CFMOTO - Νέα πατέντα για πίσω ανάρτηση μοτοσυκλέτας

Σύστημα που μεταβάλλει το ύψος της ανάρτησης εξελίσσουν οι Κινέζοι
CFMOTO rear suspension patent 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/9/2024

Η CFMOTO ψάχνεται τον τελευταίο καιρό με την εξέλιξη των αναρτήσεων των μοτοσυκλετών της με νέες πατέντες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας να δίνουν έμφαση αυτή τη φορά στον πίσω τροχό.

Διαθέτοντας εάν από τα μεγαλύτερα κέντρα Έρευνας και Εξέλιξης μεταξύ των κατασκευαστών μοτοσυκλέτας η CFMOTO προσπαθεί να ταρακουνήσει τα νερά στους δύο τροχούς όχι μόνο με τον όγκο των δικύκλων που πουλάει αλλά και στον τομέα των τεχνολογικών εξελίξεων.

Στις αρχές του έτους σας είχαμε ενημερώσει για τις πατέντες της κινέζικης εταιρείας που είχαν δει το φως της δημοσιότητας με τους ανθρώπους της εταιρείας να φαίνεται ότι έχουν στα σκαριά ένα σύστημα σάρωσης του δρόμου, το πρώτο παγκοσμίως για δίτροχο καθώς η συγκεκριμένη τεχνολογία εφαρμόζεται ήδη από κάποιους κατασκευαστές στα αυτοκίνητά τους, ακόμη και σε μοντέλα που είναι προσιτά στο ευρύ κοινό.

CFMOTO rear suspension patent 2024
Εδώ βλέπετε τι σύστημα της CFMOTO με την ανάρτηση ρυθμισμένη στην χαμηλότερη θέση της, ενώ στην κεντρική φωτογραφία του άρθρου στην ψηλότερη

Συγκεκριμένα, με τη βοήθεια μιας κάμερας που "διαβάζει" τον δρόμο μπροστά από τη μοτοσυκλέτα, το εν λόγω σύστημα χρησιμεύει στη βελτιστοιποίηση των ρυθμίσεων και της λειτουργίας ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, σε πραγματικό χρόνο και πριν η μοτοσυκλέτα, που βρίσκεται σε κίνηση, φτάσει στο κομμάτι του δρόμου που έχει σκανάρει το σύστημα.

Από την βελτιστοποίηση της λειτουργίας των αναρτήσεων δια της ηλεκτρονικής οδού η CFMOTO φαίνεται να περνά τώρα στη μηχανική της βελτίωση, τουλάχιστον έτσι φαίνεται στα σχέδια που κάνουν τον γύρο του Διαδικτύου, αν και η ίδια η βελτιστοποίηση θα μπορούσε να γίνεται με τη βοήθεια ηλεκτρικού μοτέρ.

Συγκεκριμένα στις πατέντες της CFMOTO που αφορούν πίσω ανάρτηση με κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ οι μηχανικοί της κινέζικης εταιρείας έχουν εδράσει το αμορτισέρ πάνω στο ψαλίδι, χωρίς μοχλικό σε κάποιο άκρο του, σε μια νέου τύπου βάση. Αυτή η βάση επιτρέπει στον άξονα του αμορτισέρ να μετακινείται μερικά χιλιοστά μπρος-πίσω και αυτό με τη σειρά του μεταβάλλει το ύψος της πίσω ανάρτησης, τη γεωμετρία της αλλά και τον τρόπο που λειτουργεί το αμορτισέρ αφού δέχεται διαφορετικά τη δύναμη που το ασκείται όταν είναι περισσότερο ή λιγότερο κάθετο σε σχέση με το ψαλίδι.

CFMOTO rear suspension patent 2024

Οι πατέντες δείχνουν ότι το απλό στην εφαρμογή του σύστημα της CFMOTO δίνει τη δυνατότητα ρύθμισης ύψους του πίσω μέρους της μοτοσυκλέτας σε τρία διαφορετικά επίπεδα με το χέρι μέσω χειροτροχού, με τον άξονα του αμορτισέρ να κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω και την κίνηση να πραγματοποιείται μέσω γραναζιού, ενώ το ψαλίδι φέρει σε αυτό το σημείο "αυλάκι". Η πατέντα της CFMOTO φέρει και σύστημα που ασφαλίζει τον άξονα στην επιλεγμένη θέση -με ελατήρια και μπίλιες που υπάρχουν μεταξύ των εσοχών που κάθεται ο άξονας.

CFMOTO

Αυτή δεν είναι η μόνη σχετική πατέντα που κατέθεσαν προς κατοχύρωση οι Κινέζοι που προσπάθησαν να εξαντλήσουν όλες τις πιθανές εφαρμογές του συστήματος που ρυθμίζει το ύψος της πίσω ανάρτησης. Υπάρχει μία ακόμη που δείχνει να ρυθμίζεται η πίσω ανάρτηση σε ύψος με αλλαγή του σημείου έδρασης του αμορτισέρ στο υποπλαίσιο, μόνο που αυτή απαιτεί τη χρήση εργαλείων για να γίνει η αλλαγή, ενώ κάτι ανάλογο εφαρμόζεται ήδη στο CFMOTO 450MT με αλλαγή στην έδραση του αμορτισέρ στο ψαλίδι.

CFMOTO

Η τρίτη έχει να κάνει με την εφαρμογή μοχλικού που θέλει επίσης εργαλεία για να αλλάξει θέση το αμορτισέρ πάνω στο μοχλικό (θέσεις 651) αλλά ένα σημείο για να στερεωθεί η μοτοσυκλέτα με ασφάλεια.

Από αυτές τις τρεις πατέντες, η πρώτη είναι φυσικά και εκείνη που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφού στην άκρη του περιστροφικού χειριστηρίου που πηγαίνει τον άξονα του αμορτισέρ μπρος-πίσω θα μπορούσε κάλλιστα να τοποθετηθεί ένα ηλεκτρικό μοτέρ και να το κάνει αυτό με το πάτημα ενός κουμπιού ή ακόμη καλύτερα σε συνεργασία με τα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας που αλλάζουν το set up των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων. Οι κατασκευαστές ψάχνουν τον τελευταίο καιρό να προσθέσουν αυτή τη λειτουργία στις ηλεκτρονικά ελεγχόμενες αναρτήσεις των μοτοσυκλετών τους ώστε όταν η μοτοσυκλέτα πλησιάσει σε στάση να χαμηλώνει αυτόματα το ύψος της και να κάνει πιο εύκολο για τον αναβάτη της το να πατήσει στο έδαφος.

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά