Διευκρινήσεις για τις Ιστορικές Πινακίδες -που δεν λύνουν όμως όλα τα θέματα του νέου νόμου

Τα προβλήματα που πρέπει να λύσουν οι αρμόδιες αρχές για τα ιστορικά οχήματα δεν έχουν τέλος
motomag Νέες διευκρινήσεις για τις Ιστορικές Πινακίδες
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

12/12/2023

Μετά την ανακοίνωση η οποία αφορούσε τη διαδικασία έκδοσης ιστορικών πινακίδων η οποία θα γίνεται αποκλειστικά από το κράτος έγιναν κάποιες διευκρινήσεις σχετικά με θέματα που προέκυψαν όσον αφορά το ποιοι κάτοχοι ιστορικών οχημάτων μπορούν και ποιοι δεν μπορούν να προχωρήσουν σε έκδοση νέων κρατικών ιστορικών πινακίδων.

Εκτός από τα οχήματα σε κανονική κυκλοφορία και σε προσωρινή ακινησία, επιπλέον και οι ιδιοκτήτες που έχουν κάνει οριστική διαγραφή του οχήματος τους έως το 2004 είτε μετά το 2014 δικαιούνται να εκδίδουν πλέον νέες κρατικές πινακίδες. Επιπρόσθετα οχήματα που εισήχθησαν μέσω τελωνείου αλλά δεν ταξινομήθηκαν ποτέ στη χώρα μας -δηλαδή δεν πήραν ποτέ άδεια κυκλοφορίας και πινακίδες του Υπουργείου-, δικαιούνται να εκδίδουν τις νέες κρατικές ιστορικές πινακίδες. Αυτό ισχύει ακόμη και αν αυτός που αιτείται τις πινακίδες είναι άλλος από αυτόν που εισήγανε στη χώρα το όχημα, αρκεί να έχει ένα παραστατικό κυριότητας του οχήματος (τιμολόγιο, ιδ. συμφωνητικό κλπ.).

Νέες διευκρινήσεις για τις Ιστορικές Πινακίδες

Ας δούμε όμως ποια θέματα για μία μεγάλη μερίδα ιστορικών οχημάτων πρέπει να λύσουν οι αρμόδιες αρχές. Τα οχήματα που έχουν διαγραφεί την περίοδο 2004 έως 2014 αντιμετωπίζουν πρόβλημα καθώς τότε υπήρχε η υποχρέωση καταστροφής-ανακύκλωσης του οχήματος όσων προχωρούσαν σε οριστική διαγραφή. Με απλά λόγια κάποιος εκείνη την χρονική περίοδο μπορεί να προχώρησε σε οριστική διαγραφή αλλά να μην κατέστρεψε – ανακύκλωσε το όχημα του με ότι αυτό συνεπάγεται. Οχήματα που έχουν ταξινομηθεί στη χώρα μας και βρίσκονται σε κίνηση ή σε προσωρινή ακινησία δικαιούνται νέες ιστορικές κρατικές πινακίδες μόνο εάν αυτός που κάνει την αίτηση είναι ο κάτοχος στου οποίου το όνομα είναι καταχωρημένο το όχημα. Με άλλα λόγια, οχήματα εκλιπόντων που οι κληρονόμοι πουλήσανε χωρίς μεταβίβαση, οχήματα που αλλάξανε χέρια όταν ήταν σε προσωρινή ακινησία και κυκλοφορούσαν με τις ιστορικές πινακίδες ΕΛΠΑ/ΕΟΦΙΛΠΑ/ΕΟΕΕ και πολλές ακόμα τέτοιες περιπτώσεις, αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Τέλος τα οχήματα τα οποία δεν έχουν καθόλου χαρτιά ή οχήματα τα οποία δεν ανήκουν στις πιο πάνω περιπτώσεις δεν μπορούν να εκδώσουν νέες ιστορικές κρατικές πινακίδες.

Γερμανία: Φτηναίνει την απόκτηση άδειας οδήγησης – Σήματα μέσω εφαρμογής, λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα

Η γερμανική κυβέρνηση μειώνει τις υποχρεωτικές απαιτήσεις και δίνει περισσότερη εξουσία στις σχολές οδήγησης
diploma odigisis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στη Γερμανία η απόκτηση διπλώματος οδήγησης αυτοκινήτου, μαζί με όλα τα μαθήματα και τις εξετάσεις, κοστίζει γύρω στα 3.400 ευρώ, ποσό που προφανώς φαντάζει εξωφρενικό για τα ελληνικά δεδομένα. Αυτά τα χρήματα αναλογούν σε 12 μαθήματα διάρκειας 45 λεπτών που είναι το υποχρεωτικό ελάχιστο, συν κάμποσες ώρες θεωρητικής εκπαίδευσης και όλα τα συμπαραμαρτυρούντα των εξετάσεων.

Αυτό πρόκειται να αλλάξει καθώς η κυβέρνηση της χώρας έθεσε ως στόχο να κάνει την απόκτηση άδειας πιο προσιτή και γρήγορη – “η προσωπική μετακίνηση δεν είναι προνόμιο,” δήλωσε ο υπουργός Patrick Schnieder. Έτσι ο νέος νόμος που έφερε προς ψήφιση το γερμανικό υπουργείο Μεταφορών αλλάζει δραστικά την όλη διαδικασία.

Το πρώτο που αλλάζει είναι η διαδικασία των θεωρητικών μαθημάτων, καθώς πλέον δεν θα είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του μαθητή. Αντιθέτως, οι σχολές οδήγησης θα μπορούν να προσφέρουν μαθήματα μέσω ψηφιακών μέσων, όπως οι εφαρμογές για τηλέφωνα.

Επιπλέον, προβλέπεται η δραστική μείωση των ερωτήσεων της θεωρητικής εξέτασης, καθώς τώρα αντλούνται από ένα σύνολο 1.169 ερωτήσεων, οι οποίες θα συρρικνωθούν σε 840.

Όσο για τα πρακτικά μαθήματα, η πρότερη απαίτηση για τουλάχιστον 12 μαθήματα καταργείται και πλέον οι σχολές θα αποφασίζουν πόσα χρειάζονται ανάλογα με το επίπεδο ικανότητας του υποψηφίου. Καταργούνται επίσης κάποιες δεσμεύσεις του προηγούμενου συστήματος, που επέβαλλε οπωσδήποτε τα πρακτικά μαθήματα να περιλαμβάνουν οδήγηση τη νύχτα, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο.

Εισάγεται δε μια νέα δυνατότητα να κάνει κανείς τα πρακτικά μαθήματα με δικό του άνθρωπο. Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον οι υποψήφιος έχει περάσει επιτυχώς από τα θεωρητικά και έχει κάνει τουλάχιστον έξι μαθήματα με εκπαιδευτή της σχολής. Από κει και πέρα, μπορεί να κάνει όσα μαθήματα θέλει ακόμη υπό την επίβλεψη κάποιου δικού του ανθρώπου, συγγενή ή φίλου, με μόνο προϋπόθεση αυτή ή αυτός να ξεπερνά ένα ελάχιστο όριο ηλικίας, να έχει δίπλωμα για κάποια χρόνια και να μην ξεπερνά ένα όριο βαθμών ποινής στο δίπλωμά του – όρια πάντως που δεν έχουν καθοριστεί ακόμη στο σχέδιο νόμου.

Αλλαγή θα υπάρξει και στις εξετάσεις, η διάρκεια των οποίων μειώνεται από 40-55 λεπτά σε 25-30 και πλέον δεν θα περιλαμβάνουν εξέταση στο παρκάρισμα (για τα αυτοκίνητα).

Η νέα αυτή νομοθεσία αναμένεται να έρθει στη γερμανική Βουλή προς ψήφιση εντός της φετινής χρονιάς, με στόχο να εφαρμοστεί από 1/1/2027, γεγονός που ήδη έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στη χώρα. Οι σχολές οδήγησης αναφέρουν ραγδαία πτώση στους υποψήφιους, καθώς οι περισσότεροι προφανώς περιμένουν τις νέες, μειωμένες τιμές.

Η αντίδραση της γερμανικής Ένωσης Εκπαιδευτών Οδήγησης είναι πολύ αρνητική, απορρίπτοντας εξ ολοκλήρου τα ηλεκτρονικά μαθήματα και εξετάσεις για το θεωρητικό σκέλος, αλλά και τα μαθήματα στον δρόμο με συγγενή ή φίλο του υποψήφιου. Κατά τη γνώμη τους αυτά τα μέτρα απειλούν να αντιστρέψουν την τάση μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων που σημειώνει η Γερμανία τις τελευταίες δεκαετίες.

Στο βάθος καραδοκεί ένας ενδεχόμενος κίνδυνος: δημιουργείται ένα ανταγωνιστικότερο περιβάλλον για τις σχολές οδήγησης, οι οποίες τώρα θα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στην κατάρτιση πακέτων τιμών για να προσελκύσουν πελάτες. Το πιθανό πρόβλημα είναι ένας διαφαινόμενος πόλεμος τιμών μεταξύ σχολών που θα μπορούσε να έχει σοβαρή επίδραση στην ποιότητα της εκπαίδευσης των νέων οδηγών, καθώς δεν αποκλείεται κάποιες να φτιάξουν πολύ φτηνά προγράμματα με το ελάχιστο των μαθημάτων, αφήνοντας ως μόνη δικλείδα ασφαλείας την τελική δοκιμασία από τους εξεταστές των ομοσπονδιακών αρχών.