BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Νέα Triumph 350 έρχονται στην Ινδία

Ο πρόεδρος της Bajaj επιβεβαίωσε μια νέα γενιά μονοκύλινδρων 350 που θα αποκαλυφθεί σύντομα
Triumph TR 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Η Ινδία εισήγαγε ένα νέο φορολογικό σύστημα GST 2.0 (Goods & Services Tax) που θα έχει πολύ σημαντική επίδραση στην εγχώρια βιομηχανία δικύκλων της χώρας.

Τέθηκε σε εφαρμογή στις 22 Σεπτεμβρίου 2025 και βάσει αυτού όλα τα δίκυκλα άνω των 350cc θα επιβαρυνθούν με σημαντικά αυξημένους φόρους πολυτελείας, γεγονός που αναπόφευκτα θα επηρεάσει την ινδική παραγωγή, μεταβάλλοντας τη στρατηγική σκέψη αρκετών κατασκευαστών.

Ένας από αυτούς είναι η Bajaj Auto, της οποίας ο πρόεδρος, Rajiv Bajaj, έχει επανειλημμένα δηλώσει πως η εταιρεία του θα πρέπει να εναρμονιστεί στο νέο φορολογικό καθεστώς προσαρμόζοντας τα μοντέλα που παράγει. Και αυτό δεν θα περιοριστεί μόνο στις μοτοσυκλέτες της Bajaj, αλλά και σε αυτές της Triumph που κατασκευάζει η ινδική εταιρεία.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ειδησεογραφικό κανάλι CNBC, ο κύριος Bajaj έκανε μιαν ακόμη αποκάλυψη: μια νέα γενιά Triumph 350 θα παρουσιαστεί στην Ινδία τον ερχόμενο Απρίλιο.

Αυτή θα αφορά όλα τα υπάρχοντα μοντέλα της γκάμας με τον μονοκύλινδρο TR 400, δηλαδή τα Speed 400, Scrambler 400Χ και XC, Thruxton 400 και το αποκλειστικό της ινδικής αγοράς  Speed T4 που ουσιαστικά είναι μια φτηνότερη και απλούστερη εκδοχή του Speed 400.

Αποφεύγοντας τις τεχνικές λεπτομέρειες, ο ισχυρός άνδρας της Bajaj άφησε να εννοηθεί πως ο μονοκύλινδρος των 399 cc που φορούν σήμερα όλα τα παραπάνω μοντέλα θα μικρύνει σε χωρητικότητα που δεν θα ξεπερνά τα 350 cc.

Αυτό που δεν εξήγησε είναι το κατά πόσο αυτό θα αφορά μόνο τα ινδικά μοντέλα ή αν θα συμπεριλάβει και την τρέχουσα εξαγώγιμη γκάμα που γνωρίζουμε στην Ευρώπη, δηλαδή όλα τα προαναφερθέντα 400άρια πλην του Speed T4.

Ό,τι και να πούμε προς το παρόν δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από εικασία, όπως ακριβώς κάνει και ο ινδικός Τύπος που τείνει προς την άποψη ότι τα 400άρια μοντέλα θα συνεχίσουν ως είχαν στις διεθνείς αγορές, περιορίζοντας τα 350 στην αγορά της Ινδίας.

Αυτό θα σημαίνει πιθανότατα πως η νέα αυτή γενιά των μικρών Triumph 350 cc δεν θα έχει σημαντικές διαφορές με τα τρέχοντα μοντέλα σε επίπεδο εξοπλισμού και σχεδίασης, απλά θα φορούν έναν λίγο μικρότερο και - λογικά - λίγο ηπιότερο κινητήρα, ώστε να μην προκύψει μεγάλη επιβάρυνση τόσο σε επίπεδο εξέλιξης, όσο και στη γραμμή παραγωγής τους.

Οριστικές απαντήσεις για τα νέα Triumph 350 και το μέλλον των ανάλογων ευρωπαϊκών μοντέλων με τον κινητήρα TR400 θα έχουμε σε περίπου δύο μήνες, όταν με το καλό εμφανιστεί επίσημα η νέα γκάμα στην Ινδία.

Στο μεταξύ ένα νέο ερώτημα προκύπτει. Αν αυτό πρόκειται να εφαρμοστεί στα μοντέλα της Triumph, να περιμένουμε κάτι ανάλογο και με τα μοντέλα 390 της ΚΤΜ; Η πρόσφατη επικαιρότητα αυτό μας δείχνει, καθώς η Bajaj φέρεται να ετοιμάζει μια νέα γκάμα με δικύλινδρο κινητήρα έως 500 cc, γεγονός που θα της επιτρέψει να μικρύνει τα μονοκύλινδρα 390 κάτω από τα 350 cc, γεμίζοντας την Α2 γκάμα της ΚΤΜ με δύο σειρές μοντέλων. Παράλληλα, ο νέος κινητήρας των 350 cc θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κοινού και στα μοντέλα της Bajaj, όπως λ.χ. το Dominar 400, που μοιραία θα προσαρμοστούν στο νέο φορολογικό καθεστώς της Ινδίας.

Ετικέτες