Διορθώσεις τιμών των τεστ

Erratta για το κακό το μάτι!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/5/2020

Λάθη είμαστε, ανθρώπους κάνουμε…! Ή μήπως το ανάποδο…; Όπως και να έχει πάντως, τα λάθη είναι ανθρώπινα και το σημαντικότερο είναι να εντοπίζονται εγκαίρως και –κυρίως- να τα παραδεχόμαστε. Γι' αυτό λοιπόν σήμερα που θα φτάσει στα χέρια σας το καινούργιο τεύχος του ΜΟΤΟ, θέλουμε να προλάβουμε τις παρανοήσεις που μπορεί να συμβούν και να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, σε ό,τι αφορά τις αναγραφόμενες τιμές δύο μοτοσυκλετών για τεστ. Δεν αποτελεί δικαιολογία, αλλά είναι γνωστό εμείς εδώ στο περιοδικό δοκιμάζουμε και γράφουμε για τις μοτοσυκλέτες χωρίς να μας επηρεάζει ο παράγοντας της τιμής, και καμιά φορά είναι πιθανό να μας ξεφύγει το συγκεκριμένο νούμερο…

Στη δοκιμή του Kawasaki ZH2 –την πρώτη στην Ελλάδα- έχει γραφτεί λάθος η τιμή στα τεχνικά χαρακτηριστικά, καθώς αντί για 27.790 ευρώ που αναγράφεται, το σωστό νούμερο είναι 19.990, ενώ με τον συγκεκριμένο χρωματισμό 20.990. Το απίστευτο γκάζι του και η αίσθηση της επιτάχυνση που είναι μοναδική (όπως θα διαβάσετε μέσα στο τεστ), μας πήρε το μυαλό και βρήκε ευκαιρία το δαιμόνιο που κατοικοεδρεύει στα τυπογραφεία να βάλει το δαχτυλάκι του για να γραφτεί το λάθος.

Η έτερη περίπτωση αφορά και πάλι τιμή, αυτή τη φορά για το Voge 500DS. Πιο συγκεκριμένα, στον πίνακα των τεχνικών χαρακτηριστικών αναγράφεται ότι κοστίζει 5.995 ευρώ, η οποία δεν είναι λάθος αλλά είναι η τιμή του μοντέλου χωρίς το top case και τις βάσεις για τις πλαϊνές βαλίτσες, που βλέπετε στην μοτοσυκλέτα της δοκιμής. Η Moto Trend, η αντιπροσωπεία της Voge στην Ελλάδα, διαθέτει δύο εκδόσεις στην αγορά: την βασική με την τιμή που προαναφέραμε και την 500DS ACC που συνοδεύεται από πλήρες σετ τριών βαλιτσών (top case και δύο πλαϊνές), η οποία κοστίζει 6.495 ευρώ.

Ζητάμε συγνώμη για αυτά τα δύο ατοπήματα –για τα οποία έχει ήδη ενεργοποιηθεί η διαδικασία μαστιγώματος των υπευθύνων σε δημόσιο χώρο- αλλά τουλάχιστον έτσι δεν θα μας πιάνει και το μάτι! Γιατί όπως θα διαπιστώσετε παίρνοντας το τεύχος στα χέρια σας, πρόκειται για ένα από τα πιο γεμάτα και… γκαζερά τεύχη του ΜΟΤΟ!

 

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.