Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, θέλοντας να βελτιώσει το νομοθετικό πλαίσιο, κυρίως όσων εργάζονται σε πλατφόρμες διανομής / μεταφοράς αγαθών, έλαβε μία νέα απόφαση η οποία επαναπροσδιορίζει τον ορισμό του ανεξάρτητου συνεργάτη και του μισθωτού εργαζόμενου.

Ένα φαινόμενο που παρατηρείται, κυρίως με εργαζόμενους σε ψηφιακές πλατφόρμες υπηρεσιών μεταφοράς και delivery, οι οποίοι υπολογίζεται ότι είναι περίπου 5,5 εκατομμύρια σε όλη την Γηραιά Ήπειρο, είναι το γεγονός ότι χαρακτηρίζονται ανεξάρτητοι συνεργάτες. Όμως στις περισσότερες περιπτώσεις ο εργαζόμενος έχει μία σχέση περισσότερο μισθωτού, παρά ενός αυτοαπασχολούμενου.

Με απόφαση-σταθμό, το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο θέλει να επαναπροσδιορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τους δύο όρους, προκειμένου οι εργαζόμενοι σε τέτοιους είδους πλατφόρμες να προστατεύονται καλύτερα από το νομοθετικό πλαίσιο, έχοντας παράλληλα και βελτιωμένο πακέτο κάλυψης από τους εργοδότες.

Για να καθοριστεί η σχέση εργασίας κατά περίσταση η απόφαση προβλέπει τα εξής κριτήρια: τον καθορισμό των αποδοχών από την πλατφόρμα, την επίβλεψη από αυτή των παροχών προς τους εργαζομένους της, τον καθορισμό των ωραρίων από αυτήν και την αδυναμία άρνησης αποστολής από τον εργαζόμενο, την επιβολή συγκεκριμένων ενδυματολογικών επιλογών (όπως τον τεχνικό ρουχισμό για την ασφάλεια των διανομέων στα δρομολόγια τους) και τέλος το να απαγορεύεται η εργασία σε κάποια άλλη επιχείρηση.

Αν πληρούνται τουλάχιστον δύο από τα παραπάνω κριτήρια, τότε η εκάστοτε πλατφόρμα θεωρείται εργοδότης, με αποτέλεσμα να υπόκειται σε όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το εργατικό δίκαιο και υπαγορεύονται από την νομοθεσία της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η πλατφόρμα υποχρεούται σε ελάχιστο μισθό, οριοθέτηση του χρόνου εργασίας, αποζημίωση σε περίπτωση ασθένειας, ασφάλιση κ.α., που αυτή τη στιγμή δεν ισχύουν στην περίπτωση του αυτοαπασχολούμενου.

Κάθε κράτος-μέλος θα έχει τη δυνατότητα να προσθέσει και άλλα κριτήρια στον παραπάνω κατάλογο. Το τεκμήριο της μισθωτής εργασίας μπορεί να ζητηθεί τόσο από τον εργαζόμενο, όσο και κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας, από τους εκπροσώπους του, αλλά και τις αρμόδιες αρχές. Αν η εκάστοτε πλατφόρμα αμφισβητήσει την σχέση εργασίας, τότε οφείλει να παράσχει τα αντίστοιχα αποδεικτικά, δικαιολογώντας το καθεστώς του αυτοαπασχολούμενου.

Αν και αυτή την στιγμή τα περισσότερα κράτη μέλη της Ε.Ε. έχουν διαφορετικούς νόμους και ρυθμίσεις γύρω από την εργασία διανομέων που εργάζονται σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες, το νέο νομοσχέδιο έχει στόχο να δημιουργήσει ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο και στα 27 κράτη-μέλη.

Από την μεριά τους οι εταιρείες του κλάδου διαφωνούν με την απόφαση, καθώς υπολογίζεται ότι η εφαρμογή των νέων κανόνων θα αυξήσει τα έξοδά τους κατά περίπου 4,5 δις ευρώ, ετησίως. Αυτό αυξάνει και τον φόβο ορισμένες πλατφόρμες να περιορίσουν την προσφορά εργασίας ή ακόμα και να αποχωρήσουν από κάποια χώρα, στην περίπτωση που εφαρμοστεί η απόφαση. Ήδη η Deliveroo διέκοψε την λειτουργία της στην Ισπανία, όταν η τελευταία ενέκρινε παρόμοιες νομοθεσίες.

Όπως και να ‘χει, προκειμένου να μπει σε εφαρμογή η συμφωνία, θα πρέπει πρώτα να εγκριθεί από το Κοινοβούλιο και στην συνέχεια από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Τέλος, τα κράτη-μέλη έχουν περιθώριο δύο ετών μέχρι να ενσωματώσουν τον νομοσχέδιο στην δική τους νομοθεσία. Επομένως έχουμε μπροστά μας αρκετό χρόνο, τουλάχιστον στην Ελλάδα που τα πράγματα κυλάνε αρκετά πιο αργά.