Desmo450 MX: Βήμα-Βήμα η συναρμολόγηση της 1η MX της Ducati [Video]

Από τη γραμμή παραγωγής του ιταλικού εργοστασίου
Desmo450
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/7/2025

Η Ducati Desmo450 MX είναι το πρώτο motocross κεφάλαιο στην ιστορία της ιταλικής εταιρείας και στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε πως κατασκευάζεται η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα.

Ένα ακόμη εθιστικό video για όλους όλους εμάς που λατρεύουμε να βλέπουμε πράγματα να κατασκευάζονται, σε αυτή την περίπτωση βέβαια το "αντικείμενο" είναι ακόμη πιο ποθητό αφού πρόκειται για την Ducati Desmo450 MX και τη γραμμή όπου συναρμολογείται η πρώτη motocross στην ιστορία της εταιρείας.

Στην καρδιά της Desmo450 MX βρίσκουμε έναν μονοκύλινδρο κινητήρα με το δεσμοδρομικό σύστημα κίνησης για τις 4 βαλβίδες του, με την ισχύ να βρίσκεται στους 63,5 ίππους στις 9.400 στροφές και τη ροπή στα 5,46 kg.m στις 7.500 στροφές, με το 70% της ροπής να  είναι διαθέσιμο από τις 4.200 στροφές. Κάθε 45 ώρες πρέπει να γίνεται ο έλεγχος των βαλβίδων και η αλλαγή πιστονιού, ενώ κάθε 90 ώρες η ανακατασκευή του κινητήρα σύμφωνα με το εργοστάσιο του Borgo Panigale.

Το βάρος της Desmo450 MX, χωρίς καύσιμο βρίσκεται στα 104,8 κιλά με το ύψος της σέλας στα 970 χιλιοστά. Το αλουμινένιο περιμετρικό πλαίσιο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε με γνώμονα την απλότητα, με το βάρος του να βρίσκεται μόλις στα 8,96 κιλά, με τις λιγότερες δυνατές κολλήσεις, καθώς αποτελείται συνολικά από 11 κομμάτια, περίπου τα μισά σε σχέση εκείνα του ανταγωνισμού.

Στις αναρτήσεις, μπροστά έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι της Showa με διαδρομή 310 χιλιοστών και διάμετρο καλαμιών 49 χιλιοστών και πίσω βρίσκουμε ένα monoshock αμορτισέρ της Showa με διαδρομή τροχού στα 301 χιλιοστών. Και τα δύο πλήρως ρυθμιζόμενα. Τα φρένα είναι της Brembo, με το εμπρός να αποτελείται από πλευστή δαγκάνα δύο εμβόλων και δίσκο 260 χιλιοστών της Galfer, ενώ πίσω έχουμε μονοπίστονη δαγκάνα και δίσκο 240 χιλιοστών επίσης της Galfer.

Ο εξοπλισμός της περιλαμβάνει riding modes, ρυθμιζόμενο traction control, Engine Brake Control (EBC), Launch Control και quickshifter.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.