Αυτή είναι πατέντα του Facebook για αυτόνομη μοτοσυκλέτα

Αυτόνομη και ηλεκτρική
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/6/2019

Πατέντα κατέθεσε στο τέλος του προηγούμενου μήνα το Facebook για κάτι το οποίο μοιάζει με δυσκίνητο και δυσλειτουργικό πατίνι. Ξεκάθαρα όμως η πατέντα το χαρακτηρίζει ως μοτοσυκλέτα από την κορυφή ως το τέλος του κειμένου, και υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο…

Καταρχήν μιλάμε για μία άσκηση τεχνολογίας που έχει ήδη αποδώσει τους πρώτους καρπούς και είναι ένα στάδιο πιο ψηλά στην εξέλιξη από ένα απλό σχέδιο. Το Facebook δούλεψε στην ιδέα ενός αυτόνομου, ρομποτικού συστήματος που ισορροπεί από μόνο του, με την προσέγγιση που κυριαρχεί αυτή την εποχή για τέτοιες υλοποιήσεις, και η οποία λέει πως αν είναι να σχεδιάσεις κάτι τέτοιο, θα πρέπει να το κάνεις από το απόλυτο μηδέν, ξεφεύγοντας από κάθε πεπατημένη οδό και επαναπροσδιορίζοντας κάθε διάταξη.

Αυτό που βλέπουμε στην πατέντα είναι ο πλήρης επαναπροσδιορισμός της διάταξης και της συνδεσμολογίας για να εξυπηρετήσουν καλύτερα τον νέο του σκοπό. Το πώς θα χρησιμοποιηθούν από εκεί και πέρα είναι άλλο κεφάλαιο. Από μία μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης σε τελείως διαφορετική κατασκευή από αυτή, αλλά πάνω στην ίδια αρχή, έως πέδιλα με τροχούς για ρομπότ που κινούνται σε κλειστούς χώρους όπως σε νοσοκομεία κτλ…

Το βασικό στοιχείο που ξεχωρίζει στα σχέδια που έχει καταθέσει το Facebook, είναι η πλήρης απαλλαγή των τροχών από κάθε καλωδίωση, ντίζα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να τους περιορίσει να περιστρέφονται κατά 360 μοίρες. Αυτό είναι το πρώτο πλεονέκτημα, το δεύτερο είναι πως κερδίζει σε αντοχή και σε ταχεία αποκατάσταση σε περιβάλλοντα που οι συνθήκες είναι δύσκολες, όπως το πεδίο της μάχης, οι πυρκαγιές κτλ..

Μιλάμε λοιπόν για μία ιδέα που μπορεί να είναι κατάλληλη για ένα πεζό ρομπότ που θα φορά τα πέδιλα αυτά και θα κινείται σαν με πατίνια, ή για μία βάση που θα γίνει μία μοτοσυκλέτα που θα ισορροπεί από μόνη της. Το γιατί να κάνει κάποιος κάτι τέτοιο θα το δούμε μετά…

Με κωνικά γρανάζια η κίνηση μεταδίδεται ανεξάρτητα από του που κοιτούν οι τροχοί, και με την βάση τους σε δαχτυλίδια η περιστροφή των τροχών μπορεί να ατέρμονη. Για αυτό τον λόγο οι δισκόπλακες έχουν τοποθετηθεί εκτός των τροχών και παραδόξως σε αυτό το πρώιμο σχέδιο δεν γίνεται ανάκτηση ενέργειας, αν και αυτό είναι αντικείμενο επόμενου βήματος και το σχέδιο αυτό δεν είναι απαραίτητα συνυφασμένο με την ηλεκτροκίνηση. Παράλληλα και η γωνία κάμπερ μπορεί να αλλάξει ανεξάρτητα για τον κάθε τροχό, όπως ανεξάρτητα μπορούν να περιστραφούν και να ρυθμίσουν την ταχύτητά τους, πραγματοποιώντας έτσι επί τόπου στροφές. Με διπλή μετάδοση κίνησης που δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά αναρτήσεις που αναγκάζονται να κουβαλήσουν μπόλικο βάρος, τίποτα στο σχέδιο δεν φαντάζει ιδανικό για την μοτοσυκλέτα όπως την ξέρουμε. Πέρα από το γεγονός πως ισορροπεί από μόνη της…

Αυτή την στιγμή δεν μπορεί κανείς να φανταστεί αυτό το σχέδιο να αντέχει μεγαλύτερες δυνάμεις ή να δέχεται κανονικούς τροχούς μοτοσυκλέτας, όμως δεν ξεκινούν έτσι τα σχέδια που εξερευνούν νέες τεχνολογίες. Αυτόνομη οδήγηση για ρομπότ μοτοσυκλετιστές, ή πατίνια για ανθρωποειδή ή αυτόνομα καροτσάκια που μπορούν να μανουβράρουν σε στενούς διαδρόμους, όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα μπορούν να βασιστούν στο σχέδιο που κατέθεσε το Facebook στο μακρινό μέλλον…

Αν περιοριστούν εκεί καλά θα κάνουν, κι όλα αυτά λίγο ενδιαφέρουν τον μοτοσυκλετιστικό κόσμο. Γιατί όμως το Facebook ή κάθε τεχνολογικός κολοσσός τελευταία, να μπαίνει στην διαδικασία να αναζητά την λύση για αυτόνομες μοτοσυκλέτες; Διότι στο μέλλον αυτές θα είναι το «πρόβλημα» για ένα πλήρως αυτόνομο και πλήρως ελεγχόμενο περιβάλλον στους δημόσιους δρόμους. Ακριβώς αυτό που δεν φαντάζεται κανείς μοτοσυκλετιστής να θέλει να ζήσει… Τα αυτοκίνητα μπορούν σήμερα κιόλας να κινηθούν ανεξάρτητα, να παρκάρουν μόνα τους και στους δημόσιους δρόμους του αύριο οι μοτοσυκλέτες θα είναι οι μόνες που δεν ελέγχονται, διότι απλά η «φυσική» που διέπει την τεχνολογία τους, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα να αποτυπώσεις ψηφιακά, όπως δεν είναι και το περπάτημα άλλωστε. Έρευνες όπως η παραπάνω, το Motobot της Yamaha, η μοτοσυκλέτα της Honda που σαν σκυλάκι ακολουθεί τον ιδιοκτήτη της, και τόσα ακόμη παραδείγματα, είναι ασκήσεις που αποσκοπούν ακριβώς σε αυτό. Την πλήρη αποκωδικοποίηση της οδήγησης μοτοσυκλέτας από ένα ρομπότ. Κάπου στον δρόμο προς αυτό τον στόχο δημιουργήθηκε και μία διαφορετική ιδέα πως το ίδιο το όχημα μπορεί να αλλάξει, δεν χρειάζεται να μείνουμε σε μία διάταξη που μετρά αιώνες ολόκληρους, μιας και αφαιρώντας τον έλεγχο από τον άνθρωπο οι δυνατότητες είναι διαφορετικές. Η παραπάνω πατέντα βασίζεται σε αυτή την λογική, κι ένα κομμάτι της αναφέρει πως πρόκειται για αυτόνομο όχημα κι ένα άλλο το περιγράφει ως όχημα μεταφοράς…

Κι αν τώρα έχουμε κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους γίνεται αυτή η εξερεύνηση των τεχνολογιών, που μπορεί να εμπλέκεται το Facebook σε αυτό; Όπως ακριβώς και η μεγάλη νέμεσης, η Google, το Facebook έχει ανακαλύψει πως χρειάζεται να πηγαίνει μπροστά την τεχνολογία για να διατηρήσει κάτι που κανείς άλλος στον κόσμο δεν έχει, κι άρα κανείς άλλος δεν μπορεί να του βρει λύση στο πρόβλημα ή καλύτερα οι μόνοι που μπορούν, έχουν το ίδιο πρόβλημα… Έτσι λοιπόν τέτοιες λύσεις εξυπηρετούν την χωροταξία πολυεπίπεδων εγκαταστάσεων που μπορούν περαιτέρω να συρρικνωθούν αν οι διάδρομοι δεν χρειάζεται να είναι τόσο μεγάλοι. Αν το κέρδος από μία τέτοια λύση δικαιολογεί ένα τεράστιο κόστος έρευνας και εξέλιξης κι αν αυτό που θα βρουν μπορούν να το διαθέσουν κι αλλού, έχοντας περισσότερο κέρδος, τότε δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνουν… Αυτή είναι η προσέγγιση του Facebook που μπαίνει σε μία λίστα με όλους όσους ψάχνουν μία αυτόνομη μοτοσυκλέτα ή μία μοτοσυκλέτα στην οποία ο αναβάτης δεν θα χρειάζεται να κρατήσει την ισορροπία του αλλά θα το κάνει μόνη της… Κι όσοι περισσότεροι ασχολούνται με αυτό, τόσο πιο βέβαιο είναι πως θα το δούμε να συμβαίνει…

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.