BMW Motorrad International GS Trophy 2022 - Μέρα 1η

Από την Καβάγια στο κάστρο Βερατίου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/9/2022
Την Κυριακή 4/9 ξεκίνησε το BMW Motorrad International GS Trophy 2022, που φέτος διεξάγεται στη γείτονα Αλβανία, με τους συμμετέχοντες να ξεκινούν από τη βάση του event στο Kavaje, στις ακτές της Αδριατικής, και να κατευθύνονται προς την ενδοχώρα, σκαρφαλώνοντας στα βουνά, για να καταλήξουν στο βυζαντινό κάστρο του Βερατίου, μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ως συνήθως για τη διοργάνωση, οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει με τα κοκόρια, για πρωινό στις 6 τα χαράματα και εκκίνηση στις 7. Οι ομάδες ξεκίνησαν σε ζευγάρια, ανά πεντάλεπτα διαστήματα, και δεν πέρασαν ούτε 15 λεπτά στα μονοπάτια μέχρι να φτάσουν στο πρώτο ειδικό τεστ του GS Trophy για φέτος, με τίτλο “Δοκιμή Καλωσορίσματος”, στην άκρη του γκρεμού πάνω από την ακτογραμμή. 
Μετά τη δοκιμή, οι ομάδες ακολούθησαν μια μείξη δρόμων, από άσφαλτο και χώμα, προς τα ενδότερα της χώρας...
...μέχρι που έφτασαν σε μια εξαιρετικά απότομη ανηφόρα με χαλίκι και πέτρα δίπλα, όπου αρκετοί αναβάτες χρειάστηκαν τη βοήθεια των υπόλοιπων μελών της ομάδας τους για να ανέβουν οι μοτοσυκλέτες στην κορυφή.
 
Αφού ξεμπέρδεψαν με την ανηφόρα αυτή, οι αναβάτες των GS έφτασαν στο δεύτερο ειδικό τεστ της ημέρας με τίτλο “Holta Enduro Lap”. Εδώ οι αναβάτες κλήθηκαν να διασχίσουν μια απαιτητική διαδρομή μέσα σε μια κοίτη ποταμού, με τη λάσπη και τις γλιστερές πέτρες να προσθέτουν δυσκολία στο εγχείρημα.
Στο τελευταίο κομμάτι της ημέρας, οι αναβάτες απόλαυσαν ένα δίωρο οδήγησης σε ανοιχτά μονοπάτια enduro, που διέσχιζαν κοιλάδες και λόφους, σε διαδρομή που έρεε, δίχως το “στραμπούληγμα” των προηγούμενων δυσκολιών της διαδρομής.
Ο τερματισμός έλαβε χώρα στο κάστρο του Βερατίου, ένα ορεινό κάστρο που χρονολογείται κυρίως από τον 13ο αιώνα, και περιέχει πολλές βυζαντινές εκκλησίες και οθωμανικά τζαμιά. 
 
Η πόλη του Βερατίου που βρίσκεται γύρω του είναι το ίδιο θεαματική, με αλπική ατμόσφαιρα, χάρη και στα ψηλά βουνά που βρίσκονται στα ανατολικά της.
Συνολικά οι αναβάτες πέρασαν σχεδόν 11 ώρες στον δρόμο την πρώτη ημέρα, μια “ήπια εισαγωγή” στο GS Trophy, όπως την περιέγραψε ο Διευθυντής της διοργάνωσης, Chris Zimmerman.
 
Όσον αφορά στη βαθμολογία των ομάδων, ενώ οι περισσότεροι περίμεναν την Νότια Αφρική να μπει δυνατά στον αγώνα για την υπεράσπιση του τίτλου της, ήταν η ομάδα της Βρετανίας που πρώτευσε με νίκες και στα δύο ειδικά τεστ της ημέρας, χτίζοντας διαφορά με το καλημέρα. Στις γυναικείες ομάδες, ήταν η ομάδα της Γερμανίας που έκλεισε την πρώτη ημέρα στην κορυφή με μια πρώτη και μια δεύτερη θέση στα δύο τεστ.
 
Top-3 ανδρικών ομάδων
1. Βρετανία 50 βαθμοί
2. Ταϊλάνδη 33
3. Νότια Αφρική 26
 
Top-3 γυναικείων ομάδων
1. Γερμανία 45 βαθμοί
2. Νότια Αφρική 40
3. Μεξικό 35

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.