Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Michelin: Εξαγόρασε την αμερικάνικη Flexitallic, εταιρεία κατασκευής φλαντζών 

Οι Γάλλοι επεκτείνονται σε νέες αγορές με μπαράζ εξαγορών αμερικάνικων και ευρωπαϊκών εταιρειών
Michelin - Εξαγοράζει την αμερικάνικη Flexitallic
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/2/2026

Την εξαγορά της αμερικάνικης Flexitallic, εταιρείας με ηγετική θέση στην κατασκευή φλαντζών για βιομηχανική χρήση, ανακοίνωσε η Michelin που επεκείνεται και σε νέους τομείς της αγοράς.

Η Michelin έχει αναπτύξει ήδη ισχυρή παρουσία στο συγκεκριμένο κομμάτι της αγοράς και με την απόκτηση της Flexitallic θέλει να εξασφαλίσει μια ηγετική θέση. Η Flexitallic είναι ιστορική εταιρεία κατασκευής φλαντζών, ιδρύθηκε το 1912, έχει έδρα το Texas και είναι υπεύθυνη για την εφεύρεση της σπειροειδούς φλάντζας.

Με ετήσιες πωλήσεις της τάξης των 186 εκατ. ευρώ, η Flexitallic κατασκευάζει φλάντζες και τσιμούχες από σύνθετα υλικά για βιομηχανική χρήση με εξαιρετικά ευρύ πεδίο αναφορικά με τις βιομηχανικές εφαρμογές, αφού οι φλάντζες της κατασκευάζονται για να αντέχουν εξαιρετικά χαμηλές αλλά και εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες (από -150 βαθμούς Κελσίου έως και πάνω από 1.000), όπως και σε πολύ υψηλή πίεση, πάνω και κάτω από τη θάλασσα και στο διάστημα, ενώ έχει και εφαρμογές για σφράγιση και ασφαλή μεταφορά χημικών. 

Τα προϊόντα της Flexitallic χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, στον χώρο της αποθήκευσης και παραγωγής ενέργειας (υδρογόνο, ηλιακή ενέργεια, πετρέλαιο) στις κυψέλες καυσίμου, στην παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, στη φαρμακοβιομηχανία και στη βιομηχανία φαγητού.

Η ολοκλήρωση της εξαγοράς, που είναι σύμφωνη με τη στρατηγική "Michelin in Motion 2030" της εταιρείας και έχει να κάνει με την είσοδό της σε νέες αγορές, αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του πρώτου μισού του 2026 σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση. 

Η Flexitallic θα υπάγεται στο τμήμα προηγμένων σύνθετων υλικών του ομίλου της Michelin, όπως και η εταιρεία κατασκευής υδραυλικών σφραγίδων Hallite Seals (την αγόρασε η Michelin το 2018), η οποία εξαγόρασε πρόσφατα την ιταλική Aston Seals που εξειδικεύεται επίσης στις σφραγίδες για υδραυλικές εφαρμογές.

Η εταιρεία ανακοίνωσε πρόσφατα και την εξαγορά των Cooley Group και Tex Tech, με μετρητά παρακαλώ χωρίς να ανακοινώνεται το ποσό, με την εξαγορά να ολοκληρώνεται επίσης εντός του πρώτου μισού του 2026. Οι Cooley Group και Tex Tech είναι δύο εταιρείες που εξειδικεύονται στις επιστρώσεις υφασμάτων και την κατασκευή τεχνικών υφασμάτων. Και αυτές οι δύο είναι αμερικάνικες, έχουν ιστορία που ξεπερνά τον έναν αιώνα και θεωρούνται επίσης κορυφαίες στους τομείς τους, ενώ η εξαγορά τους αποτελεί επίσης μέρος της στρατηγικής "Michelin in Motion 2030". Γενικά φαίνεται ότι η Michelin θέλει να επεκταθεί και να αξιοποιήσει τη γνώση που κατέχει στα σύνθετα και πολυμερή υλικά από τα ελαστικά και σε άλλους τομείς επιλέγοντας όμως να εξαγοράσει ήδη καθιερωμένες εταιρείες και όχι να ξεκινήσει με κάποια δική της εταιρεία.