοφορήσει μια εκτενής μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία αναδεικνυόταν η σημασία της μοτοσυκλέτας στην ελληνική κοινωνία, καθώς ήδη από τότε η Ελλάδα μετρούσε 101 μοτοσυκλέτες ανά 1.000 κατοίκους, νούμερο απλησίαστο για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή αγορά.

Η κοντινότερη επίδοση καταγραφόταν στην Ελβετία με 80 μοτοσυκλέτες/1000 κατοίκους και μετά ακολουθούσαν οι Ιταλία με 79, η Γερμανία με 46 και η Ισπανία με 42.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν η αγορά μας ανέκαμψε σημαντικά και με σταθερή πρόοδο έχει ξαναφτάσει σήμερα σε επίπεδα που είχαμε να δούμε για σχεδόν 20 χρόνια. Στο ίδιο διάστημα οι ευρωπαϊκές αγορές βιώνουν μια πιο σύνθετη κατάσταση, όπου για παράδειγμα το 2025 έκλεισε με αισθητή πτώση για τέσσερις από τις πέντε μεγαλύτερες αγορές: Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία είδαν τις αγορές τους συρρικνώνονται σε ποσοστά από -6% (Ιταλία) ως και -36,7% (Γερμανία), με μόνη την Ισπανία να βλέπει θετικό πρόσημο (+8,3%), ενόσω η Ελλάδα συνέχισε τη διαρκή άνοδο μαζεύοντας άλλο ένα 3,12% για να φτάσει στις 80.416 ταξινομήσεις της περασμένης χρονιάς.

Στα δε νούμερα αυτά υπολογίζονται μόνο οι πωλήσεις καινούργιων μοτοσυκλετών, αγνοούν δηλαδή τις εισαγωγές μεταχειρισμένων από το εξωτερικό, ούτε οι πωλήσεις ειδικών κατηγοριών, όπως οι off-road που στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας.

Η Ελλάδα παραμένει η αναλογικά πρώτη χώρα της Ευρώπης σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους, παρότι είναι μια από τις πληθυσμιακά μικρότερες και φτωχότερες, αλλά και κόντρα σε ένα κράτος που κάνει ό,τι μπορεί για να μας αναγκάσει να τις παρκάρουμε: μπάχαλο με την έκδοση πινακίδων, ανελέητο κυνήγι στο παρκάρισμα παρότι δεν προσφέρεται καμιά εναλλακτική λύση, ολοένα και αυστηρότερα πρόστιμα με αφαίρεση διπλώματος για ψύλλου πήδημα, ληστρικοί και αυθαίρετοι φόροι επί φόρων, υψηλότατος ΦΠΑ σε υποχρεωτικό εξοπλισμό και οδικές υποδομές που κάνουν ό,τι μπορούν για να απειλήσουν τη σωματική μας ακεραιότητα.

Σε αυτό το κλίμα και κόντρα σε κάθε λογική, η Ελλάδα παραμένει ισχυρό προπύργιο της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη και τα νούμερα το αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας: απ’ το ναδίρ του 2017 ως την επίδοση του 2025 μεσολαβούν εννιά χρόνια που αναλογούν σε αύξηση των ταξινομήσεων κατά +178,7%!

Ο κόσμος μιλάει, το κράτος άραγε ακούει;