Αυστηρό παράδειγμα από το Παρίσι: Απαγόρευση μοτοσυκλετών με κατασκευή πριν από το 1999

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/6/2016

Οι Γάλλοι φημίζονται για την επιθετική νομοθεσία τους απέναντι στις μοτοσυκλέτες, παρά το πρόσφατο παράδειγμα που δείχνει την διάθεση να νομιμοποιήσουν την διήθηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Η τελευταία είδηση ωστόσο, είναι ξεκάθαρα εχθρική απέναντι στα δίτροχα.

Από την 1η Ιουλίου, σε σχεδόν δεκαπέντε μέρες, απαγορεύεται η κυκλοφορία όλων των μοτοσυκλετών που κατασκευάστηκαν πριν το ΄99 σε ολόκληρη την μητροπολιτική περιοχή του Παρισιού. Το μέτρο δεν ισχύει για τα Σαββατοκύριακα, ενώ το πρόστιμο έχει οριστεί στα 35 Ευρώ για το πρώτο διάστημα, καθώς αργότερα θα αυξηθεί.

Η επιβολή αυτού του μέτρου δεν έρχεται ξαφνικά και απότομα, καθώς ακολουθεί παλιότερη οδηγία της ευρωπαϊκής ένωσης, σχετικά με την σταδιακή απομάκρυνση από τις πόλεις, όλων των οχημάτων παλαιότερης τεχνολογίας. Το καινούριο είναι ότι ειδικά για τις μοτοσυκλέτες, αποφασίστηκε καθολική απαγόρευση με βάση την χρονολογία και όχι στοχευμένη αναλόγως των ρύπων, όπως ισχύει για τα υπόλοιπα οχήματα.

Το αυστηρότερο μέτρο συγκεκριμένα για τις μοτοσυκλέτες, αποφασίστηκε σε συνεργασία του δήμου Παρισιού με το υπουργείο περιβάλλοντος και την γραμματεία μεταφορών. Θα μας άφηνε αδιάφορους η γαλλική νομοθεσία, αν δεν ήταν τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη με το μέλλον της μοτοσυκλέτας σε ολόκληρη την Ευρωζώνη και κατ’ επέκταση και στην Ελλάδα. Μπορεί να έχουμε ιστορικό καθυστέρησης στην εναρμόνιση των κοινοτικών οδηγιών, ωστόσο στο τέλος ακολουθούμε πιστά τους κανόνες.

Ήδη έχει ψηφιστεί και καθιερωθεί αυστηρότερο μέτρο και για την Αγγλία, που ωστόσο θα εφαρμοστεί από το 2020. Οποιοδήποτε όχημα έχει κατασκευαστεί πριν το 2007, θα απαγορεύεται να κυκλοφορήσει στο Λονδίνο.

Από την άλλη υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον στους παραπάνω περιορισμούς. Ενώ υπάρχει ειδική μέριμνα για τις κλασσικές μοτοσυκλέτες, από το μέτρο εξαιρούνται τελείως όλες όσες έχουν κατασκευαστεί πριν το 1973, την χρονιά δηλαδή που εισήχθησαν οι αντιρυπαντικοί κανονισμοί. Φανταστείτε λοιπόν κάποια κακο-συντηρημένη δίχρονη με ηλικία μεγαλύτερη των σαράντα ετών, να βάζει μπροστά στον κρύο χειμώνα που επικρατεί εκεί και ο αναβάτης της να ξεκινά πηγαίνοντας σημειωτόν…

Το πραγματικά θετικό βέβαια για όλους τους λάτρεις των παλιότερων μοτοσυκλετών, είναι ότι σύμφωνα με τα υπουργεία περιβάλλοντος της Γαλλίας και της Αγγλίας, η διεύρυνση του μέτρου σε εθνικό επίπεδο, θα καθυστερήσει ιδιαίτερα να πραγματοποιηθεί…

 

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.