BMW Εργοστάσιο Βερολίνου: Εκτενές ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής!

Ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/2/2020

Πρεμιέρα έκανε πριν λίγες ημέρες ένα νέο ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου της BMW Motorrad. Για την ακρίβεια όμως, το ντοκιμαντέρ αυτό δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Η Γερμανική εταιρεία παραγωγής, είχε πωλήσει τα δικαιώματα για διάθεση σε τηλεόραση και online πλατφόρμες και τώρα το επανακυκλοφόρησε κάνοντας προσθήκες, μέσα από το δικό της κανάλι.

Το ντοκιμαντέρ είναι άκρως ενδιαφέρον γιατί δείχνει την γραμμή παραγωγής του προηγούμενης γενιάς S1000RR, που δεν διαφέρει πολύ από αυτά που ξέρουμε για το νέο μοντέλο. Διακρίνεται πλέον και η σχετικά πρόσφατη αλλαγή στις πλατφόρμες συναρμολόγησης που εδώ και σχεδόν δεκαπέντε χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο εργοστάσιο του Βερολίνο. Μέχρι τώρα οι πλατφόρμες αυτές που αυτόνομα κινούνται στο επίπεδο έδαφος του  εργοστασίου, ήταν γερανοί κανονικοί. Δεν υπάρχουν δηλαδή ράγες ούτε ευθείες, αλλά ρομποτικές πλατφόρμες που κινούνται κυκλικά στο εργοστάσιο ρυθμίζοντας το ύψος τους ανάλογα με το ιδανικό για κάθε μηχανικό που εργάζεται εκείνη την στιγμή στην συναρμολόγηση. Οι περισσότεροι μηχανικοί στην συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας εργάζονται περπατώντας ταυτόχρονα αλλά μπορούν να διακόψουν την κίνηση αν χρειαστεί. Παράλληλα σε άλλα σημεία η πλατφόρμα απαιτείται να είναι σταματημένη κι έτσι όλα τα σημεία συνεργάζονται απόλυτα δίχως προβλήματα, μένοντας συνδεδεμένα ως στάδια συναρμολόγησης, αλλά όχι και δεμένα μεταξύ τους. Είναι μία διαδικασία που διαφέρει σε αρκετά σημεία από άλλα εργοστάσια στην Ευρώπη, όπως της Ducati για παράδειγμα. Αν η συναρμολόγηση που στην συγκεκριμένη περίπτωση διαρκεί δύο ώρες, γινόταν σε ευθεία γραμμή τότε θα ξεπερνούσε τα 130 μέτρα. Όπως και σε άλλα εργοστάσια όμως, κάθε σταθμός εργασίας θα ολοκληρώσει διαφορετικές μοτοσυκλέτες μέσα στην ημέρα και δεν υπάρχει ξεχωριστή γραμμή για συγκεκριμένο μοντέλο.

Το ντοκιμαντέρ δείχνει αρκετά πράγματα από το εργοστάσιο που σημαίνει πως ήδη υπάρχουν αλλαγές, διαφορετικά η BMW δεν θα έδινε την άδειά της. Τα βασικά όμως παραμένουν ίδια. Η παραγωγή ξεκινά με τον κινητήρα που χρησιμοποιεί εξελιγμένα ρομποτικά συστήματα για την συναρμολόγησή του με τον τελικό έλεγχο να ανήκει σε άνθρωπο. Αντίστοιχα και οι κολλήσεις στο πλαίσιο γίνονται με τον ίδιο τρόπο, αναλαμβάνει ένα μηχάνημα και τα πολύπλοκα κομμάτια ολοκληρώνονται από άνθρωπο κάτι που συμβαίνει και αλλού, η Akrapovic είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

Το ντοκιμαντέρ κάνει βέβαια και αρκετά λάθη μιας και ξεκάθαρα δεν υπάρχει το τεχνικό υπόβαθρο στην περιγραφή του, ο χαρακηρισμός του τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα ως On-Line αντί για In-Line είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, ενώ και κάπως άστοχα παρουσιάζεται περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε η νίκη της Yamaha (!) στο πρωτάθλημα Endurance. Σε κάθε περίπτωση όμως η εικόνα μετράει και η εμφάνιση της γραμμής παραγωγής του προηγούμενου S1000RR έρχεται στο κατάλληλο χρονικό σημείο: Όταν η BMW ετοιμάζεται να επαναλανσάρει το νέο μοντέλο με τον Shift-Cam κινητήρα έχοντας επιλύσει τα ζητήματα που ανέκυψαν το τελευταίο χρόνο.

Ετικέτες

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης
Loose gravel
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Loose gravel

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Loose gravel

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια  “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.

Loose gravel