Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Paris-Nordkapp 2026 - Περιπέτεια 6.000 χλμ. μεικτού τερέν για 250 αναβάτες [VIDEO]

Διασχίζοντας δέκα χώρες σε δώδεκα ημέρες, με ιδιαίτερη μορφή διοργάνωσης
Paris-Nordkapp
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/3/2026

Το νεότευκτο Paris-Nordkapp 2026 δεν είναι ένας αγώνας ράλι, αλλά μια δοκιμασία αντοχής αναβάτη-μοτοσυκλέτας, με ανάμεικτο τερέν σε μια διαδρομή 6.000 χλμ. με εκκίνηση στις 28 Ιουνίου 2026 από το Παρίσι, και τερματισμό στο φημισμένο Βόρειο Ακρωτήρι.

Όπως φαίνεται από τις δηλώσεις συμμετοχής της διοργάνωσης του Tiziano Interno, 6 φορές συμμετέχοντα στο Rally Dakar και του Manuel Podetti που σχεδίασε τη διαδρομή, και οι 250 θέσεις στις τρεις κατηγορίες έχουν ήδη κλείσει, ενώ έχουν απομείνει μόνο κάποιες ακυρώσεις για όσους θελήσουν να συμμετάσχουν στο Paris-Nordkapp.

Οι τιμές συμμετοχής βρίσκονται στα 1.890 ευρώ για τις κατηγορίες Rally GPX & Rally Roadbook, και στα 1.590 ευρώ για την 100% ασφάλτινη κατηγορία Explorer GPX -συν 990 ευρώ για συνεπιβάτη αν θέλετε.

Paris-Nordkapp

Οι συμμετέχοντες θα λάβουν μέρος με τη δική τους μοτοσυκλέτα, η οποία πρέπει να έχει αυτονομία τουλάχιστον 150 χιλιομέτρων. Η διαδρομή δεν θα είναι χρονομετρημένη, όμως κάθε συμμετέχοντας θα έχει συσκευή GPS της οργάνωσης στη μοτοσυκλέτα του, ώστε να βλέπουν όλοι τις θέσεις τους. Κάθε αναβάτης έχει ευθύνη για την ασφάλειά του, ενώ δεν υπάρχει υποστήριξη από τη διοργάνωση. Παρόλα αυτά, σε συγκεκριμένα σημεία θα υπάρχει πρόβλεψη για αλλαγή ελαστικών -από τους ίδιους τους αναβάτες- με τα επίσημα ελαστικά της διοργάνωσης που είναι τα Dunlop D908RR, Dunlop Trailmax Raid και Dunlop Mutant (για μοτοσυκλέτες με τροχούς 17 ιντσών), αναλόγως της κατηγορίας και της μοτοσυκλέτας.

Paris-Nordkapp

Η διοργάνωση ξεκινά τα μεσάνυχτα της 28ης Ιουνίου στο Παρίσι, με τους συμμετέχοντες να αρκούνται στις δικές τους ικανότητες για να φτάσουν μέσα σε προκαθορισμένο χρονικό περιθώριο στις τέσσερις “πύλες” της διαδρομής, τα check-points του event, που απέχουν περίπου κάθε 1.500 χλμ. η μια από την άλλη. Εκεί θα λάβουν μέρος σε διαγωνισμούς δεξιοτεχνίας και θα περάσουν χρόνο μαζί, σε καταστάσεις που θυμίζουν πολύ ανάλογες διοργανώσεις περιπέτειας των BMW, KTM, κλπ.

Ο ιδρυτής του Paris-Nordkapp, Tiziano Interno δήλωσε μεταξύ άλλων: “Η αποστολή μας είναι να μπολιάσουμε με το πνεύμα του Thierry Sabine μια ακατέργαστη περιπέτεια στην Ευρώπη χωρίς υποστήριξη. Αυτό δεν είναι ένα ράλι, ούτε αγώνας. Είναι μια περιπέτεια που οι αναβάτες πρέπει να κουβαλούν μαζί τους ότι χρειάζονται. Οι αναβάτες μας θα καλύψουν χιλιάδες χιλιόμετρα σε μια απαιτητική σωματικά και τεχνικά δοκιμασία, με την πολύτιμη συνεργασία της Dunlop.”

Η ανάγκη των αναβατών μοτοσυκλέτας για οργανωμένη περιπέτεια θα βρίσκει πάντα διοργανωτές πρόθυμους να την προσφέρουν. Μένει να δούμε κατά πόσο θα ικανοποιήσει τους συμμετέχοντες το Paris-Nordkapp ώστε να καταφέρει να γίνει ετήσιος θεσμός.

Ετικέτες