BMW R1200GS – Προσπάθεια για μέγιστη κλίση καταλήγει άδοξα [VIDEO]

Τα όρια τα αναζητάμε στις πίστες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/12/2020

Για τα όρια στην μοτοσυκλέτα ισχύει αυτούσιο ένα παλιό γνωμικό του θυμόσοφου λαού που το χρησιμοποιεί για άλλο πράγμα, ταιριάζει όμως γάντι: «Αν ψάχνεις συνέχεια το όριο στην μοτοσυκλέτα σου πρόσεχε γιατί μπορεί τελικά να το βρεις».

Δημοσιεύουμε ένα πρόσφατο video με ένα συγκεκριμένο στόχο, μία αφορμή για να πούμε κάτι σημαντικό: Τα όρια στην μοτοσυκλέτα, όσο καλός κι αν είσαι, τα σκαλίζεις στην πίστα με την ασφάλεια που αυτή σου προσφέρει. Διαφορετικά το ρίσκο είναι τεράστιο και παραμένει ανεξάρτητο από τις οδηγικές ικανότητες του αναβάτη. Ο Marquez στην πίστα σώζει εκείνα που δεν μπορούν να σωθούν. Και στο παράδειγμα του video η κατάληξη θα ήταν πολύ διαφορετική αν αντί για χαντάκι είχαμε πολλά μέτρα αμμοπαγίδας.

Η τοποθεσία είναι κάπου στο Μεξικό και όχι, δεν οδηγούν αντίθετα εκεί αλλά ο αναβάτης είχε ήδη κάνει το λάθος στρίβοντας εκεί που δεν θα έπρεπε. Προφανώς επίσης δεν είναι τυχαία μαζεμένοι όλοι αλλά περιμένουν να καταγράψουν την μέγιστη κλίση του GS και δυστυχώς δεν γράφουν μόνο αυτό:

Τα σύγχρονα ελαστικά αυτών των μοτοσυκλετών περνούν προδιαγραφές μέχρι 45ο μοίρες και δουλεύουν με άνεση έως και τις 50ο αν η πρόσφυση του δρόμου το επιτρέπει. Όπως και η διάρκεια που έχουν ζήσει πάνω σε μοτοσυκλέτα φυσικά. Από εκεί και πάνω τα πράγματα δυσκολεύουν, για παράδειγμα ένα από τα πιο γνωστά ελαστικά της κατηγορίας αυτής έχει μαθηματικό όριο τις 58ο και το μαθηματικό όριο δεν επαληθεύεται ποτέ σε συνθήκες δημόσιου δρόμου. Έτσι κι αλλιώς αυτές οι κλίσεις δεν έρχονται γιατοί οι μοτοσυκλέτες αυτές πολύ νωρίτερα έχουν αρχίσει να αφήνουν μέταλλο ξύνοντας μαρπσιέ ή κάγκελα και κυλίνδρους που στην περίπτωση του GS εύκολα μπορεί να γίνει χωρίς να πέσεις. Όχι παντού και πάντα βέβαια, όχι οπουδήποτε και σίγουρα όχι χωρίς ρίσκο. Ούτε πηγαίνοντας υπερβολικά γρήγορα, διότι η μέγιστη κλίση επηρεάζεται και από την ταχύτητα φυσικά. Κι όσο περισσότερο ρισκάρεις σε δημόσιο δρόμο, τόσο πιο σίγουρο είναι πως θα σημειώσεις ατύχημα… Οι προσπάθειες εντυπωσιασμού έχουν τεράστιο ρίσκο και είναι και στην χώρα μας μία βασική αιτία ατυχημάτων. Ας μην το ξεχνάμε…

Ετικέτες

Δήμος Σουλίου: Καινοτομεί επενδύοντας στον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε και στην Ελλάδα ορεινά πάσα
souli moto tourism
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/5/2026

O Δήμος Σουλίου ανακοίνωσε μια δράση που επικεντρώνει στην ανάπτυξη του μοτο-τουρισμού, με προφανή στόχο να αναπτύξει το τουριστικό προϊόν της περιοχής εκμεταλλευόμενος το μοναδικό του φυσικό τοπίο και το έντονο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής.

Η δημιουργία τριών προτεινόμενων μοτοσυκλετιστικών διαδρομών πατά πάνω στο υφιστάμενο οδικό δίκτυο του Δήμου και στην ουσία πρόκειται για τρία ορεινά περάσματα (pass) της Πίνδου:

  • Πάσο Πλακωτής (Plakoti Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων,
  • Πάσο Παραμυθιάς (Paramythia Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, επί της Εθνικής Οδού 19,
  • Πάσο Σουλίου (Souli Pass): Διαδρομή Γλυκή – Σούλι (Κάστρο Κιάφας), επί της Επαρχιακής Οδού.
souli moto tourism

Η πρωτοβουλία υλοποιείται σε συνεργασία με τη Μοτοσυκλετιστική Λέσχη Θεσπρωτίας (ΜΟ.ΛΕ.ΘΕ.) και την Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών Ελλάδας (ΜΟΤ.Ο.Ε.), στα πλαίσια της οποίας θα γίνουν μια σειρά παρεμβάσεων στις προτεινόμενες διαδρομές προς διευκόλυνση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών:

  • Τοποθέτηση πινακίδων αρχής και τέλους κάθε διαδρομής, καθώς και ενημερωτικών πινακίδων με στοιχεία για το πάσο και τα σημεία ενδιαφέροντος,
  • Δημιουργία περιπτέρου (κιόσκι) θέασης, ενημέρωσης και ανάπαυσης, από ένα σε κάθε διαδρομή,
  • Ανάπτυξη εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα και εγκατάσταση μικρών πομπών Bluetooth σε σημεία στάσης και μνημεία, για την αυτόματη ενεργοποίηση ψηφιακού περιεχομένου (βίντεο, κείμενα, αφηγήσεις),
  • Διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων και στοχευμένη προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
souli moto tourism

Το γεγονός πως ο Δήμος Σουλίου είναι ο πρώτος που ασχολείται θεσμικά και οργανωμένα με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στη χώρα μας εν έτει 2026 είναι μεν σπουδαίο νέο, είναι όμως και ενδεικτικό του πόσο πίσω βρισκόμαστε στο θέμα της εγχώριας τουριστικής ανάπτυξης, η οποία ακόμη πασχίζει να απογαλακτιστεί από στερεότυπα δεκαετιών – συρτάκι, κίονες και παραλίες – και να προσελκύσει εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως είναι η μοτοσυκλέτα, εκμεταλλευόμενη τα φυσικά προσόντα που χαρακτηρίζουν κάθε γωνιά της χώρας μας και όχι μόνο τα παραθαλάσσια.

Τα τελευταία χρόνια εξειδικευμένες εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στη χώρα μας – κυρίως σε εκτός δρόμου διαδρομές που στην Ελλάδα είναι εν πολλοίς ελεύθερες σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη – γνωρίζουν μεγάλη άνοδο. Η εμπλοκή επίσημων φορέων όπως ένας Δήμος μόνο καλό μπορεί να κάνει, προσθέτοντας οργάνωση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο υπηρεσιών και γιατί όχι, μελλοντικές βελτιώσεις σε ζητήματα υποδομών, όπως η ποιότητα των δρόμων.

Μπορούμε πάντα να ονειρευόμαστε όταν κάποιοι, έστω και λίγοι, στην Ελλάδα βλέπουν λίγο πιο πέρα από τα τετριμμένα αναζητώντας πώς θα αναπτύξουν το τουριστικό προϊόν, αντί απλώς να το αρμέξουν.

Ετικέτες