Brembo vs Fake Brembo

Αντεπίθεση της Brembo σε πλαστά αντίγραφα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/11/2016

Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου του 2016, η πολύμηνη έρευνα που διεξήγαγε η Brembo αποκάλυψε ότι κάθε δεδομένη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον 30.000 πλαστά προϊόντα που πωλούνται σε online καταστήματα κι άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες πώλησης. Ξεκινώντας την μακρά διαδικασία, να κυνηγήσει κάθε έναν από τους παραπάνω πωλητές, αποφάσισε παράλληλα να εισάγει στην μοτοσυκλέτα -και γενικότερα να επεκτείνει σε όλο τον τιμοκατάλογό της- την Online εξακρίβωση της αυθεντικότητας των προϊόντων της. Είναι μία πρακτική που η ίδια εφάρμοσε πρώτη ανάμεσα στον ανταγωνισμό αρκετό καιρό πριν και πλέον αποκτά μεγαλύτερο εύρος. Με κάθε αγορά Brembo, και όχι φυσικά σε OEM εγκαταστάσεις, ο αγοραστής λαμβάνει και μία κάρτα που ξύνοντάς την αποκαλύπτει έναν σειριακό αριθμό, τον οποίο εισάγει στην διαδικτυακή πλατφόρμα που έχει στήσει η εταιρία για να επαληθεύσει την αυθεντικότητα του προϊόντος.

Σε συνάντηση που είχαμε με τους ανθρώπους της εταιρίας, στα πλαίσια της φετινής EICMA, η συζήτηση μας έφερε στο θέμα, ότι καλό θα ήταν ο σειριακός αριθμός να αναγράφεται και πάνω στην ίδια την δαγκάνα. Η Brembo εισάγει επίσης ένα νέο καλούπι με περισσότερα «νεύρα» τα οποία εξυπηρετούν την ταχύτερη αποβολή της θερμότητας, ενισχύουν την αντοχή αλλά παράλληλα καθιστούν ακόμα πιο δύσκολη την αντιγραφή τους, σημείο που ο ανταγωνισμός είχε φτάσει σε πολύ καλό σημείο.

Αυτό είναι περισσότερο που ταρακούνησε την Brembo και δημιούργησε ειδικό τμήμα που θα κυνηγά τις αντιγραφές και όχι τόσο η απώλεια των πωλήσεων. Γιατί όταν αποτύγχανε ένα τέλειο οπτικά πλαστό αντίγραφο, θιγόταν η φήμη της εταιρίας από τον ανυποψίαστο πελάτη.

Βασικός λόγος που διαφέρουν από τον ανταγωνισμό, σύμφωνα με τους ανθρώπους της εταιρίας, είναι στην πρώτη ύλη, στο κράμα που χρησιμοποιούν για την κατασκευή και γενικότερα στην συνολική υλοποίηση, όχι τόσο στον σχεδιασμό και στην εξέλιξη, όταν μιλάμε για δαγκάνες.

Αυτή είναι και η διαφορά τους με την θυγατρική Bybre, όπως μας ανέλυσαν διεξοδικά οι ίδιοι, και θα σχολιάσουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

Για να προστατέψουν λοιπόν αυτό που τους κάνει να διαφέρουν, αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα πλαστά αντίγραφα, δίνοντας την ευκαιρία στον τελικό πελάτη να ελέγξει απευθείας αν αυτό που αγοράζει είναι αυθεντικό

  

Στην πρώτη ύλη είναι και η διαφορά τους με την θυγατρική Bybre, όπως μας ανέλυσαν διεξοδικά οι ίδιοι, και θα σχολιάσουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.