CFMOTO - Νέα πατέντα για πίσω ανάρτηση μοτοσυκλέτας

Σύστημα που μεταβάλλει το ύψος της ανάρτησης εξελίσσουν οι Κινέζοι
CFMOTO rear suspension patent 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/9/2024

Η CFMOTO ψάχνεται τον τελευταίο καιρό με την εξέλιξη των αναρτήσεων των μοτοσυκλετών της με νέες πατέντες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας να δίνουν έμφαση αυτή τη φορά στον πίσω τροχό.

Διαθέτοντας εάν από τα μεγαλύτερα κέντρα Έρευνας και Εξέλιξης μεταξύ των κατασκευαστών μοτοσυκλέτας η CFMOTO προσπαθεί να ταρακουνήσει τα νερά στους δύο τροχούς όχι μόνο με τον όγκο των δικύκλων που πουλάει αλλά και στον τομέα των τεχνολογικών εξελίξεων.

Στις αρχές του έτους σας είχαμε ενημερώσει για τις πατέντες της κινέζικης εταιρείας που είχαν δει το φως της δημοσιότητας με τους ανθρώπους της εταιρείας να φαίνεται ότι έχουν στα σκαριά ένα σύστημα σάρωσης του δρόμου, το πρώτο παγκοσμίως για δίτροχο καθώς η συγκεκριμένη τεχνολογία εφαρμόζεται ήδη από κάποιους κατασκευαστές στα αυτοκίνητά τους, ακόμη και σε μοντέλα που είναι προσιτά στο ευρύ κοινό.

CFMOTO rear suspension patent 2024
Εδώ βλέπετε τι σύστημα της CFMOTO με την ανάρτηση ρυθμισμένη στην χαμηλότερη θέση της, ενώ στην κεντρική φωτογραφία του άρθρου στην ψηλότερη

Συγκεκριμένα, με τη βοήθεια μιας κάμερας που "διαβάζει" τον δρόμο μπροστά από τη μοτοσυκλέτα, το εν λόγω σύστημα χρησιμεύει στη βελτιστοιποίηση των ρυθμίσεων και της λειτουργίας ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, σε πραγματικό χρόνο και πριν η μοτοσυκλέτα, που βρίσκεται σε κίνηση, φτάσει στο κομμάτι του δρόμου που έχει σκανάρει το σύστημα.

Από την βελτιστοποίηση της λειτουργίας των αναρτήσεων δια της ηλεκτρονικής οδού η CFMOTO φαίνεται να περνά τώρα στη μηχανική της βελτίωση, τουλάχιστον έτσι φαίνεται στα σχέδια που κάνουν τον γύρο του Διαδικτύου, αν και η ίδια η βελτιστοποίηση θα μπορούσε να γίνεται με τη βοήθεια ηλεκτρικού μοτέρ.

Συγκεκριμένα στις πατέντες της CFMOTO που αφορούν πίσω ανάρτηση με κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ οι μηχανικοί της κινέζικης εταιρείας έχουν εδράσει το αμορτισέρ πάνω στο ψαλίδι, χωρίς μοχλικό σε κάποιο άκρο του, σε μια νέου τύπου βάση. Αυτή η βάση επιτρέπει στον άξονα του αμορτισέρ να μετακινείται μερικά χιλιοστά μπρος-πίσω και αυτό με τη σειρά του μεταβάλλει το ύψος της πίσω ανάρτησης, τη γεωμετρία της αλλά και τον τρόπο που λειτουργεί το αμορτισέρ αφού δέχεται διαφορετικά τη δύναμη που το ασκείται όταν είναι περισσότερο ή λιγότερο κάθετο σε σχέση με το ψαλίδι.

CFMOTO rear suspension patent 2024

Οι πατέντες δείχνουν ότι το απλό στην εφαρμογή του σύστημα της CFMOTO δίνει τη δυνατότητα ρύθμισης ύψους του πίσω μέρους της μοτοσυκλέτας σε τρία διαφορετικά επίπεδα με το χέρι μέσω χειροτροχού, με τον άξονα του αμορτισέρ να κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω και την κίνηση να πραγματοποιείται μέσω γραναζιού, ενώ το ψαλίδι φέρει σε αυτό το σημείο "αυλάκι". Η πατέντα της CFMOTO φέρει και σύστημα που ασφαλίζει τον άξονα στην επιλεγμένη θέση -με ελατήρια και μπίλιες που υπάρχουν μεταξύ των εσοχών που κάθεται ο άξονας.

CFMOTO

Αυτή δεν είναι η μόνη σχετική πατέντα που κατέθεσαν προς κατοχύρωση οι Κινέζοι που προσπάθησαν να εξαντλήσουν όλες τις πιθανές εφαρμογές του συστήματος που ρυθμίζει το ύψος της πίσω ανάρτησης. Υπάρχει μία ακόμη που δείχνει να ρυθμίζεται η πίσω ανάρτηση σε ύψος με αλλαγή του σημείου έδρασης του αμορτισέρ στο υποπλαίσιο, μόνο που αυτή απαιτεί τη χρήση εργαλείων για να γίνει η αλλαγή, ενώ κάτι ανάλογο εφαρμόζεται ήδη στο CFMOTO 450MT με αλλαγή στην έδραση του αμορτισέρ στο ψαλίδι.

CFMOTO

Η τρίτη έχει να κάνει με την εφαρμογή μοχλικού που θέλει επίσης εργαλεία για να αλλάξει θέση το αμορτισέρ πάνω στο μοχλικό (θέσεις 651) αλλά ένα σημείο για να στερεωθεί η μοτοσυκλέτα με ασφάλεια.

Από αυτές τις τρεις πατέντες, η πρώτη είναι φυσικά και εκείνη που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφού στην άκρη του περιστροφικού χειριστηρίου που πηγαίνει τον άξονα του αμορτισέρ μπρος-πίσω θα μπορούσε κάλλιστα να τοποθετηθεί ένα ηλεκτρικό μοτέρ και να το κάνει αυτό με το πάτημα ενός κουμπιού ή ακόμη καλύτερα σε συνεργασία με τα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας που αλλάζουν το set up των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων. Οι κατασκευαστές ψάχνουν τον τελευταίο καιρό να προσθέσουν αυτή τη λειτουργία στις ηλεκτρονικά ελεγχόμενες αναρτήσεις των μοτοσυκλετών τους ώστε όταν η μοτοσυκλέτα πλησιάσει σε στάση να χαμηλώνει αυτόματα το ύψος της και να κάνει πιο εύκολο για τον αναβάτη της το να πατήσει στο έδαφος.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.