BMW: Κατασκευή 3D Printing εξαρτημάτων στην πίστα!
Από Πρωταπριλιάτικο αστείο στην πραγματικότητα
Από τον
Μπάμπη Μέντη
1/2/2021
Κάθε πρώτη Απριλίου η BMW ανεβάζει στο επίσημο site της μια χιουμοριστική είδηση και πριν μερικά χρόνια είχε βάλει μια φωτογραφία ενός R1200GS όπου μέσα στην μπαγκαζιέρα του είχε έναν 3D εκτυπωτή. Το “σενάριο” έλεγε πως με αυτόν τον εκτυπωτή, ο αναβάτης μπορεί να κατασκευάζει μόνος του όποιο ανταλλακτικό χρειάζεται, ακόμα κι αν ταξιδεύει στα βάθη της αφρικανικής ηπείρου.
Τώρα όμως, αυτή η ιδέα που ξεκίνησε ως πρωταπριλιάτικο αστείο βρίσκει την εφαρμογή της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα SBK από την εργοστασιακή ομάδα της BMW. Συγκεκριμένα, ένας φορητός 3D εκτυπωτής χρησιμοποιείται ώστε να σχεδιάζονται και να κατασκευάζονται επιτόπου ορισμένα εξαρτήματα (π.χ. αρθρώσεις του μοχλικού της πίσω ανάρτησης, βάσεις μαρσπιέ κ.τ.λ.). Προφανώς τα πλαστικά εξαρτήματα που φτιάχνει ο 3D εκτυπωτής δεν είναι έτοιμα για χρήση, όμως κερδίζουν τεράστιο χρόνο σε σχέση με την παραδοσιακή διαδικασία, όπου έπρεπε να περιμένουν να τελειώσουν οι δοκιμές στην πίστα, να πάνε πίσω στη Γερμανία, να φτιάξουν τα νέα εξαρτήματα και να περιμένουν τις επόμενες δοκιμές για να δουν αν δουλεύουν.
Αντιθέτως τώρα, σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας επιτόπου το νέο εξάρτημα που χρειάζονται και δοκιμάζοντας την εφαρμογή του πάνω στη μοτοσυκλέτα, αρκεί να στείλουν με e-mail το ψηφιακό αρχείο στη Γερμανία ή σε όποιον κατασκευαστή επιθυμούν, να τους το κατασκευάσει στο υλικό που επιθυμούν και να το έχουν στα χέρια τους ακόμα και την επόμενη ημέρα! Η ιδέα για την κατασκευή εξαρτημάτων την στιγμή που τα χρειάζεσαι δεν είναι νέα στους αγώνες. Την εποχή που στα Grand Prix μπορούσαν οι ομάδες να έχουν όποια μάρκα ελαστικών ήθελαν και οι εταιρείες ελαστικών ανταγωνίζονταν η μία την άλλη, η Michelin είχε διαμορφώσει μια νταλίκα όπου κατασκεύαζε slick ελαστικά επιτόπου ώστε να ταιριάζουν απόλυτα με τις απαιτήσεις της κάθε ομάδας τη δεδομένη στιγμή.
Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας
Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/2/2026
Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.
Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.
Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.
Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα
Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.
Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.
Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.
Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή
Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.
Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.
Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.
Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.