Barn find - Ένα Honda FT500 Ascot στην κούτα του - Video

Πήρε μπροστά με την πρώτη, μετά από 40 χρόνια!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Ο γνωστός Αμερικανός Youtuber Sean David Kerr, ανακάλυψε ένα Honda FT500 Ascot του 1982 ακόμα στην κούτα του, και γύρισε ένα απολαυστικό βίντεο στο οποίο το συναρμολογεί και το βάζει μπροστά μετά από 40 χρόνια ακινησίας.
 
Αφού ταξίδεψε περισσότερα από 500 χιλιόμετρα για να φτάσει στον τόπο που βρισκόταν το FT500, ο Sean ξεκινά να συναρμολογεί τη μοτοσυκλέτα, βγάζοντας την από την κούτα της, με στόχο να την οδηγήσει πίσω στο σπίτι του.
 
Τα προβλήματα από την παραμονή της μοτοσυκλέτας στην κούτα της για 40 χρόνια ήταν αρκετά, παρόλα αυτά μετά από αρκετές ώρες δουλειάς, και με την προσθήκη βενζίνης στο ρεζερβουάρ το FT500 πήρε μπροστά με την πρώτη!
 
Για όσους δεν γνωρίζουν το FT500, επρόκειτο για μια γυμνή μοτοσυκλέτα που σχεδιάστηκε κυρίως για την αμερικάνικη αγορά, με τα αρχικά FT να προέρχονται από τους αγώνες Flat Track. Αντίστοιχα, η Ascot ήταν μια ιστορική πίστα Flat Track στην Καλιφόρνια. Η μοτοσυκλέτα παρήχθη μόλις για 2 σεζόν, το 1982 και το 1983, ενώ είχε ιδιαίτερο στιλ, και ορθογώνιο παραλληλόγραμμο προβολέα.
 
Το FT500 διέθετε έναν τετράχρονο αερόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα με μονό εκκεντροφόρο επικεφαλής και 4 βαλβίδες, χωρητικότητας 498 κ.εκ., που προερχόταν από τα XL 500 και XR500 του 1979. Η εκκίνηση γινόταν αποκλειστικά με μίζα.
 
Η επίσημη απόδοση έφτανε τους 34,8 hp / 6.500 rpm, ενώ το κοντέρ έδειχνε μόνο έως 85 μίλια την ώρα, ήτοι 135 χλμ/ώρα, όπως απαιτούσαν οι νόμοι των Η.Π.Α.. Σε άλλες αγορές όμως η μοτοσυκλέτα κυκλοφόρησε με ταχύμετρο να δείχνει μέχρι και 180 χλμ/ώρα.
 
Το κιβώτιο ήταν 5 σχέσεων, στις αναρτήσεις είχαμε τηλεσκοπικό συμβατικό πιρούνι μπροστά και δυο αμορτισέρ πίσω, ενώ στα φρένα το FT500 διέθετε ένα δισκόφρενο εμπρός με μονή δαγκάνα και ένα ακόμα πίσω.
 
Το βάρος έφτανε τα 175 κιλά, ενώ η μοτοσυκλέτα κυκλοφόρησε σε 2 χρώματα, κόκκινο και μαύρο, με την τότε τιμή της να βρίσκεται στα 2.195 δολάρια Η.Π.Α., δηλαδή 2.078 ευρώ.
 
Η μοτοσυκλέτα είχε απογοητευτική εμπορική πορεία, κάτι που την κάνει ιδιαίτερα σπάνια σήμερα, ιδιαίτερα αν μιλάμε για ένα FT500 Ascot που δεν έχει καν “ξεμυτίσει” από την κούτα του, όπως αυτό στο βίντεο.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.