Δεύτερη ανάκληση της BMW S1000RR για το ίδιο θέμα!

Τελικά έφταιγε το ίδιο το ψυγείο λαδιού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2019

Πρόσφατα σας ενημερώσαμε για το θέμα της μεγάλης καθυστέρησης στη γραμμή παραγωγής των BMW S1000RR που με τη σειρά της έχει επηρεάσει τις παραδόσεις των μοτοσυκλετών στις περισσότερες χώρες. Όμως όσοι περιμένετε με ανυπομονησία τα νέα και όχι απαραίτητα για να την αγοράσετε - (ανάμεσά τους και εμείς που ήδη έχουμε πάρει μια μικρή γεύση από τις δυνατότητες αυτής της μοτοσυκλέτας στην πίστα της Jerez) θα απογοητευτείτε από την εξέλιξη. Εμείς για παράδειγμα ζηλεύουμε τους Αμερικάνους και τους Βρετανούς που ήταν οι πρώτοι που παρέλαβαν μέσα στο 2019 τις ολοκαίνουριες S1000RR, όμως θα πάνε για τρίτη φορά στα εξουσιοδοτημένα συνεργεία της BMW μέσα σε ένα χρόνο!

Μάλιστα αυτή τη φορά θα ο λόγος είναι ακριβώς ο ίδιος που είχαν πάει και την προηγούμενη και αφορά πιθανή διαρροή λαδιού από το ψυγείο λαδιού. Η πρώτη ανάκληση που αφορούσε αυτό το θέμα (μοτοσυκλέτες παραγωγής Σεπ/2018 – Μαρτ/2019), είχε εντοπίσει το πρόβλημα στον τρόπο σύνδεσης των σωληνώσεων επιστροφής του λαδιού από το ψυγείο λαδιού προς τον κινητήρα, όπου δεν ήταν επαρκώς σφιγμένα και από την πίεση και τους κραδασμούς έφευγαν από το ψυγείο. Η τεχνική οδηγία τότε, έλεγε πως τα εξουσιοδοτημένα συνεργεία έπρεπε να ελέγξουν τις συνδέσεις και να σφίξουν τα κολάρα των σωληνώσεων.

Μία εβδομάδα αργότερα, η BMW εξέδωσε δεύτερη τεχνική οδηγία, για τις μοτοσυκλέτες που είχαν κατασκευαστεί από τις 9 Μαΐου του 2019  έως και τις 7 Ιουνίου του 2019. Αυτή τη φορά το πρόβλημα είχε εντοπιστεί μέσα στον κινητήρα, όπου η δίοδος λαδιού προς το κιβώτιο ταχυτήτων δεν είχε επαρκή ποσότητα/ροή λαδιού, οδηγώντας σε πρόωρη φθορά τα γρανάζια και μεγάλη πιθανότητα καταστροφής τους με αποτέλεσμα το μπλοκάρισμα του κιβωτίου και του πίσω τροχού. Αυτή η ανάκληση ήταν και βασική αιτία της μεγάλης καθυστέρησης στις παραδόσεις, αφού για να λυθεί το πρόβλημα έπρεπε να γίνουν αλλαγές στη γραμμή παραγωγής.

Τώρα όμως η BMW έβγαλε άλλη μία ανάκληση για το ψυγείο λαδιού στις S 1000 RR που κατασκευάστηκαν μεταξύ 5 Σεπ/2018 και 27 Αυγ/2019 (όλες δηλαδή…), η οποία λέει πως πρέπει να αντικατασταθεί ολόκληρο το ψυγείο λαδιού, διότι τα σημεία σύνδεσης των σωληνώσεων ραγίζουν.

Ουσιαστικά δηλαδή, μετά την πρώτη ανάκληση που έλεγε να σφίξουν περισσότερο τις σωληνώσεις στο ψυγείο, τώρα ανακάλυψαν πως οι ίδιες οι βάσεις σύνδεσης των σωληνώσεων ραγίζουν και πρέπει να ενισχυθούν ώστε να αντέχουν στους κραδασμούς που φτάνουν εκεί από την ταλάντωση των σωληνώσεων.

       

 

   

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»