Δοκιμή SYM VF 185: Για τον τίτλο του ισχυρότερου

Ραμμένο στα μέτρα μας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/12/2021

Από την εποχή του δίχρονου Yamaha Z 125 δεν είχε εμφανιστεί έως σήμερα στην ελληνική αγορά κάποιο άλλο παπί με περισσότερους από 15 ίππους στον πίσω τροχό και ταυτόχρονα κανονικό κιβώτιο ταχυτήτων με συμπλέκτη και έξι σχέσεις. Το SYM VF 185 αν και τετράχρονο, θέλει να γίνει το απόλυτο παπί επιδόσεων της εποχής μας και επαναφέρει το πνεύμα του  Z125. Σε ποιο βαθμό μπορεί να το καταφέρει; Η απάντηση στο τεστ του τεύχους 596 του περιοδικού ΜΟΤΟ που αναδημοσιεύουμε αυτούσιο:

 

Το μεγάλο πλεονέκτημα του VF 185 της SYM δεν είναι οι κορυφαίες επιδόσεις του. Εκείνο που πραγματικά το ξεχωρίζει είναι το γεγονός πως δημιουργήθηκε για χάρη της ελληνικής αγοράς

 

Τα παπιά φτιάχτηκαν για να λύσουν το πρόβλημα της αστικής μετακίνησης, όχι των μοτοσυκλετιστών, αλλά ειδικά όσων δεν ήταν μοτοσυκλετιστές. Γι' αυτό δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα συντηρήσεις και δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα οδηγήσεις. Η απλότητα των τετράχρονων αερόψυκτων κινητήρων, τα ημί-αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων, οι χαμηλές σέλες και το μικρό βάρος, επιτρέπουν στον οποιονδήποτε να τα καβαλήσει και να ζήσει μαζί τους για πάρα πολλά χρόνια με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Βέβαια όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή αλλάζουν με το πέρασμα των χρόνων. Έτσι οι συνθήκες και το περιβάλλον μέσα στο οποίο χρησιμοποιούμε τα παπιά άλλαξε τις ανάγκες του κόσμου. Οι δουλειές που κάνουμε οι περισσότεροι γίνονται μέσα σε γραφεία και τα smartphone είναι μόνιμα κολλημένα στα χέρια μας. Ως αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής του τρόπου ζωής της δυτικής κοινωνίας, τα scooter πήραν τη θέση των παπιών. Χάρη στους αποθηκευτικούς χώρους κάτω από τη σέλα, τις θύρες USB και την απουσία λεβιέ ταχυτήτων, είναι ιδανικά για όποιον πάει στη δουλειά με κουστούμι. Όμως οι κανόνες έχουν εξαιρέσεις. Η Ελλάδα διαφέρει σε όλους τους τομείς από κάθε άλλη δυτική χώρα. Τα παπιά εδώ λατρεύονται σαν να είναι μικρές θεότητες – όχι γιατί είμαστε τρελοί, αλλά γιατί πραγματικά λύνουν τα σοβαρά προβλήματα που έχει αυτή η χώρα σε υποδομές και οργάνωση. Οι λακκούβες φέρνουν σε δύσκολη θέση τους μικρούς τροχούς των scooter και οι γλιστεροί δρόμοι προκαλούν εύκολα μικροπτώσεις που σπάνε τα πανάκριβα πλαστικά τους. Τα παπιά έχουν μεγάλους τροχούς και ελάχιστα πλαστικά, οπότε αντέχουν για περισσότερα χρόνια.

Ελλάδα-Ασία, συμμαχία!

 

Η ζωή κυλούσε ήρεμα σε αυτό το μικρό γαλατικό χωριό της Ευρώπης που ζούμε, έως τη στιγμή που έπρεπε να εναρμονιστούμε με τις προδιαγραφέςEuro4 της Ε.Ε. Τα εργοστάσια έφτιαχναν κάθε είδους και τύπου παπιά σε εκατομμύρια αντίτυπα για τις Ασιατικές αγορές, όμως κανένα τους δεν ήταν Euro4. Οι ελληνικές αντιπροσωπείες ζητούσαν και πίεζαν από τις εταιρείες να φτιάξουν Euro4 παπιά, αλλά όπως είναι λογικό κανένα εργοστάσιο δεν ήταν πρόθυμο να επιβαρυνθεί το κόστος που συνεπάγεται αυτή η προσαρμογή. Έτσι τα Euro4 παπιά, όχι μόνο άργησαν να έρθουν στην Ελλάδα, αλλά οι τιμές τους αυξήθηκαν υπερβολικά σε σχέση με τις τιμές που είχαμε συνηθίσει να πληρώνουμε για ένα παπί. Από αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζουν οι διαφορές του SYMVF 185. Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Έλληνα αντιπρόσωπου, η τιμή των 2.795€ είναι ένα ευχαριστήριο δώρο της SYM στην ελληνική αγορά, για την ηγετική θέση που έχει στις πωλήσεις όλα αυτά τα χρόνια. Ουσιαστικά αυτό που έκανε η SYM, ήταν να απορροφήσει η ίδια το κόστος προσαρμογής του VF 185 στις προδιαγραφές Euro4 και να μην το μεταβιβάσει στην ελληνική αντιπροσωπείακαι κατ’ επέκταση στον τελικό πελάτη.

Έχοντας αυτή την τιμή το υγρόψυκτο, εξατάχυτοVF 185, ανταγωνίζεται άμεσα τα premium αερόψυκτα τετρατάχυτα παπιά των 125 κυβικών. Ο μοναδικός άμεσος ανταγωνιστής του σε επιδόσεις και χαρακτήρα είναι το GTR 150 της Honda, όχι όμως και σε τιμή, αφού το Honda κοστίζει 3.490€.Με άλλα λόγια, το VF 185 είναι το φτηνότερο και δυνατότερο εξατάχυτο παπί της ελληνικής αγοράς αυτή τη στιγμή. Όλα αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζαμε, καθώς είχαμε πάρει μια μικρή γεύση από τη δημοσιογραφική παρουσίαση που είχε γίνει στα Τρίκαλα. Όμως είναι άλλο πράγμα να οδηγείς για μερικά χιλιόμετρα ένα παπί και εντελώς διαφορετικό να ζεις μαζί του για μερικές ημέρες. Όπως έχουμε γράψει για το HondaGTR 150 των 15 πραγματικών ίππων στον τροχό, έτσι και το VF 185 των 18 πραγματικών ίππων στον τροχό είναι overpowered. Τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των παπιών δεν είναι κατάλληλα για να ξεπερνάς τα 110km/h. Όπως επίσης και ο σχεδιασμός των πλαισίων τους με την μονή κάτω πλάκα του πιρουνιού, δεν είναι ό,τι καλύτερο για να φρενάρεις δυνατά από τα 150km/h.Προφανώς το VF 185 έχει τελικήπολύ πιο πάνω από 110km/h, οπότε ο αναβάτης έρχεται συχνά αντιμέτωπος με τα μειονεκτήματα της αρχιτεκτονικής των παπιών.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι είναι γεροδεμένα και οι βαριές χυτές ζάντες με τα αντίστοιχα βαριά και χοντρά ελαστικά, δημιουργούν έντονο γυροσκοπικό φαινόμενο. Απόδειξη της αφθονίας μετάλλου στο πλαίσιο και τους τροχούς είναι το βάρος των 132 κιλών. Το VF 185 είναι εννέα ολόκληρα κιλά βαρύτερο από το GTR 150 της Honda και ταυτόχρονα το βαρύτερο παπί που έχουμε ζυγίσει έως σήμερα στις ζυγαριές μας.Έτσι, παρά το μικρό μεταξόνιο, το τιμόνι βαραίνει στα χέρια σου όσο αυξάνεται η ταχύτητα λόγω γυροσκοπικού φαινομένου, δημιουργώντας μια αίσθηση στιβαρότητας, που θυμίζει αρκετά τις κανονικές μοτοσυκλέτες, αλλά σε καμία περίτωση δεν είναι ίδια. Οι προδιαγραφές Euro4 επιβάλουν το ABS για τον εμπρός τροχό, αλλά όχι για τον πίσω. Κι αυτό ακριβώς έκανε η SYMστοVF 185, επιτρέποντας στον αναβάτη να μπλοκάρει ή να ντριφτάρει τον πίσω τροχόόποτε το επιθυμεί. Ξεκάθαρα το VF 185δεν έχει φτιαχτεί για κατεβαίνει ο κυρ Παναγιώτης από το χωριό στην πόλη. Έχει φτιαχτεί για να κάνεις “αλητείες” και είναι το μοναδικό παπί Euro4 που μπορείς να κάνεις αλητείες διότι όλα τα υπόλοιπα είτε έχουν συνδυασμένα φρένα εμπρός-πίσω, είτε έχουν ABS που δεν απενεργοποιείται. Γενικώς τα φρένα του VF 185 υπερκαλύπτουν τις επιδόσεις του κινητήρα και η ύπαρξη του ABS μόνο εμπρός συνδυάζει την ασφάλεια με τον σπορ χαρακτήρα του.

Ένα ακόμα αξιοσημείωτο πλεονέκτημα του VF 185 στη σπορ οδήγηση σε σχέση με το GTR 150 είναι τα αναδιπλούμενα μαρσπιέ αναβάτη. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα παπιά που όταν ακουμπήσουν τα σταθερά μαρσπιέ τους στην άσφαλτο, ανασηκώνονται και πέφτεις, στο VF 185 διπλώνουν και σου δίνουν μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης και κυρίως σου δίνουν χρόνο να καταλάβεις πού είναι τα όρια της κλίσης. Στον τομέα των αναρτήσεων, υπάρχει μια εμφανής ποιοτική διαφορά μεταξύ πιρουνιού και πίσω αμορτισέρ.

Το πιρούνι εμπρός παίρνει σαφώς καλύτερο βαθμό, χωρίς όμως να σε εντυπωσιάζει. Είναι απλώς αυτό που περιμένεις από ένα γρήγορο παπί. Πίσω όμως έχουμε ένα αμορτισέρ με ασθενείς αποσβέσεις, που αφήνει το ελατήριο να ταλαντώνεται μετά από κάθε λακκούβα. Δεν τερματίζει εύκολα, ούτε τινάζεται απότομα, όμως δεν έχει την προοδευτικότητα και την ποιότητα λειτουργίας που θα θέλαμε. Πάντως αν του αλλάξεις το ογκώδες και χαμηλά τοποθετημένο τελικό της εξάτμισης και βάλεις ένα καλύτερο αμορτισέρ πίσω, μπορείς να αυξήσεις ακόμα περισσότερο τα περιθώρια κλίσης και να διασκεδάσεις οδηγώντας μέσα σε πίστες καρτ και όχι μόνο….

Γυρίζοντας πίσω στην μιζέρια της καθημερινότητας, η μέση κατανάλωση ήταν στα 3,5 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα που κάναμε. Φυσικά τα περισσότερα από αυτά έγιναν με τέρμα ανοιχτό γκάζι, γι' αυτό και η μέγιστη κατανάλωση (4lit/100km) που μετρήσαμε είχε μικρή διακύμανση σε σχέση με την μέση. Λόγω της σχετικά μεγάλης χωρητικότητας του ρεζερβουάρ των 6 λίτρων, η αυτονομία ξεπερνά άνετα τα 180km/h, κάτι που είναι πλεονέκτημα για όσους ζουν σε περιοχές με λίγα βενζινάδικα.

Για την τιμή των όπλων

Αν το VF 185 δεν είχε αυτή την τιμή, θα ήταν απλώς το γρηγορότερο και δυνατότερο παπί της ελληνικής αγοράς. Ακούγεται εντυπωσιακός τίτλος τιμής, αλλά αν το καλοσκεφτείςείναι σα να λες ότι είναι ο πιο ψηλός νάνος! Όμως βάζοντας μέσα στο παιχνίδι την τιμή του, η κουβέντα αποκτά ουσία. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να κινείται στους ανοιχτούς δρόμους συνεχώς με πάνω από 130km/h στο κοντέρ. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να προσπερνά άμεσα και με ασφάλεια τα αυτοκίνητα σε ανηφορικούς επαρχιακούς δρόμους. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να βάζεις δεύτερο άτομο στη σέλα του και να μην ιδρώνει το αυτί του. Σαφώς ο σπορ χαρακτήρας και το κανονικό κιβώτιο των έξι σχέσεων με τον συμβατικό συμπλέκτη, αφαιρούν πόντους από την πρακτικότητα στην καθημερινή χρήση πόλης σε σχέση με τα ημι-αυτόματα παπιά, όμως οι επιδόσεις προσφέρουν ασφάλεια στους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και η υψηλή τελική ταχύτητα σου δίνει τη δυνατότητα να καλύψεις μεγαλύτερες αποστάσεις καθημερινά. Υπό αυτή την έννοια, όχι μόνο είναι το γρηγορότερο παπί, αλλά και το ασφαλέστερο και πρακτικότερο.

 

 

ΤΕΧΝΙΚΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ            SYM VF 185        

Αντιπρόσωπος:

Γκοργκόλης Α.Ε.

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μήκος (mm):

-

Ύψος (mm):

-

Μεταξόνιο (mm):

-

Απόσταση από το έδαφος (mm):

-

Ύψος σέλας (mm):

-

Ίχνος (mm):

-

Γωνία κάστερ (˚):

-

Απόσταση σέλας - τιμονιού (mm):

500

Απόσταση σέλας - μαρσπιέ (mm):

520

Απόσταση μαρσπιέ - τιμονιού (mm):

760

Απόσταση πίσω σέλας - πίσω μαρσπιέ (mm):

500

 

ΜΕΤΡΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ

132kg

χωρίς καύσιμο: 127,3kg

Πίσω

55,4%

Εμπρός

44,6%

Σφάλμα στοιχείων κατασκευαστή:

+%

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Ατσάλινο δύο δοκών

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Υγρόψυκτος, τετράχρονος, μονοκύλινδρος, με 1 ΕΕΚ και 4 Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

63,5 x 57,8

Χωρητικότητα (cc):

183

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

18/8.500

Ροπή (kg.m/rpm):

1,7/7.000

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

98,3

Τροφοδοσία:

Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

1 σε 1

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός πολύδισκος

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Με γρανάζια /-

Τελική μετάδοση / σχέση:

Με αλυσίδα /-

 

 

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

Km/h

Sec

Μέτρα

0-50

2,97

23,79

0-100

12,71

241,71

0-120

40,66

1111,73

ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

Μέτρα

Sec

km/h

0-400

18,17

107,56

0-1.000

37,27

117,78

 

ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΜΑ

Km/h

Sec

Μέτρα

80-140

33,39

1008,49

 

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ (sec/μέτρα)

Km/h

4η

5η

6η

40-80

7,13/117,21

7,74/129,64

7,96/132,78

 

ΦΡΕΝΑΡΙΣΜΑ

Km/h

Sec

Μέτρα

120-40

3,23

70,91

 

ΚΙΛΑ ΑΝΑ ΙΠΠΟ

 

Κενή

Γεμάτη

Θεωρητικά

-

-

Πραγματικά

127,3

7,33

 

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Μονό αμορτισέρ

Διαδρομή (mm):

30

Ρυθμίσεις:

Προφόρτιση ελατηρίου

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Αλουμινένια (Tubeless)

Ελαστικό:

120/70-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 200mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων

 

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Αναλογικό στροφόμετρο, LCD οθόνη με ψηφιακό ταχύμετρο, δείκτης βενζίνης, ολικός και μερικός χιλιομετρητής, λυχνίες για νεκρά, φλας, πίεση λαδιού, ABS (εμπρός) και σύστημα φραγής της κλειδαριάς.

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

30/80

Ρυθμίσεις:

Καμία

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Αλουμινένια (Tubeless)

Ελαστικό:

90/80-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 250mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων και ABS

 

ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

17,48/8.600

Ροπή (kg.m/rpm):

1.63/7.200

 

 

ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

 

 

 

ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ

Μέση

3,5

Ελάχιστη

2,5

Μέγιστη

4

Αυτονομία (km):

176

Αυτονομία ρεζέρβας (km):

-

Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):

6/-

         

 


 

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.