BLADE: Εν σειρά τρίκυκλο με υπογραφή «Marabese»! - Σχεδιαστές των Piaggio MP3, Tiger 1050 και πολλών ακόμη

Μία περίεργη λύση που την εξετάζουν σοβαρά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/1/2020

Οι δύο γιοί του διάσημου σχεδιαστή και εφευρέτη, Luciano Marabese που πέθανε το 2016, πιάνουν και συνεχίζουν ένα από τα πιο παράξενα σχέδιά του. Το τρίκυκλο εν σειρά που είχε φτάσει μάλιστα στο στάδιο του πρωτότυπου κάνοντας δοκιμές στο δρόμο.

Για να καταλάβουμε πως δεν είναι ένα τυχαίο σχέδιο, να θυμίσουμε πως το Studio Marabese που ξεκίνησε ο Luciano και επάξια συνεχίζουν οι γιοι του, έχει σχεδιάσει το εμπρός σύστημα του Piaggio MP3 αλλά και το τρίκυκλο σκούτερ της Quadro - για το οποίο μάλιστα εμείς είχαμε γράψει πως δεν πέφτεις. Είχαμε βέβαια γράψει επίσης πως θα ήταν το καλύτερο τρίκυκλο αν είχε άλλο κινητήρα, άλλες αναρτήσεις, ποιότητα κατασκευής, αν δηλαδή παίρναμε το εμπρός σύστημα και το προσαρμόζαμε σε ένα άλλο, λίγο πιο καλοφτιαγμένο μάλιστα MP3! (από τότε τα Quadro έχουν αλλάξει, ευτυχώς κρατώντας το φανταστικό εμπρός σύστημα).

Το Studio Marabese έχει επίσης σχεδιάσει το Yamaha Tesseract, την περίεργη τετράτροχη μοτοσυκλέτα της Yamaha, (πλαγιάζει πάνω στους τροχούς – όχι σαν ATV) αποδεικνύοντας έτσι, πως έχουν ασχοληθεί ιδιαιτέρως σοβαρά με τους τρεις και τέσσερις τροχούς σε μία μοτοσυκλέτα. Κυρίως γιατί γνωρίζουν πολύ καλά την μοτοσυκλέτα όπως ακριβώς είναι και η έννοιά της, με δύο τροχούς δηλαδή.

Οι βασικότερες μοτοσυκλέτες που έχει σχεδιάσει ο Luciano, έπειτα ο Luciano με τους γιους του και πλέον μόνοι τους οι Riccardo και Roberto, περιλαμβάνουν τις παρακάτω:

Aprilia Atlantic
Aprilia Pegaso 650
Gilera Runner
Gilera Nexus
Gilera Typhoon / NRG
Gilera KZ
Gilera RC
Moto Guzzi V11
Moto Guzzi V10 Centauro
Moto Guzzi Breva 750 - Breva V1100
Moto Guzzi Griso
Moto Guzzi Norge
Moto Morini Corsaro 1200
Moto Morini 9​1⁄2
Moto Morini Granpasso
Piaggio Vespa Gran Turismo 200
Piaggio X8
Piaggio MP3
Piaggio Zip
Piaggio Sfera
Piaggio Exagon
Quadro 350D/S
Triumph Urban Daytona
Triumph Tiger 1050
Triumph Speed Triple
Yamaha MT-03

 

Ας υποθέσουμε λοιπόν πως με ένα τόσο διευρυμένο πελατολόγιο και αρκετές μοτοσυκλέτες και σκούτερ στο ενεργητικό τους, πως ξέρουν αρκετά καλά το τί κάνουν.

Το πρωτότυπο που τελευταία φορά εργάστηκε ο πατέρας τους το 2006, προηγείται σχεδιαστικά του Piaggio MP3, πάνω σε αυτό εξέλιξαν την ιδέα για δύο τροχούς που στην στροφή θα μεταβάλλουν οριακά την ακτίνα που διαγράφουν, ώστε στην πράξη να πατούν το ίδιο καλά και οι δύο.

Ο αρχικός τους προβληματισμός, αυτό που όλοι σκέπτονται μόλις το βλέπουν για το βάρος εμπρός, την αδράνεια, την αντίσταση στο γυροσκοπικό κτλ, απλά… επιβεβαιώθηκε αρχικά! Αντί να παρατήσει την ιδέα όμως, ο Luciano – μία δεκαετία πριν φύγει από την ζωή – πειραματίστηκε αρκετά και βρήκε λύση στα παραπάνω.

Το πρόβλημα είναι πως ο σχεδιασμός του δούλευε άψογα με τροχούς 10 ιντσών, και εξαιρετικά δύσκολα με μεγαλύτερους, αφήνοντας τελικά το πρωτότυπο στην άκρη για να ασχοληθεί με το Piaggio MP3, όπως του ζήτησε ένας από τους βασικούς του πελάτες. Κράτησε όλα όσα είχε μάθει και μαζί με τα τους γιους του ανά τακτά χρονικά διαστήματα το εξέταζαν ως μία άσκηση κυρίως και τίποτε περισσότερο.

Αυτό που αλλάζει τώρα, είναι πως η δεύτερη γενιά του Marabese Design Studio αποφάσισε να το βγάλει στην παραγωγή για την αγορά της Ασίας αρχικά. Εκεί δηλαδή που χρειάζονται μία μικρή μοτοσυκλέτα με εξαιρετική πρόσφυση στους γλιστερούς δρόμους, αλλά έχουν και εξαιρετική ευαισθησία με το συνολικό πλάτος. Κι εμείς εδώ στην Ελλάδα μπορούμε καλύτερα να καταλάβουμε το γιατί.

Ισχύει και κάτι ακόμη, πολύ πιο σοβαρό, ώστε το τρίκυκλο αυτό να φτιαχτεί από Ιταλούς στην Ασία πρώτα, χωρίς το αρχικό πλάνο να περιλαμβάνει την Ευρώπη: Το μοτοσυκλετιστικό κοινό στην Ασία, είναι πολύ πιο ανοιχτόμυαλο μπροστά στο καινούριο και το διαφορετικό, συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη. Κι αυτό δεν είναι απλά μία άποψη που την ασπαζόμαστε κι εμείς στο περιοδικό, αλλά έχει επίσης μετρηθεί και τεκμηριωθεί, είναι λοιπόν πραγματικότητα.

Αυτή την στιγμή έχουν ήδη καταφέρει να εξελίξουν το σχέδιο με τροχούς 12 ιντσών εμπρός και εξαιρετική πρόσφυση - όπως λένε. Για κινητήρα χρησιμοποιούν έναν τριακοσίων κυβικών που δεν αποκαλύπτουν την προέλευσή του, αλλά είναι με βεβαιότητα από την Κίνα, ενώ έχουν ήδη στο μυαλό τους δικύλινδρους των πεντακοσίων και πεντακοσίων πενήντα κυβικών που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν χωρίς να απαιτούνται μεγάλες παραχωρήσεις στο πλαίσιο ή το εμπρός σύστημα. Αυτό, σε περίπτωση που κάποτε έρθει και προς Ευρώπη μεριά...

Προς το παρόν, οι δύο τροχοί με την διαφορετική ακτίνα που διαγράφουν στην στροφή, περιγράφονται από τους σχεδιαστές σαν να είναι ράγες τρένου που ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο πτώσης, την ίδια στιγμή που παραμένει πιο ευέλικτο από κάθε άλλο γνωστό τρίκυκλο. Πάντα κατά δήλωσή τους.

Το BLADE αν και προηγείται σχεδιαστικά του MP3, όπως είπαμε, κρίθηκε πως δεν ήταν η κατάλληλη ώρα να συστηθεί στο ευρύ κοινό. Εξακολουθούν να πιστεύουν πως δεν έχει έρθει αυτή η στιγμή, για αυτό και το προετοιμάζουν για την αγορά της Ασίας.

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.