BMW Εργοστάσιο Βερολίνου: Εκτενές ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής!

Ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/2/2020

Πρεμιέρα έκανε πριν λίγες ημέρες ένα νέο ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου της BMW Motorrad. Για την ακρίβεια όμως, το ντοκιμαντέρ αυτό δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Η Γερμανική εταιρεία παραγωγής, είχε πωλήσει τα δικαιώματα για διάθεση σε τηλεόραση και online πλατφόρμες και τώρα το επανακυκλοφόρησε κάνοντας προσθήκες, μέσα από το δικό της κανάλι.

Το ντοκιμαντέρ είναι άκρως ενδιαφέρον γιατί δείχνει την γραμμή παραγωγής του προηγούμενης γενιάς S1000RR, που δεν διαφέρει πολύ από αυτά που ξέρουμε για το νέο μοντέλο. Διακρίνεται πλέον και η σχετικά πρόσφατη αλλαγή στις πλατφόρμες συναρμολόγησης που εδώ και σχεδόν δεκαπέντε χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο εργοστάσιο του Βερολίνο. Μέχρι τώρα οι πλατφόρμες αυτές που αυτόνομα κινούνται στο επίπεδο έδαφος του  εργοστασίου, ήταν γερανοί κανονικοί. Δεν υπάρχουν δηλαδή ράγες ούτε ευθείες, αλλά ρομποτικές πλατφόρμες που κινούνται κυκλικά στο εργοστάσιο ρυθμίζοντας το ύψος τους ανάλογα με το ιδανικό για κάθε μηχανικό που εργάζεται εκείνη την στιγμή στην συναρμολόγηση. Οι περισσότεροι μηχανικοί στην συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας εργάζονται περπατώντας ταυτόχρονα αλλά μπορούν να διακόψουν την κίνηση αν χρειαστεί. Παράλληλα σε άλλα σημεία η πλατφόρμα απαιτείται να είναι σταματημένη κι έτσι όλα τα σημεία συνεργάζονται απόλυτα δίχως προβλήματα, μένοντας συνδεδεμένα ως στάδια συναρμολόγησης, αλλά όχι και δεμένα μεταξύ τους. Είναι μία διαδικασία που διαφέρει σε αρκετά σημεία από άλλα εργοστάσια στην Ευρώπη, όπως της Ducati για παράδειγμα. Αν η συναρμολόγηση που στην συγκεκριμένη περίπτωση διαρκεί δύο ώρες, γινόταν σε ευθεία γραμμή τότε θα ξεπερνούσε τα 130 μέτρα. Όπως και σε άλλα εργοστάσια όμως, κάθε σταθμός εργασίας θα ολοκληρώσει διαφορετικές μοτοσυκλέτες μέσα στην ημέρα και δεν υπάρχει ξεχωριστή γραμμή για συγκεκριμένο μοντέλο.

Το ντοκιμαντέρ δείχνει αρκετά πράγματα από το εργοστάσιο που σημαίνει πως ήδη υπάρχουν αλλαγές, διαφορετικά η BMW δεν θα έδινε την άδειά της. Τα βασικά όμως παραμένουν ίδια. Η παραγωγή ξεκινά με τον κινητήρα που χρησιμοποιεί εξελιγμένα ρομποτικά συστήματα για την συναρμολόγησή του με τον τελικό έλεγχο να ανήκει σε άνθρωπο. Αντίστοιχα και οι κολλήσεις στο πλαίσιο γίνονται με τον ίδιο τρόπο, αναλαμβάνει ένα μηχάνημα και τα πολύπλοκα κομμάτια ολοκληρώνονται από άνθρωπο κάτι που συμβαίνει και αλλού, η Akrapovic είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

Το ντοκιμαντέρ κάνει βέβαια και αρκετά λάθη μιας και ξεκάθαρα δεν υπάρχει το τεχνικό υπόβαθρο στην περιγραφή του, ο χαρακηρισμός του τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα ως On-Line αντί για In-Line είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, ενώ και κάπως άστοχα παρουσιάζεται περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε η νίκη της Yamaha (!) στο πρωτάθλημα Endurance. Σε κάθε περίπτωση όμως η εικόνα μετράει και η εμφάνιση της γραμμής παραγωγής του προηγούμενου S1000RR έρχεται στο κατάλληλο χρονικό σημείο: Όταν η BMW ετοιμάζεται να επαναλανσάρει το νέο μοντέλο με τον Shift-Cam κινητήρα έχοντας επιλύσει τα ζητήματα που ανέκυψαν το τελευταίο χρόνο.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες