Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Αυτοκινητόδρομος Πατρών-Πύργου: 4 Δεκεμβρίου δίνεται στην κυκλοφορία το τελευταίο τμήμα

Επιβεβαίωση για τα 10 εναπομείναντα χιλιόμετρα μεταξύ της κωμόπολης Μιντιλόγλι και των Καμινιών Αχαΐας
Patra Pirgos Complete
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/12/2025

Ολοκληρώνεται επιτέλους ο αυτοκινητόδρομος Πάτρα – Πύργος, με τα τελευταία 10 χιλιόμετρα να παραδίδονται στην κυκλοφορία την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου, κλείνοντας έναν πολυετή κύκλο έργων σε έναν από τους πιο επικίνδυνους οδικούς άξονες της χώρας.

Με τα νέα τμήματα να ανοίγουν, ολόκληρος ο άξονας Αθήνα - Ελευσίνα - Κόρινθος - Πάτρα - Πύργος λειτουργεί πλέον ενιαία, προσφέροντας σύγχρονες, ασφαλείς και ταχύτερες μετακινήσεις.

Ο νέος αυτοκινητόδρομος περιλαμβάνει:

  • 74,8 χλμ. συνολικού μήκους
  • 13 χλμ. διαπλάτυνσης της παλιάς Εθνικής Οδού
  • 61,5 χλμ. νέας χάραξης
  • 9 ανισόπεδους κόμβους
  • 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση + ΛΕΑ
  • 120 χλμ./ώρα σχεδιαστική ταχύτητα
  • Μεσαίο στηθαίο σκυροδέματος για μέγιστη ασφάλεια

Το μεγαλύτερο μέρος του έργου παραδόθηκε ήδη από τον Ιούλιο (Πύργος – Αλισσός), με την τελική πινελιά να ολοκληρώνεται τώρα στο τελευταίο τμήμα Μιντιλόγλι – Καμίνια.

Ο Χρίστος Δήμας τόνισε ότι το έργο παραδίδεται εντός χρονοδιαγράμματος, χαρακτηρίζοντάς το βασικό αίτημα δεκαετιών για τη Δυτική Ελλάδα.  “Ο παλιός δρόμος ήταν ένας από τους πιο επικίνδυνους στη χώρα. Στόχος μας ήταν να προστατεύσουμε ζωές μέχρι την ολοκλήρωση του νέου άξονα και τον πετύχαμε”, σημείωσε.

Στο κομμάτι Μιντιλόγλι - Καμίνια ολοκληρώνονται:

  • 2 κόμβοι (Μιντιλόγλι & ΒΙ.ΠΕ.)
  • 1 κάτω διάβαση (Βραχναίικα)
  • 2 μεγάλοι τοίχοι αντιστήριξης (Τσουκαλαίικα)
  • Κτήρια διοίκησης & διοδίων (Καμίνια)

Παράλληλα συνεχίζεται το παράπλευρο δίκτυο με στόχο την ολοκλήρωση στις αρχές του 2026, ενώ οι συνδετήριες οδοί Αμαλιάδας και Κυλλήνης αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2025.

Η Ολυμπία Οδός αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας που συνδέει Αττική, Πελοπόννησο & Δυτική Ελλάδα εξυπηρετώντας το λιμάνι της Πάτρας, τη μεγαλύτερη πύλη προς την Ευρώπη, ενώ παράλληλα ενισχύει τον τουρισμό, το εμπόριο και την τοπική οικονομία.