Τα τελευταία εννέα χρόνια ο απολογισμός των πωλήσεων της BMW Motorrad έχει θετικό πρόσημο και το 2019 το ποσοστό αύξησης στο +5,8% έφερε άλλο ένα ιστορικό ρεκόρ.
Συνολικά η BMW πούλησε 175.162 μονάδες έναντι 165.566 μονάδων το 2018 (επίσης ρεκόρ). Στην ευρωπαϊκή αγορά πουλήθηκαν τα μισά από αυτά. Η Γερμανία απορρόφησε τα περισσότερα BMW απ’ όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου με 26.292 μονάδες. Ακολούθησε η Γαλλία με 17.300 μονάδες και στην τρίτη θέση η Ιταλία με 15.580 μονάδες. Στην τέταρτη θέση είναι η Ισπανία με 12.607 και στην πέμπτη η αγορά της Μ. Βρετανίας και τις Ιρλανδίας με 9.611 μονάδες συνολικά. Ολόκληρη η αγορά των ΗΠΑ απορρόφησε μόλις 15.116 μονάδες κι αυτό θεωρείται επιτυχία, διότι οι συνολικές πωλήσεις μοτοσυκλετών στις ΗΠΑ έχει κάνει βουτιά στο κενό τα τελευταία χρόνια. Η Βραζιλία είναι από τις χώρες που έχουν στρέψει την προσοχή τους όλοι οι κατασκευαστές, παρά το γεγονός πως έχει μια σκληρή πολιτική φορολογίας στις εισαγωγές και τους μεγάλους κυβισμούς. Χάρη όμως στα G 310, η BMW πούλησε 10.064 μονάδες, σημειώνοντας αύξηση +36,7% σε σχέση με το 2018. Η Κίνα με τα δισεκατομμύρια κατοίκους δεν είναι τόσο μεγάλη αγορά για τις εισαγόμενες μοτοσυκλέτες όσο νομίζουν κάποιοι και οι 8.818 μονάδες που πούλησε η BMW εκεί το 2019 θεωρείται σπουδαίο επίτευγμα. Σε επίπεδο μοντέλων, τα R 1250 GS/Adventure είχαν την μερίδα του λέοντος στις πωλήσεις με 59.000 μονάδες. Δεύτερο πιο επιτυχημένο εμπορικά μοντέλο της BMW το 2019 ήταν τα δικύλινδρα εν σειρά GS της σειρά F 800/850 με 29.000 μονάδες. Τα μικρά G 310 (γυμνό R και GS) έφτασαν στην τρίτη θέση με 20.000 μονάδες, κυρίως λόγω της βραζιλιάνικης αγοράς και των υπόλοιπων ασιατικών χωρών. Οι επικεφαλείς της BMW πιστεύουν πως και το 2020 θα είναι μία ακόμα χρονιά ρεκόρ πωλήσεων, κυρίως λόγο των νέων τετρακύλινδρων εν σειρά μοντέλων (S1000RR/S1000XR), του νέου F900XR και του R18, που θα φέρουν επιπλέον πωλήσεις από ένα μη παραδοσιακό κοινό της γερμανικής εταιρείας.
H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία
Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
28/4/2026
Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.
Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.
Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.
Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.
Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.
Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.
Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.
Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.
Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.
Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.
