Βεβαιώθηκε κλήση για διήθηση – Στη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή ΚΟΚ το θέμα

Πάντα παράνομη ήταν η πρακτική – Οι κλήσεις ήταν σπάνιες
διήθηση - παράβαση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/1/2023

Βεβαιώθηκε στα τέλη του 2022 στην Αττική, κλήση για κίνηση "ιππαστί στη διαχωριστική γραμμή", που όπως έχουμε ζητήσει ήδη στο ΜΟΤΟ από διάφορους γλωσσολόγους θα θέλαμε να αρχίσουν να προβαίνουν σταδιακά στις απαραίτητες ενημερώσεις ώστε να αποδοθεί ο όρος διήθηση, απλοποιώντας την ζωή μας. Δεν θα είναι και το πρώτο δάνειο όρων της ελληνικής γλώσσας, υπάρχουν ήδη χιλιάδες παραδείγματα εσωτερικού δανεισμού.

Έχουμε στην διάθεσή μας τα στοιχεία του παραβάτη όπως και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βεβαιώθηκε η κλήση και φαίνεται να έγινε προσπέραση σε όχημα της αστυνομίας από τον εν λόγω αναβάτη, με τους αστυνομικούς που επέβαιναν σε αυτό να αισθάνονται πως προκλήθηκαν, ανάβοντας τον φάρο, σταματώντας τον αναβάτη και βεβαιώνοντας την παράβαση. Στην κλήση δεν υπάρχει άλλο παράπτωμα, για αντικανονική οδήγηση ή για παράβαση του ορίου ταχύτητας -η διήθηση ήταν με λίγα λόγια ο μόνος λόγος που άναψε ο φάρος και δόθηκε σήμα να σταματήσει ο αναβάτης.

Για να μην υπάρχει ουδεμία παρανόηση, η πρακτική της διήθησης είναι παράνομη και σωστά έπραξαν οι αστυνομικοί βεβαιώνοντας την κλήση. Το ζήτημα του νόμου το έχουμε αποσαφηνίσει πολλές φορές, κυρίως για τους νέους οδηγούς, ώστε να γνωρίζουν πως σε περίπτωση ατυχήματος -και όχι μόνο- θα έχουν τον νόμο απέναντί τους. Ταυτόχρονα όμως είναι και μία τακτική που ακολουθούν όλοι στην Ελλάδα, ενώ στο ΜΟΤΟ έχουμε ξεκάθαρη άποψη για το ζήτημα που πολλές φορές την έχουμε μεταφέρει και στους αρμόδιους:

Η διήθηση θα πρέπει να οριστεί με βασικούς και πολύ συγκεκριμένους κανόνες από τον ΚΟΚ και θα πρέπει έπειτα να αρχίσει η εκπαίδευση των οδηγών και των αναβατών, έτσι ώστε να δοθεί ένα τέλος στην αναρχία που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Αναφερόμαστε επιγραμματικά για να μην πλατειάσουμε σε έναν άρθρο που σχολιάζει την επικαιρότητα, αλλά έχουμε μακρά λίστα τεκμηρίωσης για το πώς μπορούν να γίνουν σωστά τα πράγματα.

Όπως επίσης υπάρχουν και παραδείγματα υπέρ, με βασικό όλων τη δουλειά που κάνει η Γαλλία στην οποία η διήθηση επιτρέπεται υπό συνθήκες (δεν τηρούνται ούτε εκεί) ενώ ταυτόχρονα διεξάγουν και το μεγαλύτερο πείραμα που γίνεται παγκοσμίως για το θέμα αυτό, έχοντας συλλέξει δεδομένα ατυχημάτων μοτοσυκλετών από συγκεκριμένο δρόμο χωρίς να πραγματοποιείται διήθηση και έπειτα επιτρέποντας την διήθηση και καταγράφοντας την αύξηση ή την μείωση. Το πείραμα αυτό συνεχίζεται.

Να τονίσουμε επίσης πως ο ΚΟΚ πρέπει να τηρείται από όλους ανεξαιρέτως εκτός κι αν έχουν κάποιον φάρο αναμμένο και είναι δεδομένο πως στην πρακτική της διήθησης καταφεύγουν όλοι, της αστυνομίας συμπεριλαμβανομένης.

Πολλά πράγματα στην Ελλάδα δεν διώκονται επαρκώς, η μη χρήση κράνους είναι ένα από αυτά, αλλά συγκεκριμένα για τη διήθηση ισχύει το ανάποδο, δεν διώκεται ποτέ εκτός από λίγα παραδείγματα, όπως εδώ, ή σε περίπτωση τροχαίου.

Από εκεί και πέρα ας ξαναπούμε κάτι που έχουμε τονίσει πολλές φορές, να μην αιφνιδιάζουμε τους οδηγούς αυτοκινήτων, να μην θεωρούμε δεδομένο πως θα κάνουν και χώρο για να περάσουμε πατώντας τη διαχωριστική, και να ενεργούμε με σεβασμό απέναντί τους καθώς είναι μία παραχώρηση που έχουμε κερδίσει / συνηθίσει / επιβάλλει, όπως θέλετε πείτε το αλλά δεν είναι δικαίωμα.

Στη συνέχεια της συγκεκριμένης περίπτωσης τώρα, ο παραβάτης απέστειλε μήνυμα στο Υπουργείο Μεταφορών όπου πήρε την απάντηση πως το θέμα εξετάζει η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή του ΚΟΚ.

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως πράγματι αυτό συζητείται εντός των επιτροπών του Υπ. Μεταφορών εδώ και χρόνια, και εντονότερα τα τελευταία δύο με συγκεκριμένες προτάσεις για τον τρόπο που θα επιτραπεί η διήθηση να έχουν περάσει σε δεύτερο στάδιο, ξεχωρίζοντας από τις υπόλοιπες. Προφανώς όμως δεν μπορεί κανείς να ξέρει, πότε και αν, θα το δούμε στην πράξη.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.