BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Andrea Iannone-WSBK: Η Dorna αφαίρεσε το όνομά της ομάδας του από τις συμμετοχές του 2026

Η CAINAM Racing υπήρχε μόνο στα χαρτιά! - Ο Ιταλός δεν είχε κάνει τίποτα για τη σύστασή της...
Andrea Iannone WorldSBK 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/2/2026

Όλα δείχνουν ότι τελικά ο Andrea Iannone δεν θα λάβει μέρος στην ερχόμενη σεζόν του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike με την Dorna να μην λαμβάνει επίσημη επιβεβαίωση για τη δημιουργία και τη δομή της ομάδας "Cainam Racing" και έτσι να προχωρά στην αφαίρεσή της από τη λίστα των συμμετοχών.

Η Dorna δεν πήρε τελικά επίσημη επιβεβαίωση για την ομάδα που δημιούργησε ο ίδιος ο Iannone για τη σεζόν του 2026, με την CAINAM Racing -το CAINAM είναι ανάποδα το παρατσούκλι "Maniac" του Ιταλού στα Αγγλικά- να μένει στα χαρτιά και μάλιστα μόνο ως όνομα, αφού δεν είχε γίνει καμία άλλη ενέργεια για τη σύστασή της, όπως το να βρεθούν μηχανικοί, τεχνικός διευθυντής αλλά και αγωνιστικές μοτοσυκλέτες για την ερχόμενη σεζόν.

Από την πλευρά του Iannone τηρείται σιγήν ιχθύος σχετικά με το θέμα. O 36χρονος δεν έχει αναφέρει τίποτα σχετικό για την φετινή αγωνιστική του παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εδώ και αρκετές εβδομάδες, στην επίσημη ιστοσελίδα του δεν υπάρχει καμία σχετική ενημέρωση, ενώ τα ιταλικά μέσα ασχολούνται περισσότερο με τον χωρισμό του με την τραγουδίστρια Elodie και καθόλου με τη διεθνή καριέρα του στους δύο τροχούς.

Andrea Iannone WorldSBK 2026

Έπειτα από δύο χρόνια με την ομάδα της GoEleven, στη σέλα μιας Ducati Panigale V4 R, ο Ιταλός είχε μεγάλα σχέδια για το 2026, σχέδια που τελικά δεν... συμμερίστηκε κανείς άλλος. Ο 36χρονος που τερμάτισε στην 9η θέση στο WSBK το 2025 -8ος το 2024 με μία νίκη- και φαίνεται ότι τα έπαιξε όλα για όλα για μία θέση σε εργοστασιακή ομάδα -συγκεκριμένα της Ducati-, όμως κανένας κατασκευαστής δεν τον ήθελε τελικά ως εργοστασιακό αναβάτη. 

Ο Iannone αγνόησε και την GoEleven -όπως και τις υπόλοιπες μη εργοστασιακές ομάδες- που τον στήριξε τα τελευταία δύο χρόνια, έπειτα δηλαδή από την επιστροφή του στην ενεργό δράση, μετά από τέσσερα χρόνια αποκλεισμού λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Μάλιστα για τη μη ανανέωσή του με την GoEleven ακούγεται ότι φέρει πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης και ο ίδιος ο Ιταλός, ο οποίος γινόταν όλο και πιο φορτικός και απαιτητικός με την ομάδα, με αποτέλεσμα να φτάσουν οι μηχανικοί στα άκρα αλλά και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της ομάδας, Gianni Ramello.

Έτσι η καριέρα του Iannone, τουλάχιστον σε κορυφαίο, διεθνές επίπεδο, φαίνεται ότι λαμβάνει ένα άδοξο τέλος σε αυτό το σημείο.