BMW: Πατέντες για υβριδική μοτοσυκλέτα

Μια διαφορετική προσέγγιση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/6/2019

Τα υβριδικά οχήματα δεν αποτελούν κάτι νέο ή καινοτόμο στη ζωή μας. Η τεχνολογία που υιοθετούν υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια στην παγκόσμια αγορά, καθώς ένα μεγάλο μέρος των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν είναι υβριδικά. Ο λόγος που αυτή η τεχνολογία δεν έχει περάσει ακόμη στις μοτοσυκλέτες και το γεγονός ότι οι κατασκευαστές προσανατολίζονται στο να περάσουν επιτόπου στην παραγωγή ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και όχι υβριδικών, είναι τα χωροταξικά προβλήματα που δημιουργούνται. Συγκεκριμένα, είναι αρκετά δύσκολο με βάση τις διαστάσεις μιας μοτοσυκλέτας να προσθέσει κανείς έναν ακόμη κινητήρα και μια τεράστια σε όγκο και βάρος μπαταρία για την τροφοδοσία του. Ορισμένες εταιρείες, όπως η Vespa, έχουν λύσει το χωροταξικό πρόβλημα και έχουν δημιουργήσει την Elettrica X που έχει δύο κινητήρες, έναν ηλεκτρικό και έναν εσωτερικής καύσης. Όμως, όπως διαβάσατε και παλιότερα στο αναλυτικό άρθρο για την Elettrica, η X έκδοση δεν είναι υβριδική ,όπως μας είχε πει ο Capellini στην παρουσίασή της Elettrica.

Η BMW απ’ την πλευρά της συνεχίζει να εξετάζει την προοπτική να δημιουργήσει μια υβριδική μοτοσυκλέτα και τώρα κατέθεσε νέες πατέντες, οι οποίες εστιάζουν στη λύση του χωροταξικού προβλήματος της μπαταρίας και όχι στο πού και πώς θα τοποθετεί ο ηλεκτροκινητήρας του οχήματος. Όπως μπορούμε να δούμε στην πρώτη εικόνα, αυτό που παρουσιάζεται στα σχέδιά της είναι ένα ρεζερβουάρ με μεταβλητό σχήμα και ελαστικό κάτω μέρος, που συνεπάγεται και μεταβλητή χωρητικότητα. Στόχος είναι να τοποθετείται κάτω απ’ το ρεζερβουάρ η μπαταρία που θα τροφοδοτεί τον ηλεκτροκινητήρα με ενέργεια. Το γεγονός ότι μπορεί να προσθαφερείται η μπαταρία και να αυξομειώνεται ο όγκος του ρεζερβουάρ έχει πολλά οφέλη. Αρχικά, προσφέρει τη δυνατότητα στον αναβάτη να εγκαθιστά την μπαταρία και να λειτουργεί το όχημα ως υβριδικό χωρίς να επιφορτίζει την ατμόσφαιρα με περισσότερους ρύπους για τις αστικές μετακινήσεις. Βέβαια αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα συζήτησης γιατί έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που παράγεται το ρεύμα, που φορτίζει την μπαταρία. Αν φερ’ ειπείν ο ηλεκτρισμός παράγεται από μη ανακυκλώσιμες πηγές ενέργειας, δεν μπορούμε να πούμε πως η υβριδική τεχνολογία βοηθά στη μείωση των ρύπων του περιβάλλοντος.

Το γεγονός ότι ο αναβάτης έχει τη δυνατότητα να αφαιρεί την μπαταρία και ταυτόχρονα να αυξάνει τον όγκο του ρεζερβουάρ δημιουργεί αρκετά πλεονεκτήματα. Πρώτον μειώνεται αισθητά το βάρος του οχήματος και μεταβάλλεται το κέντρο βάρους. Δεύτερον και κυριότερο αυξάνεται η αυτονομία της μοτοσυκλέτας στα ταξίδια και μειώνεται ο χρόνος ανεφοδιασμού. Τρίτον, το γεγονός ότι η μπαταρία βρίσκεται στο χώρο του ρεζερβουάρ σημαίνει πως πιθανότατα δεν θα υπάρξουν δραστικές αλλαγές στην εμφάνιση.

Οι πατέντες όμως δημιουργούν και ορισμένα ερωτήματα όπως το πόσο εύκολη θα είναι η επανατοποθέτηση και η αφαίρεση της μπαταρίας, καθώς και πόσο χρόνο θα απαιτεί. Ακόμη, από τι υλικό θα είναι κατασκευασμένο το ρεζερβουάρ ώστε να έχει μεταβλητό σχήμα και παράλληλα να μην φθείρεται και να μην δημιουργούνται τρύπες. Επίσης, με την αφαίρεση της μπαταρίας ο ηλεκτρικός κινητήρας θα αδρανοποιείται ή η BMW εργάζεται παράλληλα στην αξιοποίησή του μέσω μιας άλλης, μικρότερης μπαταρίας που θα βρίσκεται μόνιμα πάνω στη μοτοσυκλέτα, ούτως ώστε να λειτουργεί επικουρικά ο ηλεκτρικός κινητήρας κι όχι εντελώς αυτόνομα.

Εικόνα απ' τις πατέντες της BMW του 2015 σχετικά με την κίνηση στους δύο τροχούς

Σχετικά με την θέση του ηλεκτρικού κινητήρα οι μόνες εικασίες που μπορούμε να κάνουμε, ενώ δεν αποκλείεται να γίνει και ένας συνδυασμός με βάση κάποιες άλλες πατέντες της BMW που είχε καταθέσει το 2015 και αφορούσαν μάλιστα την κίνηση και στους δύο τροχούς. Τότε, σε συνεργασία με την Wunderlich είχαν παρουσιάσει μια πρωτότυπη μοτοσυκλέτα 2x2 βασισμένη στην R1200GS, που για την κίνηση του μπροστινού τροχού υπεύθυνος ήταν ένας ηλεκτρικός κινητήρας της Bosch στο κέντρο του. Μπορεί λοιπόν να δούμε στο μέλλον μια υβριδική BMW που θα έχει και την δυνατότητα για κίνηση και στον μπροστινό τροχό! Το πότε και το αν θα δούμε τις πατέντες της BMW να περνάνε σε μοντέλα παραγωγής παραμένει άγνωστο, καθώς η κατάθεσή τους γίνεται αρχικά για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων, ώστε να μην χρησιμοποιηθούν από άλλα εργοστάσια.

Ετικέτες

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.