Brembo - Τα νέα πακέτα PRO και PRO+ για Supersport μοτοσυκλέτες

Αποτελούνται από δαγκάνα Hypure / GP4 Sport Production και δίσκο T-Drive
Brembo PRO & PRO Plus
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/11/2024

Στην EICMA 2024, η Brembo έδειξε δυο συστήματα φρένων υψηλών επιδόσεων για μπροστινό τροχό Supersport / Superbike μοτοσυκλετών, με ονομασίες που θυμίζουν… smartphones. Συγκεκριμένα τα δυο πακέτα ονομάζονται PRO & PRO+, έχοντας κοινό τον δίσκο T-Drive, και διαφέροντας στη δαγκάνα, με τη Hypure να πρωταγωνιστεί στο PRO και την κορυφαία GP4 Sport Production στο PRO+.

Το πακέτο PRO για μπροστινό σύστημα της Brembo αποτελείται από έναν δίσκο T-Drive και μια νικελωμένη δαγκάνα Hypure. Διαθέτοντας δίσκο μεγέθους superbike (338,5x6,2 mm έναντι του τυπικού 330x5 mm), προσφέρει αυξημένη επιφάνεια μέσω δοντιών (η Brembo τα ονομάζει πτερύγια)  που προεξέχουν στο εσωτερικό του κάνοντας τον να θυμίζει… ανεστραμμένο γρανάζι για αποτελεσματικότερη απαγωγή της θερμότητας και διατήρηση χαμηλότερων θερμοκρασιών λειτουργίας. Ο δίσκος T-Drive της Brembo με τη σχεδίαση πείρου “Τ” βελτιστοποιεί την απόδοση, μειώνει το βάρος και βελτιώνει την απόδοση πέδησης σε ακραίες συνθήκες. Από την άλλη πλευρά, η δαγκάνα Hypure προσφέρει εξαιρετική απόδοση πέδησης μειώνοντας το βάρος. Η δαγκάνα διατηρεί υψηλή ακαμψία, βελτιώνοντας τόσο την απόδοση όσο και τον χειρισμό. Η εξαιρετική απαγωγή θερμότητας της Hypure αποτρέπει την μείωση απόδοσης στη σκληρή χρήση (brake fade), εξασφαλίζοντας σταθερή δύναμη φρεναρίσματος ακόμα και σε απαιτητικές συνθήκες.

Brembo PRO+

Το πακέτο PRO+ αποτελείται από έναν δίσκο T-Drive και μια δαγκάνα φρένου GP4 Sport Production. Εξελιγμένη από τους αγώνες, αυτή η μονοκόμματη (monobloc) αλουμινένια δαγκάνα φρένων από αλουμίνιο με κατεργασία billet αντιπροσωπεύει το αποκορύφωμα της μηχανουργικής τέχνης της ιταλικής εταιρείας, ενώ με κατεργασία ακριβείας CNC, προσφέρει απαράμιλλη δομική ακαμψία και μειωμένο βάρος. Η επικάλυψη με νίκελ, εκτός από την ενίσχυση της αντίστασης στη διάβρωση, διαχέει αποτελεσματικά τη θερμότητα που παράγεται κατά το φρενάρισμα, εξασφαλίζοντας σταθερή απόδοση και στις πιο ακραίες συνθήκες. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η εισαγωγή πτερυγίων εξαερισμού (εμάς και εδώ δόντια θα τα λέγαμε) στο εξωτερικό σώμα. Αυτά βελτιώνουν σημαντικά την απαγωγή θερμότητας του συστήματος πέδησης, ευνοώντας την ψύξη της δαγκάνας και καθιστώντας την ιδανική ακόμα και για αγωνιστική χρήση.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»