Dakar 2019: Ο παραπληγικός αναβάτης που αγωνίζεται κανονικά!

Παράδειγμα ψυχής καθώς αγωνίζεται για την καλύτερη θέση!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/1/2019

Τεράστια αποθέματα δύναμης διαθέτει ο Nicola Dutto καθώς συμμετέχει στο φετινό Dakar, ενώ από το 2010 είναι παραπληγικός, κάτι που όμως δεν τον έχει σταματήσει από το να αγωνίζεται. Δύο χρόνια μετά το ατύχημά του, το 2012, ο Nicola κατάφερε να επιστρέψει στους χωμάτινους αγώνες, με την διευκρίνιση πως πρόκειται για μοτοσυκλέτα, καθώς ήδη από το 2011 είχε αρχίσει να αγωνίζεται με αυτοκίνητο. Οι γιατροί μπορεί να είχαν ήδη ξεκαθαρίσει πως δεν υπήρχε περίπτωση να ανακτήσει την κινητικότητά του στα κάτω άκρα, εξαιτίας του μεγέθους της ζημίας που είχε υποστεί κατά τον τραυματισμό του, ωστόσο δεν έδιναν την συγκατάθεσή τους να αγωνιστεί, από την στιγμή που οι κραδασμοί και οι ταλαντώσεις μπορούσαν να επιφέρουν ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στην σπονδυλική του στήλη. Πόσο μάλιστα με μοτοσυκλέτα που την οδηγεί καθιστός, μην έχοντας την δυνατότητα να στηριχτεί στους μαρσπιέδες.

Ο Nicola όμως δεν το έβαλε κάτω και προσάρμοσε την KTM με ειδικό κάθισμα, καθώς και προστασία στα πόδια, δημιουργώντας κάγκελα σύμφωνα με τις ανάγκες του. Σταδιακά βελτίωσε τον σχεδιασμό του, συμμετέχοντας σε πολλά Rally ανά τον κόσμο, έχοντας πάντα στο πλευρό του τους επίσης αγωνιζόμενους και φίλους, ώστε να τον βοηθήσουν να σηκωθεί σε περίπτωση πτώσεις. Το πρόβλημα του Nicola ήταν ανέκαθεν αυτό, το γεγονός πως χρειαζόταν βοήθεια για να ανέβει, να κατέβει ή να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του. Πόσο μάλιστα σε αγωνιστική χρήση στο χώμα που οι πτώσεις καραδοκούν.

Έτσι και στο Dakar ο Nicola ακολουθείται από τρεις αναβάτες που πάντα ένας θα βρίσκεται δίπλα του για να τον βοηθήσει να σηκωθεί σε κάποια από τις σίγουρες –όπως λέει ο ίδιος- πτώσεις που θα έχει. Συμμετέχοντας με την υποστήριξη ομάδας, πράγμα που είναι μονόδρομος για κάθε έναν στο Dakar κι ακόμα περισσότερο για τον Nicola, ο παραπληγικός αναβάτης έχει την καρέκλα του να τον περιμένει σε κάθε τερματισμό έχοντας επίσης μεριμνήσει για όλες τις λεπτομέρειες της διαμονής και της κίνησής του, που ως τώρα στο Dakar δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν ανάγκες σε τέτοια κλίμακα.

Ο Nicola δεν είναι ο πρώτος παραπληγικός που παίρνει μέρος στο Dakar, αλλά ο πρώτος που το πράττει με μοτοσυκλέτα ακολουθώντας όλη την διαδρομή. Στο παρελθόν κι άλλοι αναβάτες με αυτοκίνητα έχουν αγωνιστεί στον σκληρότερο Rally, όπως ο Esteve Pujol πριν μία δεκαετία, ο φοβερός Gianluca Tassi που έθεσε τον πήχη ψηλά, ο Isidre Esteve πριν από αυτόν που εγκατέλειψε από πληγές που δημιουργήθηκαν στο σώμα του από την καταπόνηση, ενώ αξιοσημείωτη είναι η περίπτωση του Joey Evans. Ο κ.Evans υπήρξε παραπληγικός μέχρι που ένας γιατρός του συνέστησε αμέσως μετά τον αρχικό του τραυματισμό, μία περίεργη χειρουργική προσέγγιση με μικρές πιθανότητες να έχει έστω και μικρό αποτέλεσμα. Ο κ.Evans πήρε το ρίσκο και δέκα χρόνια μετά ήταν σε θέση να περπατήσει αλλά και να αγωνιστεί στο Dakar, έχοντας ανακτήσει ποσοστό κινητικότητας.

Από όλες αυτές τις περιπτώσεις όμως, ο Nicola διαφέρει καθώς τοποθετημένος στην μοτοσυκλέτα του, έχει να αντιμετωπίσει και διαφορές στην ίδια την τεχνική της οδήγησης. Καθώς δεν μπορεί να σηκωθεί όρθιος και αναγκασμένος για σωστή στήριξη της μέσης και της σπονδυλικής στήλης, που καταπονείται ιδιαίτερα, να έχει μια όρθια θέση οδήγησης τοποθετημένος αρκετά πιο πίσω, το κέντρο βάρους βρίσκεται ψηλά και όλα όσα έχει μάθει κανείς για κίνηση στο χώμα, δεν ισχύουν για τον ίδιο. Μετά από τόσα χρόνια δοκιμών και συμμετοχές σε δεκάδες Rally ανά τον κόσμο, ο Nicola έχει αναπτύξει εκ νέου την οδήγησή του στο χώμα χρησιμοποιώντας πολύ τον κορμό του και βασιζόμενος στο γυροσκοπικό φαινόμενο.

Για τον ίδιο η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι άλλη, από το να αποφύγει κάποιον τραυματισμό στην σπονδυλική στήλη εξαιτίας της καταπόνησης. Οι πτώσεις δεν τον τρομάζουν, έχοντας εμπιστοσύνη στους συνοδούς, ούτε και η απόσταση ή τα εμπόδια. Μεγαλύτερή του δυσκολία θα είναι πιστεύει η άμμος, εκεί που είναι απαραίτητο να μετακινείς το σώμα σου συνέχεια. Ωστόσο ο ίδιος θεωρεί πως έχει βρει την σωστή τεχνική και για εκεί. Πριν τον τραυματισμό του, ο Nicola αγωνιζόταν σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης…

«Ποτέ δεν μίσησα την μοτοσυκλέτα, ποτέ δεν την απαρνήθηκα. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που έφτασα το πάθος μου να γίνει επάγγελμα, με όλο το ρίσκο που κάτι τέτοιο επιφέρει. Όταν είμαι στην σέλα ξεχνάω πως δεν μπορώ να κουνήσω τα πόδια μου. Η μοτοσυκλέτα με έσπασε αλλά η μοτοσυκλέτα με έσωσε κιόλας».

Ετικέτες

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;