BMW GS Trophy 2020 – 4η μέρα: Δοκιμασίες χωρίς ξεκούραση!

Ανατροπές στη βαθμολογία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/2/2020

Η τέταρτη μέρα του φετινού rally της BMW βρήκε τους αναβάτες να ξυπνούν μέσα στην άγρια νύχτα, στις 3:30π.μ. ώστε να προλάβουν το καράβι που αναχωρούσε απ’ το Wellington για το Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Το BMW GS Trophy εξελίσσεται σε όλο και μεγαλύτερη πρόκληση για τους συμμετέχοντες, αφού δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο να ξεκουραστούν το βράδυ μιας και η τρίτη μέρα ολοκληρώθηκε σχετικά αργά. Η κούραση έχει αρχίσει να συσσωρεύεται πλέον και ήταν ένας απ’ τους παράγοντες που επηρέασαν την κατάταξη στο τέλος της μέρας.

Η πρώτη πρόκληση, το the 40 years of GS Quiz” πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του τρίωρου ταξιδιού με το πλοίο και οι ομάδες έπρεπε να απαντήσουν σωστά όσες περισσότερες ερωτήσεις μπορούσαν σχετικά με την ιστορία των GS, ενώ αφιέρωσαν τον υπόλοιπο χρόνο στο γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους. Παράλληλα, είχαν την ευκαιρία να αναπληρώσουν λίγο απ’ τον ύπνο που έχασαν και να απολαύσουν τη μαγευτική θέα εν πλω.

Φτάνοντας στο λιμάνι του Picton η αποβίβαση του καραβανιού προκάλεσε πανικό, με 180 F850GS να βγαίνουν απ’ το αμπάρι, καθώς και τα υπόλοιπα οχήματα υποστήριξης. Οι ομάδες με το που έφυγαν απ’ τα “τείχη” της πόλης, είχαν την ευκαιρία να περιπλανηθούν στην άκρως γραφική διαδρομή του Marlborough Sounds. Η περιοχή είναι γεμάτη από πλημμυρισμένες πεδιάδες λόγω της κλιματικής αλλαγής, ενώ σύμφωνα με τη μυθολογία οι ήχοι που ακούς εκεί είναι απ’ τα βυθισμένα waka (παραδοσιακές βάρκες που θυμίζουν κανό)  των Aoraki.

Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος του εθνικού πάρκου μέχρι να φτάσουν στην αραιοκατοικημένη πόλη Havelock με τους μόλις 486 κατοίκους. Μετά την απαραίτητη στάση για να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους, πέρασαν την Pelorus Bridge, όπου από κάτω της εκβάλλονται οι ποταμοί Rai και Pelorus. Μάλιστα στη συγκεκριμένη περιοχή είχαν πραγματοποιηθεί μερικά γυρίσματα απ’ τη δεύτερη ταινία των Hobbit.

Νωρίς το απόγευμα, οι ομάδες στρατοπέδευσαν μέσα στο δάσος, όπου τους περίμεναν οι επόμενες δύο προκλήσεις της ημέρας. Στο GPS Challenge” οι αγωνιζόμενοι αφαιρούσαν το BMW Motorrad Navigator VI απ’ τη μοτοσυκλέτα τους και έπρεπε να περιπλανηθούν με τα πόδια μέσα στο δάσος μέχρι να βρουν μια δεύτερη συσκευή Navigator VI και να πάρουν τις οδηγίες για τη συνέχεια της διαδρομής.

Ο χρόνος ήταν εναντίον τους και έπρεπε να ολοκληρώσουν τη δοκιμασία όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, αφού στον τερματισμό του περίμενε η τρίτη πρόκληση, το Metzeler Challenge”. Πέρα απ’ την αντοχή και τις οδηγικές τους ικανότητες, που έχουν αποδείξει όλες αυτές τις μέρες, οι συμμετέχοντες θα έπρεπε να αποδείξουν και τις γνώσεις τους στην αλλαγή του πίσω ελαστικού της μοτοσυκλέτας τους.

Η τελευταία πρόκληση της ημέρας ήταν και η πιο εύκολη, καθώς ήταν ένας διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι στιγμές που απαθανάτισαν οι ομάδες με τα smartphone κινητά τους, θα αναρτηθούν στο www.gstrophy.com, το οποίο θα ανοίξει τα μεσάνυκτα (ώρα Αυστραλίας) στις 13 Φεβρουαρίου, έτσι ώστε όσοι θέλουν να ψηφίσουν την καλύτερη.

Η τέταρτη μέρα μπορεί να περιλάμβανε μόλις 200 χιλιόμετρα σε δρόμο και χώμα, όμως ήταν γεμάτη προκλήσεις και με τη διαφορά στη βαθμολογία να είναι μικρή, είδαμε αρκετές ομάδες να αλλάζουν θέση στην κατάταξη μετά το τέλος της τέταρτης μέρας. Πλέον η εθνική ομάδα της Γαλλίας βρίσκεται στην κορυφή, ενώ η ομάδα της Νότιας Κορέας που ήταν πρώτη, έπεσε στη τέταρτη θέση.

 

Η κατάταξη μετά την ολοκλήρωση της τέταρτης μέρας:

1 France 226
2 South Africa 223
3 Italy 211
4 South Korea 199
5 Netherlands 189
6 Russia 188
7 Brazil 175
8 Middle East 170
9 USA 165
10 Australia 160
11 Latin America 158
12 Argentina 155
13 UK 139
14 Mexico 138
15 India 129
16 Japan 127
17 Thailand 124
18 Nordic 123
19 Malaysia 115
20 North Africa 93
21 Int. Female Team I 89
22 Int. Female Team II 52

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.