DNA DRR-022: Έρχεται στην EICMA νέα πρωτότυπη μοτοσυκλέτα από τους Έλληνες που σχεδιάζουν και κατασκευάζουν!

Λειτουργικό πρωτότυπο προς απόδειξη κατασκευαστικής δεινότητας!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/10/2022

Το τελευταίο διάστημα η DNA προετοιμάζει το κοινό της μέσα από τους λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα που διατηρεί, για τον ερχομό ακόμη μίας πρωτοποριακής μοτοσυκλέτας, της DRR-022! Έχουν προηγηθεί άλλες δύο DCR μοτοσυκλέτες, η DCR-017 και η DCR-018, με τους αριθμούς να υποδηλώνουν και την χρονιά που παρουσιάστηκαν στην EICMA.

Διότι οι άνθρωποι πίσω από την εταιρεία που κατασκευάζει στην Ελλάδα και πουλά σε όλο τον κόσμο τα καλύτερα φίλτρα μοτοσυκλέτας, σχεδιάζουν και υλοποιούν τα πρωτότυπα DCR για να τραβήξουν το βλέμμα στην EICMA!

Καθώς η DNA High Performance Filters είναι μία εταιρεία με αντιπροσώπους σε όλη την υδρόγειο, η φυσική τους παρουσία στην EICMA, την μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς τους. Κι όχι μόνο της EICMA, για παράδειγμα η DNA είναι βασικός χορηγός του Petrucci στο MotoAmerica το πρωτάθλημα των ΗΠΑ, ακριβώς γιατί έχει παρουσία και εκεί. Ο Ντίνος Νικολαΐδης, ιδρυτής της DNA, κατασκεύαζε πρωτότυπες μοτοσυκλέτες, αγωνιστικές και μη, πολύ πριν φτιάξει την DNA High Performance Filter με τον υιό Μάριο να ακολουθεί τα βήματα και να ανοίγει τον δικό του δρόμο. Το 2017 πάτησαν πάνω σε αυτή την εμπειρία και στο πάθος λοιπόν για να συνδυάσουν δύο ξεχωριστά πράγματα που συχνά στην DNA μπλέκονται μεταξύ τους, την δουλειά και την ευχαρίστηση: Το πρόβλημα που είχαν να λύσουν ποια μοτοσυκλέτα να βάλουν στο περίπτερό τους για να τραβήξουν τα βλέμματα και του γενικού κοινού και όχι μόνο του εμπορικού κόσμου. Σε μία τεράστια Έκθεση όπως ήταν η EICMA το 2017 που μία ημέρα δεν φτάνει για τα δεις όλα, το ευρύτερο κοινό μπορεί να μην σταματούσε για αρκετό χρόνο μπροστά στο περίπτερο της DNA, ώστε να αντιληφθεί τι ακριβώς είναι αυτό που αντικρύζει, ανακαλύπτοντας και με το μάτι ακόμη, τι είναι αυτό που κάνει τα ελληνικά φίλτρα τα καλύτερα του κόσμου.

Για να καλύψουν αυτή την ανάγκη στράφηκαν λοιπόν στο δικό τους πάθος και αποφάσισαν πως η καλύτερη μοτοσυκλέτα που θα μπορούσαν να έχουν στο περίπτερο για να κάνουν τα μάτια να εστιάσουν, θα ήταν εκείνη που θα έφτιαχναν με τα χέρια τους. Έτσι γεννήθηκε η DCR-017! Ένα KTM RC8R που άλλαξε και χτίστηκε από την αρχή γύρω από το ολότελα ξεχωριστό και απολύτως ιδιαίτερα φίλτρο αέρα MK3 της DNA. Με βάρος 0,87 κιλά ανά ίππο το DCR-017 δεν ήταν ένα απλό στατικό μοντέλο για να τραβήξει απλά τα βλέμματα, αλλά ένα άκρως λειτουργικό πρωτότυπο που όταν το οδηγήσαμε μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε πως το παρατσούκλι “The Brain Eraser” που είχαν γράψει επάνω της, ήταν απολύτως σωστό. Οδηγώντας την ξεχνούσες όλα όσα ήξερες και ανακάλυπτες από την αρχή, ιδιαίτερα όταν το φίλτρο αυτό πήγαινε να ρουφήξει εσένα τον ίδιο και να σε κολλήσει πάνω στο περιμετρικό ρεζερβουάρ-πλαίσιο φτιαγμένο σε CNC.

Η DCR-017:

DNA: DCR-017 - Ο γενετικός κώδικας της τέχνης

Ευτυχώς εκείνη η πρώτη DCR, η DCR-017 κάλυψε πλήρως το τεράστιο κόστος κατασκευής της, τόσο στην EICMA που πολύ-φωτογραφήθηκε από τον κόσμο, τα ξένα περιοδικά και τους δημοσιογράφους, αλλά και εσωτερικά στην χώρα μας που έγινε θέμα μέχρι και στον γενικού ενδιαφέροντος Τύπου. Όχι παντού με τον τρόπο που της άρμοζε, διότι όσοι δεν ασχολούνταν, δεν ήξεραν πως η Ελλάδα φτιάχνει τα καλύτερα φίλτρα αέρα στον κόσμο και είναι εξαγωγική δύναμη σε αυτό τον τομέα, νόμιζαν πως πατέρας και γιος έχουν φτιάξει μία μοτοσυκλέτα με στόχο την περιορισμένη παραγωγή. Που είναι και το τελευταίο πράγμα που απασχολεί τον Ντίνο και τον Μάριο, όχι γιατί δεν μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο, αλλά γιατί έχουν ήδη κάτι πολύ μεγαλύτερο που απαιτεί όλο τους τον χρόνο, την ίδια την DNA δηλαδή.

Η DCR-018:

Για την επόμενη EICMA ο πήχης ήταν ήδη πολύ ψηλά, έπρεπε να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, αλλά προφανώς δεν αυτός ο βαθμός δυσκολίας δεν τους ήταν κάτι νέο. Και κάπως έτσι η DCR-018 πέρασε στο επόμενο στάδιο: Κράτησε μόνο τον κινητήρα ενός BMW R9T και τίποτα περισσότερο, βασικά λιγότερο διότι και εκεί υπήρχαν τεράστιες διαφορές.

Τεράστιες εισαγωγές οδηγούσαν σε διάφανα φιλτροκούτια που αναδείκνυαν τον λόγο δημιουργίας της μοτοσυκλέτας, αλλά και την νοοτροπία του σχεδιασμού της και το DCR-018 που απαίτησε ακόμη περισσότερη δουλειά, είχε ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία. Αναδείκνυε την κατασκευαστική δεινότητα της DNA για πολύ καιρό μετά την EICMA, φιλοξενήθηκε σε μεγάλα μοτοσυκλετιστικά περιοδικά, ταξίδεψε σε ένα σωρό Σαλόνια και εκδηλώσεις και πολύ-φωτογραφήθικε, έχοντας στο επίκεντρο τα φίλτρα της DNA εξυπηρετώντας τον στόχο.

DNA DCR-018: Αποκάλυψη τώρα! EICMA 2018 - Το κεντρί της σφίγγας

παραλαμβάνοντας βραβείο Bike of the Future για την DCR-018 σε διαγωνισμό της Michelin!

Καθώς έχουμε οδηγήσει όλες τις DCR έως τώρα, όπως και κάθε δημιούργημα της φοβερής ομάδας, η παραπάνω ιστορία έχει πολύ πιο αναλυτικά και πολύ παραστατικά ξεδιπλωθεί τόσο στην έντυπη έκδοση, όσο και στο motomag.gr, στους λογαριασμούς μας στα κοινωνικά δίκτυα, τα έχετε ζήσει τέλος πάντων μαζί μας και σας είναι γνωστά. Περισσότερο έπρεπε να θυμίσουμε τι σημαίνει DCR, τώρα που βλέπουμε πως έρχεται η DRR-022 αλλά και να προλάβουμε τυχόν δημοσιεύματα του γενικού Τύπου που ποιος ξέρει τι μπορεί να καταλάβουν όταν την δουν ξαφνικά.

Με δεδομένο πως κάθε επόμενο βήμα των DCR είναι κι ένα τεράστιο άλμα εμπρός, το μόνο που μπορεί να φανταστεί κανείς εύκολα για την DRR-022 είναι πως θα πρέπει να υπερβαίνει τις υπόλοιπες. Στην φωτογραφία φαίνεται ένα δικό τους τελείως πλαίσιο εξαιρετικά minimal που κάλλιστα θα μπορούσε να αφορά αγωνιστική μοτοσυκλέτα ενώ οι έδρες εμπρός αφήνουν την φαντασία να οργιάσει για το ποια λύση έχουν σκεφτεί. Βέβαια η μικρή αλλαγή ονόματος είναι το πρώτο που πρέπει να μας βάζει σε υποψίες διότι οι προηγούμενες δημιουργίες τους ήταν DCR, Café Racer δηλαδή, ενώ τώρα το όνομα έχει γίνει DRR, οπότε το “Racing” πρέπει να θεωρείται δεδομένο!

Μήπως υπάρχει σύνδεση και με το project Talos που είχαμε φιλοξενήσει παλαιότερα στο MOTO;

Τα τελευταία τρία χρόνια έχει γίνει μέρος της ομάδας της DNA και ο μηχανολόγος Αλέξανδρος Μαΐδης που οι πιστοί αναγνώστες του MOTO μπορεί να τον θυμούνται από το Project Talos της Alex’s Works. Ο νεαρός Αλέξανδρος ήταν τότε ακόμη σπουδαστής μηχανολογίας με πτυχιακή εργασία την κατασκευή από το μηδέν, μίας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας! Βασιζόμενος σε ένα δίχρονο κινητήρα Yamaha TZR 250 3MA προχώρησε με εξαιρετικά ριζοσπαστικές λύσεις για το Project Talos, όπως το εμπρός σύστημα τύπου Ηossack -ή αλλιώς double wishbone ή duolever, ενώ για την πίσω ανάρτηση είχε κατασκευάσει full floater στήριξη του αμορτισέρ που η συμπίεσή του γινόταν επίσης μέσω μοχλισμού προοδευτικής σκληρότητας. Η ενσωμάτωση του νεαρού μηχανολόγου στην μόνη ελληνική ομάδα που κάνει τέτοια εγχειρήματα παραμένοντας εντός χώρας, είναι η προσωποποίηση του «κύλισε ο τέντζερης», οπότε το λογικό που μπορεί κανείς να υποθέσει, είναι πως η νέα μοτοσυκλέτα της DNA θα προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση.

Θυμηθείτε το Project Talos - by Alex’s Works

Είμαστε βέβαιοι πως η DRR-022 θα είναι άλλο ένα άλμα εμπρός, ενδεχομένως τόσο μεγάλο που να μιλάμε για πρωτότυπο που θα μπορούσε να κάνει την δική του πορεία. Ωστόσο ο στόχος είναι και πάλι συγκεκριμένος: Να δημιουργήσει ντόρο και να συγκεντρώσει τα βλέμματα στο περίπτερο της DNA, που σημαίνει πως είτε θα έχει υλοποιηθεί γύρω από το φίλτρο, είτε θα έχουν βρει τρόπο να είναι απρόσκοπτη η οπτική πρόσβαση προς αυτό!

Μείνετε συντονισμένοι, γιατί η αποκάλυψη της DRR-022 θα είναι ένα από τα πιο σημαντικά της φετινής EICMA!

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

Επικαιρότητα

TMAX: 25 Χρόνια από όταν η Yamaha αμφισβήτησε τους κανόνες

Όταν η Yamaha παρουσίασε το πρώτο TMAX, δεν έφερε απλώς ένα νέο scooter, αλλά δημιούργησε μια νέα κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/12/2025

Μετρώντας δυόμιση δεκαετίες συνεχούς πορείας του TMΑΧ δίπλα μας, είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς πόσο “παράξενο” έμοιαζε το πρώτο TMAX στις αρχές της χιλιετίας.

Τα scooter τότε ήταν καθαρά εργαλεία μετακίνησης. Οικονομικά, αυτόματα, με μικρούς τροχούς και χωρίς ιδιαίτερο κύρος μεταξύ των μοτοσυκλετιστών. Για πολλούς, αν δεν υπήρχε συμπλέκτης, δεν ήταν μοτοσυκλέτα. Η Yamaha αποφάσισε να αμφισβητήσει αυτή τη λογική και το πρώτο TMAX ήταν η απάντηση της.

Η ιδέα ήταν απλή αλλά τολμηρή, να συνδυάσει τις ευκολία ενός scooter με την αίσθηση και τις δυνατότητες μιας μοτοσυκλέτας, κάτι που δεν είχε επιτευχθεί μέχρι τότε. Υπήρχαν σκούτερ με υψηλότερες επιδόσεις από τα υπόλοιπα ναι, δεν ήταν τελείως ξένη η ιδέα ενός σπορ σκούτερ. Εκείνο όμως που δεν υπήρχε, ήταν κάτι που να αμφισβητεί τα όρια των δύο διαφορετικών κόσμων, μόλις το οδηγούσες.

Το πρώτο TMAX της Yamaha δεν ακολούθησε τους κλασικούς κανόνες των scooter. Πήρε τις αποστάσεις του από το Majesty και αντί για underbone πλαίσιο, χρησιμοποίησε ατσάλινο πλαίσιο με τον κινητήρα να αποτελεί ενεργό μέρος.

Απομακρύνοντας τον κινητήρα από το ψαλίδι που είναι η συνήθης τοποθέτηση για scooter, τα κέρδη ήταν πολλαπλά, μείωση των μη-αναρτώμενων μαζών, συγκέντρωση προς το κέντρο του δικύκλου και πιο ισορροπημένη κατανομή βάρους μεταξύ των δύο τροχών με τον δικύλινδρο σε σειρά κινητήρα 500 κυβικών, να τοποθετείται οριζόντια, χαμηλώνοντας έτσι και το κέντρο βάρους, με την επίσης οριζόντια τοποθετημένη πίσω ανάρτηση να συνεισφέρει περαιτέρω σε αυτό, λύνοντας παράλληλα και χωροταξικά ζητήματα.

Το μεγάλο μεταξόνιο και οι τροχοί 14 ιντσών του έδιναν όγκο και μια σιλουέτα που δεν θύμιζαν scooter της εποχής, ενώ ακόμα και επιλογή μετάδοσης ξεφευγε από την πεπατημένη με εμβαπτισμένη αλυσίδα να αναλαμβάνει την κίνηση έναντι τραπεζοειδούς ιμάντα.

Και η ιστορία έδειξε πως ήταν όντως πολύ μακριά από τα scooter της εποχής του, τόσο στην αρχιτεκτονική λογική της Yamaha, όσο και σε συμπεριφορά. Το TMAX ξεχώρισε και ακολουθήσε την μακρά πορεία του, δημιουργώντας μια κατηγορία χάρη σε αυτό το χαρακτηριστικό του.

To πιρούνι με δύο τιμονόπλακες προσέφερε, όπως το πίσω αμορτισέρ, αρκετή διαδρομή στα 120 χλστ με τα δύο τους να κρατάνε το μεγάλο scooter 140 χλστ από το έδαφος, δίνοντας θάρρος στις αναβάσεις και καταβάσεις πεζοδρομίων και συμπεριφορά διαφορετική από οτιδήποτε άλλο αυτόματο.

Ακαμψία, σταθερότητα σε υψηλές ταχύτητες, θετικό εντός των στροφών και με συνολική αίσθηση που ενέπνεε εμπιστοσύνη σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλο scooter έως τότε. Η θέση οδήγησης ήταν άνετη, αλλά το πλαίσιο και τα φρένα ερχόντουσαν από το κόσμο της μοτοσυκλέτας για να θολώσουν τους διαχωρισμούς. Για πολλούς αναβάτες, ήταν το πρώτο scooter που δεν έμοιαζε με συμβιβασμό στην αίσθηση και αυτό ήταν ένα διόλου αμελητέο επίτευγμα.

Σήμερα η λέξη “crossover” χρησιμοποιείται παντού. Όμως πριν από 25 χρόνια, το TMAX έκανε ακριβώς αυτό χωρίς να το διαφημίζει. Δεν προσπάθησε να ανταγωνιστεί ούτε sport μοτοσυκλέτες ούτε τουριστικά μοντέλα, γεφύρωσε αποστάσεις, με την Yamaha να καλύπτει πρώτη ένα κενό στην αγορά. Με εννέα έως τώρα γενιές και σημαντικές πωλήσεις στην ευρωπαϊκή αγορά, το ΤΜΑΧ αποτελεί από την παρουσίαση του κεντρικό πυλώνα στην γκάμα scooter της Yamaha, δίνοντας πρώτο την λύση σε αναβάτες που επιθυμούν την άνεση και πρακτικότητα, χωρίς να είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν κράτημα, φρένα και αίσθηση.

Μπορούσες να το οδηγήσεις καθημερινά μέσα στην κίνηση, ξεχνώντας τις ταχύτητες, να βάλεις το κράνος κάτω από τη σέλα και το Σαββατοκύριακο, να απολαύσεις έναν επαρχιακό δρόμο ή ακόμα και να ταξιδέψεις μαζί του ακροβατώντας μεταξύ χαρακτήρων σε μια ισορροπία που παραμένει δύσκολη ακόμη και σήμερα.

25 χρόνια μετά έχει πλέον κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι, με τις ακόλουθες γενιές και αρκετές ειδικές εκδόσεις να εισάγουν περισσότερα κυβικά, ισχύ, ιμάντα, ηλεκτρονικά και ευκολίες, με τον σχεδιασμό να ακολουθεί επιθετικότερες γραμμές.

Όλα αυτά έδωσαν στη διαδρομή ώθηση για την γέννηση δύο ακόμα ακόμα μοντέλων που συμπλήρωσαν την οικογένεια ΜΑΧ, το ΝΜΑΧ και το ΧΜΑΧ. Όμως η σημασία του πρώτου TMAX είναι καθοριστική, γιατί σε κάποιο βαθμό άλλαξε το κοινό των scooter.

Αναβάτες που δεν τα πλησίαζαν, άρχισαν να τα βλέπουν αλλιώς. Κάποιοι άφησαν τις μοτοσυκλέτες τους. Άλλοι πρόσθεσαν ένα στο γκαράζ, καταλήγοντας να το χρησιμοποιούν περισσότερο απ’ ό,τι περίμεναν.

Σε κάθε περίπτωση το TMAX παραμένει σημείο αναφοράς και η Yamaha γιορτάζει την εικοσιπενταετή διαδρομή του με μια συλλεκτική ειδική έκδοση, TMAX 2026 Special Edition 25th Anniversary που παρουσιάστηκε φέτος στην EICMA και θα προσφέρεται μόνο για ένα έτος, έκδοση εμπνευσμένη από την πρώτη ειδική του μοντέλου, το Black MAX του 2001. Από το 2001 μέχρι σήμερα, περισσότερα από 340.000 TMAX έχουν πουληθεί μόνο στην ευρωπαϊκή αγορά. Ένα νούμερο που λέει πολλά για ένα μοντέλο που ποτέ δεν ήταν φθηνό, ούτε “εύκολο” να καταταχθεί σε μια κατηγορία.

Στη βάση του, το TMAX 25th Anniversary Edition είναι η 9η γενιά του μοντέλου με όλο το σύγχρονο τεχνολογικό πακέτο που φέρει, σύστημα Smart Keyless, τροχούς 15 ιντσών, δύο δισκόφρενα εμπρός, χυτό πλαίσιο αλουμινίου, ανεστραμμένο πιρούνι και προηγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα.

Η οθόνη TFT 7 ιντσών προσφέρει πλήρη συνδεσιμότητα, ενώ ο δικύλινδρος κινητήρας των 560 πλέων κυβικών, με προδιαγραφες Euro 5+, διαθέτει προγράμματα Sport και Touring, διατηρώντας τον εξαρχής διπλό χαρακτήρα του TMAX.

Η έκδοση θα διατίθεται σε Dark Gray metallic και Light Gray metallic, αναφορά στην αισθητική του Black MAX. Η σέλα έχει σκούρο κόκκινο κάλυμμα με διπλές κόκκινες ραφές, ενώ τα τρισδιάστατα κόκκινα χρωμιωμένα σήματα και τα λογότυπα “25th Anniversary” τονίζουν τον επετειακό χαρακτήρα.

Το ανοδιωμένο προστατευτικό κινητήρα, οι μαύρες χυτές ζάντες και οι διακριτικές κόκκινες λεπτομέρειες ολοκληρώνουν ένα σύνολο που ξεχωρίζει, με τους αναβάτες της επετειακής έκδοσης να έχουν δωρεάν πρόσβαση σε πλοήγηση της Garmin μέσω της εφαρμογής Garmin Motorize, διαθέσιμη για συσκευές Apple και Android. ενισχύοντας τον καθημερινό χαρακτήρα του μοντέλου.

Η Special Edition 25th Anniversary έρχεται ως υπενθύμιση ότι το TMAX δεν ήταν ποτέ απλώς ένα μεγάλο scooter. Ήταν και παραμένει μια ξεχωριστή πρόταση, με ρίζες στο παρελθόν και ξεκάθαρη θέση στο παρόν με την διάθεση του αναμένεται εντός του πρώτου τριμήνου του 2026.

@motomag.gr Yamaha TMAX 2026 - Special Edition 25th Anniversary - Απευθείας από την EICMA @thanos_for_bikes #EICMA #EICMA2025 #MOTOmaggr #motomag #MOTOMAG #moto #motorcycle ♬ πρωτότυπος ήχος - MOTO Magazine