BMW S1000RR: Παρουσίαση των "Μ" αξεσουάρ της!

Βελτιώνουν την αναλογία κιλών ανά ίππο!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/3/2020

Από την εποχή που παρουσιάστηκε η BMW S1000RR το 2009, βρέθηκε στην κορυφή του ανταγωνισμού χάρη στην προηγμένη τεχνολογία και τις υψηλές επιδόσεις. Για πάνω από μια δεκαετία η BMW συνέχισε αδιάκοπτα την εξέλιξή της και πέρσι παρουσίασε την τρίτη γενιά της superbike μοτοσυκλέτας της, εξοπλίζοντάς την με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας.

Η σειρά Μ των αυτοκινήτων της BMW συμβόλιζε τις κορυφαίες επιδόσεις, που προέρχονταν από εξαρτήματα τα οποία είχαν εξελιχθεί μέσα απ’ τους αγώνες. Τώρα, η BΜW Motorrad έκανε το ίδιο, δημιουργώντας τη σειρά των αξεσουάρ Μ για την S1000RR, τα οποία έχουν εξελιχθεί μέσα απ’ τη τεχνογνωσία που απέκτησε η βαυαρική εταιρεία στα Motul WSBK.

Στόχος των εξαρτημάτων της σειράς Μ είναι να αυξήσουν τις επιδόσεις της S1000RR, ώστε όταν ο αναβάτης της λάβει μέρος σε ένα track day να αισθάνεται πως οδηγεί μια πραγματική superbike. Η BMW θέλοντας να βελτιώσει την αναλογία κιλών ανά ίππο δημιούργησε πολλά εξαρτήματα από ανθρακονήματα, όπως το εμπρός και πίσω φτερό, το κάλυμμα τη αλυσίδας και του εμπρός γραναζιού της τελικής μετάδοσης. Το ίδιο συμβαίνει και σε διάφορα μέρη του ρεζερβουάρ, που ό,τι πλαστικό υπήρχε έχει αντικατασταθεί από carbon.

Γι' αυτούς που θέλουν να βιώσουν την track day εμπειρία στο έπακρο με την S1000RR, η BMW τους προσφέρει μέχρι και ζάντες κατασκευασμένες από carbon, που μειώνουν σημαντικά το μη αναρτώμενο βάρος και το γυροσκοπικό φαινόμενο, κάνοντας τη μοτοσυκλέτα να αλλάζει πορεία με τη σκέψη. Αντίστοιχα, για όσους θέλουν να απολαύσουν βόλτες με την S1000RR σε δημόσιους δρόμους, η BMW έχει τη λύση με τις χυτές ζάντες αλουμινίου επτά ακτινών.

Μέσα από τα αξεσουάρ της σειράς Μ, ο αναβάτης μπορεί να φέρει ακριβώς στα μέτρα του το τρίγωνο της εργονομίας, χάρη στις τρεις σέλες με διαφορετικό ύψος που μπορεί να επιλέξει και τα πλήρως ρυθμιζόμενα μαρσπιέ και αναδιπλούμενες μανέτες. Μάλιστα, υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη ρυθμιζόμενων μανετών, το κλασσικό που ο ρυθμιστής της απόστασης της μανέτας από το γκριπ βρίσκεται πάνω της και ένα με απομακρυσμένη ρύθμιση μέσω ενός περιστροφικού διακόπτη που βγαίνει πάνω από το τιμόνι, προσφέροντας ταχύτερη και ευκολότερη ρύθμιση. Την ώρα που περιστρέφεις τον διακόπτη, μια ντίζα μεταφέρει την κίνηση στη μανέτα και ρυθμίζει την απόστασή της απ’ το γκριπ.

Είναι ένα εξάρτημα που προτιμά ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και το είδαμε να το χρησιμοποιεί λίγο πριν την εκκίνηση του Tissot Superpole Race στην Αυστραλία, ενώ χρησιμοποιείται και από αναβάτες των MotoGP. Επίσης, ο αναβάτης μπορεί να επιλέξει με βάση το ύψος του μια από τις τρεις ζελατίνες που διαθέτει η BMW για καλύτερη προστασία απ’ τον αέρα.

Στη λίστα συμπεριλαμβάνεται μια σειρά από πολλά εξαρτήματα που εστιάζουν στην προφύλαξη της S1000RR, όπως οι σίτες για τα ψυγεία νερού και λαδιού, ενώ σε περίπτωση πτώσης μπορεί να αποφευχθούν μεγάλες υλικές ζημιές χάρη στα προστατευτικά καπάκια του κινητήρα και τα προστατευτικά των αξόνων για τους τροχούς. Το φινίρισμα όλων των εξαρτημάτων βρίσκεται σε κορυφαίο επίπεδο, αφού όσα είναι μεταλλικά έχουν κατασκευαστεί σε εργαλειομηχανές CNC, ενώ σε αυτά που είναι από carbon έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην πλέξη τους. Απ’ τη λίστα των αξεσουάρ της σειράς M δεν θα μπορούσε να λείπει και η μπαταρία λιθίου, που χάρη στο χαμηλότερο βάρος της συγκριτικά με τις απλές μπαταρίες αποτελεί ιδανική επιλογή για όσους θα οδηγούν την S1000RR μόνο στη πίστα.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες