BMW Motorrad International GS Trophy 2022 - Μέρα 4η

Trial, σκυταλοδρομίες και βραδυπορίες
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

9/9/2022
Με εκκίνηση από την Farma Sotira, οι αναβάτες του GS Trophy ξεκίνησαν να κάνουν τη δεύτερη πιο σύντομη σε διαδρομή μέρα του event, όμως αν κανείς νόμιζε πως επρόκειτο για ημέρα ξεκούρασης θα έσφαλλε σοβαρά, καθώς οι διαδρομές στην οροσειρά της Πίνδου διέθεταν πολλά σφιχτά κομμάτια που απαιτούσαν ικανότητες… trial.
Η 4η μέρα της διοργάνωσης τα είχε όλα. Πέτρα, πηλό, ασβεστόλιθο, χαλίκι, όλα σε ανηφορική και κατηφορική κλίση, που έκαναν όλο το κομβόι να ιδρώσει μέχρι να καταφέρει να φτάσει στο τέλος.
 
Η κατάσταση έγινε ακόμα πιο ενδιαφέρουσα όταν οι αναβάτες βρέθηκαν σε ένα απίθανο μποτιλιάρισμα με κοπάδια από πρόβατα και κατσίκες, σκυλιά και άλογα, που πάλευαν όλα για τον ίδιο δρόμο που διεκδικούσαν τα GS!
H κατάβαση από τα βουνά ήταν το ίδιο απαιτητική με την ανάβαση, με την πρόσφυση να είναι άφαντη, σε μονοπάτια με σαθρή πέτρα που προέρχονται από τη Ρωμαϊκή εποχή.
 
Η διαδρομή έκανε κύκλο, και όταν οι αναβάτες έφτασαν πίσω στη Farma Sotira, ξεκίνησαν οι δοκιμασίες -τρεις μάλιστα για τη συγκεκριμένη μέρα.
Η πρώτη είχε τίτλο “Farma Sotira Trial Relay”, με trial καταστάσεις, κερασάκι ένα ποτάμι και κανονισμούς σκυταλοδρομίας, όπου κάθε αναβάτης έπρεπε να διασχίσει ένα κομμάτι της διαδρομής και να παραδώσει τη μοτοσυκλέτα στον επόμενο, ενώ στο τέλος έπρεπε να ανεβάσουν το GS τους σε ένα trailer.
Συνέχεια είχε η Navigation Challenge, όπου χρησιμοποιώντας ένα BMW GPS έπρεπε να βρουν τον δρόμο τους στο δάσος, να αλλάξουν τις συντεταγμένες στο GPS και να επιστρέψουν στην αρχή. Με τα πόδια. Τρέχοντας. 
Και αφού ξεποδαριάστηκαν, τελείωσαν με τον Albania Slow Race, έναν διαγωνισμό βραδυπορίας, που αποτελεί παράδοση του GS Trophy.
 
Αποτελέσματα 4ης ημέρας
 
Ανδρικές Ομάδες
1. Βρετανία 137 βαθμούς
2. Νότια Αφρική 136
3. Γερμανία 115
 
Γυναικείες ομάδες
1. Γερμανία 187 βαθμούς
2. Μεξικό 162
3. Νότια Αφρική 156

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες