Αύξηση ορίου ταχύτητας στα 150km/h στην Ιταλία

Επανέρχεται η συζήτηση για εφαρμογή του άρθρου 142
150 limit
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2023

Τα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους δεν έχουν μοναδικό σκοπό την ασφάλεια, αλλά κυρίως την μείωση της κατανάλωσης καυσίμων. Τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στις χώρες της Ε.Ε. τα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους μειώθηκαν δραστικά τις περιόδους που το κόστος των καυσίμων έγινε υπερβολικό και άρχιζε να δημιουργεί προβλήματα στο εμπορικό ισοζύγιο των χωρών. Η πετρελαϊκή κρίση του ’70 στις ΗΠΑ οδήγησε στην επιβολή του ορίου των 55 μιλίων στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους και για αντίστοιχους λόγους απέκτησαν όρια ταχύτητας και οι Autostrada στην Ιταλία, όπου μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ’80 δεν είχαν καθόλου όρια ταχύτητας και ήταν μαζί με την Γερμανία οι μοναδικές χώρες της Ευρώπης με απουσία ορίων ταχυτήτων στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους. Τα τελευταία χρόνια, η γενική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όλα τα κράτη μέλη είναι να έχουν ως ανώτατο όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους τα 130km/h, πάντα με το σκεπτικό της κατανάλωσης καυσίμων και όχι για θέματα ασφάλειας. Η Γερμανία εξακολουθεί να διατηρεί κάποια σημεία των αυτοκινητόδρομων (Autobahn) χωρίς όρια ταχύτητας, όμως έχει ηλεκτρονικές πινακίδες όπου όταν οι συνθήκες το απαιτούν (χιόνια, βροχή κ.τ.λ.) ενεργοποιούν τα όρια ταχύτητας. Έτσι μπορεί τη μία μέρα να μην υπάρχουν καθόλου όρια ταχύτητας σε κάποιο σημείο και μετά από 3-4 ώρες στο ίδιο σημείο να έχει όριο ταχύτητας μεταξύ 80-130km/h. Αυτή είναι και η πιο σωστή επιλογή από θέμα ασφάλειας, διότι σε χώρες όπως ο Καναδάς για παράδειγμα που χιονίζει, υπάρχουν σταθερά όρια ταχύτητας τα οποία είναι γελοιωδώς χαμηλά για το καλοκαίρι και υπερβολικά υψηλά για τον χειμώνα όπου μπορεί να έχει πάγο ή δέκα πόντους χιόνι.

Στην Ιταλία από την άλλη μεριά, τα όρια αυτή τη στιγμή είναι στα 130km/h στην Autostrada, όμως στο άρθρο 142 του ιταλικού Κ.Ο.Κ. προβλέπεται η δυνατότητα αύξησης του ορίου στα 150km/h αν ο δρόμος έχεις τρεις λωρίδες κυκλοφορίας και ΛΕΑ.

Σύμφωνα με δηλώσεις του νέου Υπουργού Μεταφορών Matteo Salvini, έχει ξεκινήσει η κουβέντα για την αύξηση των ορίων ταχύτητας στα 150km/h, δεδομένου πως τα θανατηφόρα ατυχήματα γίνονται κυρίως σε αστικούς και περιφερειακούς δρόμους και όχι στις εθνικές οδούς. Το σίγουρο είναι πως με τις σημερινές τιμές των καυσίμων, ακόμα και στα 300km/h να το πάνε, πάλι με 120km/h θα ταξιδεύει ο κόσμος στις εθνικές… Ειδικά με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα που η αυτονομία τους πέφτει δραματικά αν ξεπεράσεις τα 130km/h, μπορείς να καταργήσεις εντελώς τα όρια στις εθνικές!

Επίσης είναι τέτοιο το μποτιλιάρισμα στις εθνικές οδούς της Ιταλίας (ειδικά όσο πλησιάζεις στις μεγάλες πόλεις) που πραγματικά δεν έχει καν νόημα η συζήτηση για τα όρια ταχύτητας…

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.