Δρόμος με ένδειξη ιδανικής γραμμής για μοτοσυκλέτες στην Ισπανία!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/10/2020

Δημοφιλέστατος για βόλτες, επαρχιακός δρόμος στην Καταλονία, αποκτά ένδειξη ιδανικής γραμμής για μοτοσυκλέτες σε συγκεκριμένες στροφές! Πρόκειται για ένα μέτρο που εφαρμόζεται πιλοτικά και θα επεκταθεί και σε άλλους δρόμους που χρησιμοποιούνται συχνά από μοτοσυκλετιστές για βόλτα.

Ο δρόμος δείχνει την ιδανική γραμμή οδηγώντας με ασφαλή ρυθμό και προφανώς όχι αυτό που θα έκανε κάποιος που στρίβει ξύνοντας γόνατα και δεν είναι μία κίνηση που έγινε τυχαία ή αυθόρμητα. Πρόσφατα το DGT (η γενική διεύθυνση Τροχαίας στην Ισπανία) εξέδωσε μία λίστα μαρκάροντας τους πιο επικίνδυνους δρόμους για μοτοσυκλέτες σε όλη την Ισπανική επικράτεια. Εξαιρώντας τα ατυχήματα που συμβαίνουν μέσα στις πόλεις, όπου οι δρόμοι έχουν την μικρότερη ευθύνη (μιλάμε πάντα για την Ισπανία) το DGT ολοκλήρωσε μία μεγάλη έρευνα που δείχνει πως αρκετά ατυχήματα συμβαίνουν σε συγκεκριμένους δρόμους και έπειτα διερεύνησε την κατάσταση των δρόμων. Όπως και γιατί συμβαίνουν εκεί περισσότερα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες αντί με αυτοκίνητα. Κατέληξε πως αρκετά από τα ατυχήματα αυτά γίνονται γιατί οι αναβάτες πηγαίνουν πιο γρήγορα από αυτό που πρέπει και είτε πέφτουν, είτε βγαίνουν στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούονται με διερχόμενους οδηγούς.

Στην συνέχεια τοποθέτησε πινακίδες για να ενημερώνει τους αναβάτες και να τους υπενθυμίζει πως χρειάζεται προσοχή, ενώ τώρα πηγαίνουν ένα ακόμη επίπεδο πιο πέρα:

Νοτιοδυτικά της Βαρκελώνης στον BV-2115 που αποτελεί μία από τις αγαπημένες διαδρομές για βόλτες με μοτοσυκλέτες, έβαλαν σημάδια που δείχνουν την ιδανική γραμμή για κάθε στροφή! Η τοποθέτηση έγινε από την αντίστοιχη Καταλανική υπηρεσία του DGT, την SCT σε συνεργασία με σχολές ασφαλούς οδήγησης. Για να καταλάβουμε λίγο τι έχουμε εδώ: Μετά από μία χρόνια έρευνα για τους δρόμους που γίνονται μοτοσυκλετιστικά ατυχήματα, ξεχώρισαν εκείνους που είναι σωστά φτιαγμένοι και οι αναβάτες πέφτουν γιατί τρέχουν ή γιατί δεν είναι αρκετά έμπειροι. Κι έπειτα αντί να απαγορεύσουν την χρήση, να βάλουν ακόμη πιο χαμηλά όρια ταχύτητας κτλ, πράγματα που ήξεραν εξ αρχής πως δεν θα δούλευαν, πήγαν και σημάδεψαν την ιδανική γραμμή. Και δεν τράβηξαν απλά μερικές γραμμές, αλλά σε συνεργασία με αναβάτες που μπορούν να προτείνουν την ιδανική γραμμή για κάθε στροφή, πήγαν και την χάραξαν με ακρίβεια… Ακόμη κι αν το πρώτο από όλα αυτά γινόταν στην Ελλάδα, το τελευταίο το θεωρούμε συνυφασμένο με την φαντασία.

Στην Ισπανία κάνουν τα πράγματα όπως κάθε κράτος που δουλεύει και μάλιστα αντίστοιχες κινήσεις έχουν γίνει από την Τροχαία και στην Αυστρία και στο Λουξεμβούργο. Για το Λουξεμβούργο να μην σας κάνει εντύπωση γιατί γνωρίζουμε έχοντας γυρίσει τους δρόμους του πως είναι μοτοσυκλετιστικός παράδεισος για Γάλλους, Βέλγους και Γερμανούς. Όχι μόνο αυτό, αλλά η μικρή αυτή τουριστική χώρα εκδίδει χάρτες με διαδρομές ιδανικές για μοτοσυκλέτα και προσκαλεί ξένους αναβάτες να περάσουν τα σύνορα βολτάροντας στους επαρχιακούς δρόμους.

Παρένθεση: Φανταστείτε τώρα πως όλοι αυτοί, που έχουν κάνει όλα αυτά τα παραπάνω, έχουν ήδη μετρήσει, αποδείξει και πιστοποιήσει, πως είναι σωστό να επιτρέπεις σε έναν οδηγό αυτοκινήτου να οδηγήσει ένα σκούτερ 125 κυβικών, ΑΦΟΤΟΥ πολλά χρόνια πριν άλλαξαν τις προδιαγραφές των 125 για να τα κάνουν όσο πιο ασφαλή γίνονται. Και μετά έκαναν έρευνες για να δουν αν δουλεύει αυτό το μέτρο. Εδώ στην Ελλάδα ο «Κώστας», ο «Γιώργος» και άλλοι του facebook, πρώτα κορόιδευαν που έμπαιναν ηλεκτρονικά στα 125, μετά φώναζαν για τον περιορισμό ιπποδύναμης λέγοντας πως παλιά τα 125 «έσκιζαν» μεγάλες μοτοσυκλέτες και «εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες» και μετά όταν αυτό το μέτρο ακούστηκε πως έρχεται και εδώ -ακούστηκε με τον χειρότερο τρόπο, γιατί Ελλάδα- έσπευσαν να πουν πως τα 125 είναι «σκοτώστρες».

Σε 14 χώρες της Ευρώπης οδηγείς 125 κυβικά με δίπλωμα αυτοκινήτου: Πώς θεσπίστηκε αυτό - Τρεις με χαρακτηριστικά παρόμοια της Ελλάδας

Με τον ίδιο απλοϊκό τρόπο λειτουργίας που βασίζεται στην αντίδραση χωρίς σκέψη, κάποιοι άσχετοι με οδήγηση στα Υπουργεία έχουν σταματήσει την εξίσωση αυτή των διπλωμάτων στην Ελλάδα λέγοντας πως όλοι οι υπόλοιποι που το έχουν κάνει, ζούνε από τύχη ή «εκεί» γίνεται αλλά «εδώ» είναι αλλιώς. Μονάχα που το τεπαραμέντο είναι ξένη λέξη και ισχύει με την ίδια έννοια και στην Ισπανία και την Ιταλία και στην Ελλάδα - ό,τι κι αν πιστεύει ο «Κώστας» και ο «Γιώργος» που βρήκαν την ευκαιρία να γράψουν την γνώμη τους για κάτι με το οποίο δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν και ελάχιστα είχαν σκεφτεί πριν αρχίσουν να πληκτρολογούν λεξούλες… κλείνει η παρένθεση.

Στον BV-2115 αποφάσισαν πως ο ασφαλέστερος τρόπος για να δείξουν την ιδανική γραμμή, είναι να βάλουν σημάδια ανά διαστήματα, με παράλληλες γραμμές που ο αναβάτης θα πρέπει να περνά από εσωτερικά. Είδαν πως τα περισσότερα ατυχήματα δεν γινόντουσαν στις απότομες στροφές ή στις στροφές που δεν φαινόταν η έξοδος, σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι. Προφανώς στις απότομες στροφές λειτουργεί το ένστικτο αυτοσυντήρησης. Αυτό που κατάλαβαν είναι πως σε πιο ήπιες στροφές αρκετοί αναβάτες που έχουν βγει να οδηγήσουν με προδιάθεση να ευχαριστηθούν την οδήγηση, ξεθαρρεύουν και ανεβάζουν ταχύτητα διαβάζοντας λάθος τα περιθώρια που έχουν. Σε αυτές τις στροφές λοιπόν, είναι που μπήκαν τρία ζευγάρια παράλληλων γραμμών, για να κρατήσουν τις μοτοσυκλέτες στην… ιδανική γραμμή.

Έχοντας μετρήσει και αξιολογήσει (σημαντική λεπτομέρεια) τα ατυχήματα που έχουν γίνει σε αυτό τον δρόμο πριν επέμβουν στην διαγράμμισή του, οι Καταλανοί θα πάρουν τα στοιχεία μετά από ένα μεγάλο διάστημα εφαρμογής και θα κάνουν την σύγκριση για την επέκταση σε άλλους δρόμους, έχοντας αποφασίσει από τώρα ποιοι θα είναι αυτοί, που θα ακολουθήσουν για το δεύτερο στάδιο. Δεν κοιτάνε μονάχα τα στατιστικά των ατυχημάτων αλλά ακόμη καλύτερα την ανάλυσή τους, καταγράφοντας τα στοιχεία της τροχαίας που λένε ακριβώς γιατί έγινε κάθε ατύχημα. Βάση αυτών, θα κριθεί η επέκταση στους παρακάτω δρόμους:

Επαρχιακός	Περιοχή	Εφαρμογή σήμανσης από εώς:
BP-1103	The Bruc	2.2 - 2.3
BP-1417	Collserola (Barcelona)	5.3 - 5.7
C-1412b	Folquer	22.5 - 22.7
C-246a	Vilanova i la Geltrú	46.7
C-31	Garraf costs (Sitges)	168.1 - 168.5
N-260	La Molina	165.5 - 167.7
N-260	The Parròquia d'Hortó	240.1 - 242.2
T-313	Duesaigües (Riudecanyes reservoir)	14.9 - 15

Όπως θα αντιλαμβάνεστε, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε τυχαία ή βεβιασμένα και προς το παρόν οι Καταλανοί μοτοσυκλετιστές επιβραβεύουν το μέτρο. Λένε μάλιστα πως είναι ιδανική γραμμή και για γρήγορη οδήγηση. Κρατήστε επίσης πως εκεί οι διαγραμμίσεις δεν γλιστράνε όπως στην Ελλάδα.

Εδώ δεν περιμένουμε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο, κι αν γίνει έχει σοβαρές πιθανότητες να πραγματοποιηθεί και βεβιασμένα και πρόχειρα, ενώ πριν ακόμη το δει και το αξιολογήσει ένας «Κώστας» ή ένας «Γιώργος», θα το είχαν ήδη καταδικάσει, γιατί έτσι…

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.