CFMOTO – Πατέντα για τις πρώτες ενεργητικές αναρτήσεις παραγωγής που θα διαβάζουν τον δρόμο εμπρός

Η CFMOTO θέλει να πάει την τεχνολογία των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων ένα βήμα πιο πέρα
motomag Η CFMOTO θέλει να πάει την τεχνολογία των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων ένα βήμα πιο πέρα
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

22/1/2024

Η CFMOTO εδώ και αρκετό διάστημα επενδύει στην εξέλιξη συνολικά, κατέχοντας ένα από τα μεγαλύτερα R&D από πλευράς στελεχών (1.100 εργαζόμενοι) με τον τομέα των αναρτήσεων να είναι ένας από εκείνους στους οποίους δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα. Για αυτό και πριν λίγο καιρό είχαμε δει την πατέντα για ανάρτηση τύπου Hossack, ενώ τώρα σε ένα νέο έγγραφο ευρεσιτεχνίας η κινεζική εταιρεία κάνει γνωστό πως δουλεύει πάνω σε μία ημί-ενεργητική ανάρτηση η οποία χρησιμοποιεί κάμερα “διαβάζοντας” συνεχώς τον δρόμο ρυθμίζοντας σε πραγματικό χρόνο τις αναρτήσεις. Είναι ουσιαστικά το πρώτο μεγάλο βήμα προς τις ενεργητικές αναρτήσεις που γίνεται στην μοτοσυκλέτα.

Οι ημί-ενεργητικές αναρτήσεις δεν είναι κάτι καινούργιο, το ακριβώς αντίθετο αποτελούν πανάκεια στις μεγάλες Adventure και tourin μοτοσυκλέτες, μετά τα πρώτα βήματα το 2010 με το Skyhook της Ducati. Στην πορεία τις εξέλιξής τους έχουμε δει ημί-ενεργητικές αναρτήσεις οι οποίες χρησιμοποιούν ένα ηλεκτρικό μοτέρ το οποίο ρυθμίζει την προφόρτιση του ελατηρίου και την απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς. Με το πάτημα ενός κουμπιού ο αναβάτης διαλέγει το ποσοστό παρεμβατικότητας που θέλει και το εν λόγω σύστημα έσφιγγε η χαλάρωνε τις ρυθμίσεις των αναρτήσεων. Στη συνέχεια είδαμε τις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις οι οποίες “παίρνουν οδηγίες” από μονάδες IMU με αισθητήρες επιτάχυνσης, οι οποίοι καταγράφουν και επεξεργάζονται στοιχεία κίνησης της μοτοσυκλέτας σε έξι άξονες. Μέσα από αυτό το σύστημα οι ημί-ενεργητικές αναρτήσεις τροποποιούν τις ρυθμίσεις σε πραγματικό χρόνο και με μεγαλύτερη ακρίβεια από πριν, προς όφελος της άνεσης του αναβάτη ή της συμπεριφοράς της μοτοσυκλέτας στην σπορ οδήγηση καθώς και την γρήγορη προσαρμογή σε κάθε αλλαγή του ρυθμού οδήγησης.

Η CFMOTO θέλει να πάει την τεχνολογία των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων ένα βήμα πιο πέρα

Η πατέντα της CFMOTO δεν είναι κάτι καινούργιο σαν ιδέα καθώς αυτή υπάρχει ήδη σε αρκετά αυτοκίνητα παραγωγής (Audi, Mercedes, Nissan κλπ.), ωστόσο στον χώρο της μοτοσυκλέτας είναι κάτι πρωτοπόρο. Σύμφωνα με το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο κατατέθηκε το 2022 αλλά δημοσιοποιήθηκε τώρα, η κινεζική εταιρεία θέλει να χρησιμοποιεί την κάμερα η οποία θα βρίσκεται στο εμπρόσθιο τμήμα της μοτοσυκλέτας για να σαρώνει τον δρόμο παρέχοντας πληροφορίες στις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις.

Οι πληροφορίες οι οποίες θα δίνονται σε πραγματικό χρόνο, θα δίνουν τη δυνατότητα στις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις να ρυθμίζουν το πόσο “σφιχτές” ή “χαλαρές” είναι προς όφελος της άνεσης του αναβάτη σε κάθε οδηγική συνθήκη. Ταυτόχρονα στην οθόνη της μοτοσυκλέτας θα παρέχονται πληροφορίες δίνοντας στον αναβάτη τη δυνατότητα παραμετροποίησης των αναρτήσεων μέσω δύο κουμπιών. Οι ημ-ενεργητικές ονομάστηκαν έτσι για να ξεχωρίσουν από τις "ενεργητικές" καθώς οι πρώτες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό παθητικές, αντιδρούν δηλαδή στον δρόμο που βρίσκεται κάτω από τους τροχούς. Όπως και οι συμβατικές αναρτήσεις με την διαφορά πως έχουν πιο ενεργό ρόλο στην γεωμετρία της μοτοσυκλέτας. Τώρα για πρώτη φορά θα έχουμε προετοιμασία των αναρτήσεων πριν την λακκούβα, την στροφή, το σαμαράκι ή οτιδήποτε άλλο υπάρχει στον δρόμο φτάνοντας έτσι σε πλήρως ενεργητικές αναρτήσεις.

Η νέα πατέντα απεικονίζεται στο Grand Tourer μοντέλο της CFMOTO 1250 TR-G, το οποίο προς το παρόν πωλείται μόνο στην Κίνα. Το 1250 TR-G χρησιμοποιεί τον κινητήρα LC8 της ΚΤΜ με χωρητικότητα 1.279 κ. εκ. και απόδοση 140 ίππων με την μοτοσυκλέτα να διαθέτει ήδη σύστημα ραντάρ. Η παρούσα έκδοση εφοδιάζεται με ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Marzocchi και όχι ημί-ενεργητικές αναρτήσεις ωστόσο με την νέα πατέντα της CFMOTO μπορεί στο εγγύς μέλλον να δούμε αυτό να αλλάζει. Αν και η πατέντα των ημί-ερνεργητικών αναρτήσεων οι οποίες θα βασίζονται σε κάμερα βρίσκεται σε στάδιο εξέλιξης αυτή η τεχνολογία θα μπορεί κάλλιστα να εφαρμοστεί και στις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες της γκάμας της CFMOTO.

Η CFMOTO θέλει να πάει την τεχνολογία των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων ένα βήμα πιο πέραΗ CFMOTO θέλει να πάει την τεχνολογία των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων ένα βήμα πιο πέρα

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.